Quotessence
Home / Quotes / Quote by Niña Weijers

Quote by Niña Weijers

“Misschien had hij gelijk. Of kon niemand gelijk hebben, omdat dit allemaal alleen in theorie was en theorieën tijdverdrijf waren voor strategen en intellectuelen. Voor elke theorie tien werkelijkheden. Dit had vast iemand eens zo gezegd, dat kon haast niet anders, vroeg of laat werd alles een uitspraak.”

Quote by Niña Weijers

Book:De consequenties
Create image

Work

De consequenties

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Niña Weijers

Browse famous quotes and profile details for Niña Weijers. more

You May Also Like

“Liebes Fräulein, ich kenne Sie noch nicht. Trotzdem, oder vielleicht gerade deswegen, möchte ich Ihnen für den Umgang mit Menschen eine Arbeitshypothese anvertrauen, die sich bewährt hat. Es handelt sich um eine Theorie, die nicht richtig zu sein braucht. Aber sie führt in der Praxis zu verwendbaren Ergebnissen." "Und wie lautet Ihre Hypothese?" "Man halte hier jeden Menschen, mit Ausnahme der Kinder und Greise, bevor das Gegenteil nicht unwiderleglich bewiesen ist, für verrückt. Richten Sie sich danach, Sie werden bald erfahren, wie nützlich der Satz sein kann. "Soll ich bei Ihnen damit beginnen?", fragte sie. "Ich bitte darum", meinte er.”

TheorieVerrücktHypothese
Book:Fabian: die Geschichte eines Moralisten
Create image

“O.K., so I'm not so smart. I'm working class. But it's the working class that keeps the world running, and it's the working class that gets exploited. What the hell kind of revolution have you got just tossing out big words that working-class people can't understand? What the hell kind of social revolution is that? I mean, I'd like to make the world a better place, too. If somebody's really being exploited, we've got to put a stop to it. That's what I believe, and that's why I ask questions.”

RevolutionExploitationWorking ClassArmchair Intellectuals
Author:Haruki Murakami
Create image

“Consider undertaking the vows and practice of a Bodhisattva. In taking these vows you will join with the hundreds of thousands of Buddhists in the west and millions in Asia who have done so. As is traditional, you might seek out a Buddhist center or temple and take the Bodhisattva vow in the presence of a teacher. Or, if you cannot do so, you can take them at home. Create a sacred space and place there the images of Bodhisattvas or Buddhas who have gone before you. If you wish, invite a friend or friends to be your witness. Sit quietly for a time and reflect on the beauty and value of a life dedicated to the benefit of all. When you are ready, add any meaningful ritual, the lighting of candles, the taking of refuge. Then recite your vows. Here is one traditional version, but there are many others: Suffering beings are numberless, I vow to liberate them all. Attachment is inexhaustible, I vow to release it all. The gates to truth are numberless, I vow to master them all. The way of awakening is supreme, I vow to realize… You can modify the language of these vows so that they speak your deepest dedication. Then you can repeat them every time you sit in meditation, to direct and dedicate your practice.”

EnlightenmentAwakeningBodhisattva VowJack KornfieldThe Wise Heart
Book:The Wise Heart: A Guide to the Universal Teachings of Buddhist Psychology
Create image

“Mustafa Kemal yüksekçe bir yere yürüdü. Durdu.. Askerlerine baktı. Soluk şafak ışığında binlerce çelik süngü ve demir yüz parlıyordu. Subaylar ve askerler de alacakaranlık içinde hayal gibi görünen komutana bakıyorlardı. Mustafa Kemal kırbacını havaya kaldırdı, bir süre öyle tuttu, bütün birlikler görmüş olmalıydı, hızla indirdi. Subaylar yüreklerini yerinden koparırcasına haykırdılar: 'Haydiiii! Askerlik tarihinde bir daha eşine rastlanmayacak olan büyük süngü hücumu başladı. Binlerce subay ve asker, tek bir beden gibi hızla ileri atıldı. Lav gibi aktı. Yer gök subayların ve Mehmetçiklerin savaş çığlıkları ile sarsılmaktaydı: 'Allah Allah Allah Allah Allah...”

AtatürkÇAnakkale
Book:Diriliş: Çanakkale 1915
Create image

“Atatürk Bizden Biridir Ne var ki, 10 yıl süren bir savaş sonucunda Anadolu yıkıntıya dönmüş, halkı ve doğal kaynakları sömürülmüş, insanları cahil bıraktırılmıştı. Elbette, bitkin ve yorgun bir ülkede savaşı kazanmış olmak yetmeyecekti, ülkeyi kalkındırmak ve ilerletmek gerekiyordu. Bu, düşmanı savaş alanlarında yenmekten de önemliydi. Üstelik yatırım yapacak para yokken, Osmanlı’nın borçları da ödeniyordu. Bu da yetmezmiş gibi, dünya ekonomik bunalımı çıkageldi. Bunalım, bir şeyler üreterek satmaya çabalayanları da yiyip bitirecekti. İşte bu koşullar altında kıvranan halkının sıkıntılarını doğrudan ondan dinlemek için, Gazi yurt gezisine çıktı. Yol boyunca dura dura, halkı dinleye dinleye 6 Mart 1930 günü Isparta üzerinden Antalya’ya ulaştı. Gazi, kaldığı evin bir odasına Hasan Rıza Soyak’la birlikte çekilerek, kapıyı kapatır ve bir koltuğa yığılır. Çok yorgun ve sinirlidir. Elleri titreyerek sigarasını yakar ve şöyle konuşur: -“Bunalıyorum çocuk, büyük bir acı içinde bunalıyorum. Görüyorsun ya, gittiğimiz her yerde devamlı dert, şikâyet dinliyoruz... Her taraf derin bir yokluk, maddi, manevi bir perişanlık içinde... Ferahlatıcı pek az şeye rastlıyoruz; memleketin hakiki durumu bu işte. Bunda bizim bir günahımız yoktur; uzun yıllar hatta asırlarca dünyanın gidişinden aymaz, birtakım şuursuz idarecilerin elinde kalan bu cennet memleket; düşe düşe şu acınacak hale düşmüş. Memurlarımız henüz istenilen seviyede ve kalitede değil; çoğu görgüsüz, kifayetsiz ve şaşkın... Büyük yeteneklere sahip olan zavallı halkımız ise, kendisine kutsal inanç şeklinde telkin edilen bir sürü temelsiz görüş ve inanışların tesiri altında uyuşmuş, kalmış... Bu arada beni en çok üzen şey nedir bilir misin? Halkımızın aklında kökleştirilmiş olan, her şeyi başta bulunandan beklemek alışkanlığıdır. İşte bu zihniyetle; herkes, her şeyi Allah’tan bekleyiş ve rahatlık içinde, bütün iyilikleri bir şahıstan, yani şimdi benden istiyor, benden bekliyor; ama nihayetinde ben de bir insanım be birader, sihirli bir gücüm yok ki... Yeri geldikçe, her yerde tekrar ediyorum; bütün bu dertlerin, bütün bu ihtiyaçların giderilmesi, her şeyden evvel, pek başka şartlar altında yetişmiş; bilgili, geniş düşünceli, azim, gönlü tok ve uzmanlık sahibi adam meselesidir, sonra da zaman ve imkân meselesidir. Bu itibarla evvelâ kafaları ve vicdanları yıpranmış, geri, uyuşturucu fikir ve inançlardan temizleyeceksin. İşlerin uzmanı, idealist ve enerjik insanlardan kurulu, düzenli, her parçası yerli yerinde, modern bir devlet makinesi kuracaksın; sonra bu makine halkın başında ve halkla beraber durmadan çalışacak, maddi ve manevi her türlü doğal yetenek ve kaynaklarımızı harekete getirecek, işletecek, böylece memleket ileriye, refaha doğru yol alacaktır. İleri milletler seviyesine erişmek işini; bir yılda, beş yılda, hatta bir nesilde tamamlamak da imkânsızdır. Biz şimdi o yol üzerindeyiz; kafileyi hedefe doğru yürütmek için, insan gücünü üstünde, gayret sarf ediyoruz; başka ne yapabiliriz ki?” Gazi, sözlerinin burasında duracaktı, gözleri dolmuştu, elleri titriyordu. Hasan Rıza’ya: -“Kalk, bana bir kahve getirmelerini söyle de, gel...” diyecekti. Hasan Rıza anlamıştı Gazi’nin gözlerinden yaşlar boşandığını kendisinin görmesini istemediğini. O da, kahve söylemek bahanesiyle dışarı çıktığında oyalanacak, hemen dönmeyecekti odaya. Hasan Rıza Soyak, Atatürk’ten Anılar, İstanbul 1973, s. 405–406.”

MemoriesAtatürkAcıMemleket
Book:Atatürk'ten Hatıralar
Create image