Quotessence
Home / Books / The Magic Mountain

The Magic Mountain

Book by Thomas Mann · 4 quotes · Thomas Mann, German Literature, Time

Filter quotes by topic

The Magic Mountain Quotes

“Njeriu jeton jo vetëm jetën e vet personale, por, me vetëdije apo pa vetëdije edhe atë të epokës dhe të bashkëkohësve të vet dhe, edhe në qoftë se do të ishte i prirur që bazat e përgjithshme dhe jashtëpërsonale të ekzistencës së tij t'i shihte si të dhëna në mënyrë të vetëkuptueshme, si edhe të ishte aq larg idesë për t'i kritikuar, siç ishte Hans Kastorpi shpirtmirë, do të ishte sidoqoftë gjithsesi e mundshme që ai t'i ndjente ashtu turbull mungesat dhe ndikimet e tyre në vetëndijimin e tij moral. Njeriut të veçantë mund t'i vegojnë para syve shumë qëllime, pikësynime, shpresa, perspektiva, prej të cilave ai merr shtysa për sforcime dhe veprimtari më të vrullshme, por kur jashtëpersonalja përreth tij, koha vetë, me gjithë përpjekjet e tij, u heq motivimin shpresave dhe perspektivave, në qoftë se ajo i shfaqet si e pashpresë, pa përspektivë dhe pyetjeve dhe pyetjeve të vëna, me apo pa vetëdije, por sidoqoftë të vëna në ndonjë mënyrë mbi kuptimin fundor, më tepër se personal, të të gjitha sforcimeve dhe veprimatarive, ajo u vë përballë një heshtje të shurdhër, kjo gjëndje e gjërave do të ushtronte një farë ndikimi paralizues qoftë edhe mbi karakteret më të mirëfilltë njerëzorë, ndikim i cili, përtej shpirtit dhe moralit, do të mund të shtrihej edhe mbi pjesën fizike dhe oraganike të individit. Për të qenë i gatshëm për një sforcim të madh, që sidoqoftë e kalon masën e atij të zakonshmit, pa qenë në gjëndje që t'i japë një përgjigje të kënaqshme pyetjes "përse"?, për këtë duhet ose një vetmi dhe pastërti morale që është e rrallë dhe e një natyre heroike, ose një vitalitet shumë i shëndoshë. Hans Kastorpi nuk e kishte as njërën, as tjetrën dhe nuk mund të ishte pra, veçse një i rëndomtë, ndonëse në një kuptim tepër pozitiv.”

“No, not of course at all—it is really all hocus-pocus. The days lengthen in the winter-time, and when the longest comes, the twenty-first of June, the beginning of summer, they begin to go downhill again, toward winter. You call that ‘of course’; but if one once loses hold of the fact that it is of course, it is quite frightening, you feel like hanging on to something. It seems like a practical joke—that spring begins at the beginning of winter, and autumn at the beginning of summer. You feel you’re being fooled, led about in a circle, with your eye fixed on something that turns out to be a moving point. A moving point in a circle. For the circle consists of nothing but such transitional points without any extent whatever; the curvature is incommensurable, there is no duration of motion, and eternity turns out to be not ‘straight ahead’ but ‘merry-go-round’!”

“The diaries of opium-eaters record how, during the brief period of ecstasy, the drugged person's dreams have a temporal scope of ten, thirty, sometimes sixty years or even surpass all limits of man's ability to experience time--dreams, that is, whose imaginary time span vastly exceeds their actual duration and which are characterized by an incredible diminishment of the experience of time, with images thronging past so swiftly that, as one hashish-smoke puts it, the intoxicated user's brain seems "to have something removed, like the mainspring from a broken watch.”