“Ύστερα, για περισσότερο από δέκα μέρες, δεν ξαναείδαν τον ήλιο. Το έδαφος έγινε μαλακό και υγρό, σαν στάχτη ηφαιστείου, κι η βλάστηση γινόταν όλο και περισσότερο απειλητική κι ακουγόνταν όλο και πιο απόμακρες οι φωνές των πουλιών και η φασαρία των πιθήκων κι ο κόσμος έγινε για πάντα θλιβερός. Οι άντρες της αποστολής ένιωσαν να τους πλημ,μυρίζουν οι πιο παλιές αναμνήσεις τους, πριν ακόμα κι απ' το προπατορικό αμάρτημα, σ' εκείνο τον παράδεισο της υγρασίας και της σιωπής, όπου οι μπότες βυθίζονταν σε λακούβες με λάδια που άχνιζαν και τα μαχαίρια τους κομμάτιαζαν αιμόφυρτα κρίνα και χρυσαφένιες σαλαμάνδρες.”
Quote by Gabriel García Márquez
Work
One Hundred Years of Solitude
Gabriel García Márquez's classic work weaves together magical realism and historical events, chronicling the rise and fall of the Buendía family and the development of the town of Macondo. more
Author
You May Also Like
Source: One Hundred Years of Solitude
Source: One Hundred Years of Solitude
“Who are you and how did you get in here?" "I'm a locksmith. And, I'm a locksmith.”
“IF YOU DON’T FEED YOUR MIND WITH SUCCESS. IT WILL ROT WITH MEDIOCRITY!”
Source: Soledad