“„To, co do tej pory brałam za szum wiatru w liściach, okazało się być setkami tysięcy głosów, splatających się szeptów. Usiłowałam wyłowić z nich jakieś pojedyncze słowa, ale ich sens mi umykał. Melodia lasu wypełniła mnie, dając poczucie bezpieczeństwa i pewności, że wszytsko będzie dobrze. Dźwięki wibrujące wokół mnie dodawały mi odwagi i siły (…) Każde słowo brzmiało, jak pieśń na cześć życia”
Book:Sub Rosa