Quotessence
Home / Quotes / Quote by Louisa Morgan

Quote by Louisa Morgan

“Still with her head out the window, she had spied a stone-fenced pasture beyond the gardens. Half a dozen glorious white horses grazed there, the faint dapples of their coats gleaming like silver coins in the sunshine. As she watched, a coal-gray foal galloped in a circle around its elders, tossing its head and flicking its tail. "Such beautiful horses!" she called to the footman. "Yes, miss. My lord's Andalusians." "Indeed! I thought they must be!" Suddenly she couldn't wait to escape the confines of the carriage. For a moment she felt like her usual self, thrumming with energy, avid to run through the gardens to the pasture, to lean across the stone fence to admire those horses.”

Quote by Louisa Morgan

Work

The Age of Witches

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Louisa Morgan

Browse famous quotes and profile details for Louisa Morgan. more

You May Also Like

“Ποιο είναι το χρέος μας; Να στεκόμαστε μπροστά στην άβυσσο με αξιοπρέπεια. Να μη φωνάζουμε, μήτε να γελούμε για να κρύψουμε το φόβο μας. Μήτε να σφαλίζουμε τα μάτια. Ήσυχα, σιωπηλά, να μάθουμε να κοιτάζουμε το βάραθρο χωρίς ελπίδα και φόβο.”

“Η ζωή είναι γεμάτη αίματα κι απιστίες, μα δεν πρέπει να πολυτρομάζουμε, όπως δεν τρομάζουμε όταν μας δημιουργούνται ένα παραμύθι γεμάτο δράκους. "Η ζωή είναι ισόβια", θα πεθάνουμε, και τότε θα δούμε πως όλα ήταν αέρας, έτσι όλη η ζωή δεν είναι κι αυτή παρά ένα παραμύθι.”

“Νιώθω πως έφυγε όλη μου η χαρά. Παραβάρυνε η ζωή, σήμερα η κάθε στιγμή που περνάει δεν μπορεί να μας χορτάσει μήτε με τη χαρά μήτε με τη θλίψη της.”

“-Θεατρίνε! Από φόβο και τεμπελιά αρνιέσαι ν'αντικρίσεις, χωρίς κραυγές και ρητορείες, την ψυχή σου! Φεύγεις! Είναι πιο βολικά εκεί κάτω' εδώ κρύωνες, πεινούσες δεν έβλεπες ανθρώπους, δε σ'έβλεπαν ανθρώποι-και τι αξίαν έχει η αρετή χωρίς θεατές; Και τι θεατρίνοι είμαστε εμείς, σα δεν έχουμε θαυμαστές να μας χτυπούν τα παλαμάκια; -Δε παίζω εγώ θέατρο και δε θέλω θεατές.”

“Μην ακούς το θεό της πειθαρχίας, μη φοβάσαι. Άνοιξε τα μάτια, κοίταζε. Καλύτερα να δεις το φοβερό μυστήριο και να τυφλωθείς, παρά να κρατάς απλήγοτα τα μάτια σου, ασφαλισμένα, περιορισμένα στο νόμιμο κύκλο του ανθρώπινου δυνατού.”

“Θα τον τιμώρησαν για την ύβριν του, γιατί τόλμησε να επιθυμήσει τα αδύνατα. Παρέβηκε την τάξη του κόσμου, ξέχασε τη φρόνιμη ανθρώπινη εντολή: Μηδέν άγαν. Μα μια σύγχρονη ψυχή θα υμνούσε τον τυφλωμένο βιαστή και παραβάτη, γιατί η δική μας εποχή καίγεται από την ίδια βελλεροφόντεια λαχτάρα: Εν άγαν!”

“Ν'αντιδράς στο ρυθμό γύρα σου, ν'αντιστέκεσαι στο ρέμα, να λες όχι! Όταν όλα τριγύρα σου μουρμουρίζουν ναι, τούτο είναι από τα δυκολότερα χρέη μιας ψυχής που ζει σε μιαν εποχή ξεπεσμένη" "Μα όταν σημάνει η ιστορική στιγμή της διάλυσης, χρειάζεται μεγάλος αγώνας να κρατήσεις την ψυχή σου οργανωμένη. Για να πιαστείς, να μην παρασυρθείς, σωστή μέθοδος είναι να συγκεντρώνεις το νου σου σε μια μεγάλη ψυχή που φύτρωσε και κάρπισε στα χώματα όπου ζεις.”