Quotessence
Home / Quotes / Quote by Mitta Xinindlu

Quote by Mitta Xinindlu

Author

Mitta Xinindlu

Browse famous quotes and profile details for Mitta Xinindlu. more

You May Also Like

“I sit beside the fire and think of all that I have seen, of meadow-flowers and butterflies in summers that have been; Of yellow leaves and gossamer in autumns that there were, with morning mist and silver sun and wind upon my hair. I sit beside the fire and think of how the world will be when winter comes without a spring that I shall ever see. For still there are so many things that I have never seen: in every wood in every spring there is a different green. I sit beside the fire and think of people long ago, and people who will see a world that I shall never know. But all the while I sit and think of times there were before, I listen for returning feet and voices at the door. (Fellowship of the Ring, Book II, chpt 3)”

ReturningReturnsFireside
Author:JRR Tolkien
Create image

“This is the story of how I learned, with God’s help, to ‘let go and let God’. I learned that the burden of my responsibilities was weighing me down and I learned that, instead of worrying and striving, practicing gratitude made life so much easier.”

Let GoGods LoveUnburdening Oneself
Book:Hope, Strength and Courage: With Stories in Medicine Training and the Atypical Sibling Rivalry
Create image

“That constitutes a chastening reminder for someone like myself, with a bias in favor of the written page and a sour prejudice against mass-market video: a reminder that, although images can be deceptive, they don't stand convicted alone. Writing is just another form of concoction. Words can lie too. You can trust me on this, probably.”

WritingPhotographyDrawingVideoMass MediaImagesWords As Weapons
Book:Wild Thoughts from Wild Places
Create image

“Перад тым як стварыць чалавека, была нарада паміж Богам Айцом, Духам і Сынам. Бог кажа: «Трэба стварыць чалавека, па вобразе і па падабенстве да нас». Узяў Бог гліны, зляпіў чалавека і хукнуў. Як хукнуў, чалавек зараз і ажыў. Пачаў ён хадзіць, разглядацца. Ды падобнага да сябе нікога не бачыць. Маркотна стала Адаму — першы чалавек называўся Адамам. Нідзе не прыткнецца, бедны. Ходзіць, як пасля добрай выпіўкі, шукаючы, каб чым апахмяліцца. Пазіраў на яго Бог, пазіраў ды кажа: «Нядобра чалавеку быць аднаму — трэба ажаніць яго». Дзяўчат жа на свеце не было, у сваты яго не павязеш. Трэба іншую раду даваць. Натупаўся Адам, ходзячы па зямлі, і моцна заснуў. Вось тады Бог узяў з яго рабро, з рабра выштукаваў кабету і назваў яе — Ева. Прачнуўся Адам ды як глянуў на яе, дык увесь і прасвятлеўся. А Бог пазірае ды цешыцца. «Бяры, — кажа, — яе: няхай яна будзе табе за жонку. Жывеце, — кажа, — у згодзе, у добрым ладзе, не сварыцеся, не біцеся. А ты, Ева, даглядай свайго мужа. Вось гэта ўсё, што вы бачыце, гэта ўсё ваша. Будзьце ж гаспадарамі над усім, што на зямлі. Не забывайце Бога, у царкву хадзіце. На папа і на дзяка таксама не забывайцеся, бо яны за вас мяне моляць».”

GodGenesisCreation Of Man
Book:На ростанях
Create image