Home / Quotes / Quote by Rachel Hawkins

Quote by Rachel Hawkins

“Archer hizo un intento de bajar, pero yo lo detuve. - Yo voy primero. Si bajo detrás de ti, seguro que te quedarás mirándome las bragas.”

Book:Spell Bound

Work

Spell Bound

This book takes readers on a journey through a magical realm, where spells and enchantments play a pivotal role in the lives of its inhabitants. The narrative delves into the mysteries of magic, offering a rich tapestry of fantastical creatures and magical events. more

Author

Rachel Hawkins

Rachel Hawkins, born on November 23, 1979, is a renowned American author. Known for her works in fantasy, horror, and young adult literature, she has gained a significant following among readers. more

“I still have a few friends in the Lost Cities.' Sophie debated a second before adding, 'I hope I have a couple here, too.' 'You already have the four you came with,' Tam reminded her. 'Do you really have room for more?' 'Can you have too many friends?' she asked. He was silent for a long time. Then he whispered, 'I wouldn't know.”

Sophie Tam Song

Book:Neverseen

Source: Neverseen

“Who needs Snow White when they can have me? -Sophie”

Sophisticated Fairytale Sophie Queen Femme Fatale Boss Lady Schoolforgoodandevil Sge

Author:Soman Chainani

“I would rather be punished for making the right decision than live with the guilt of making the wrong one for the rest of my life. ― Shannon Messenger, Keeper of the Lost Cities”

Book Silly Sophie Cool Kotlc Keefe

Author:Shannon Messenger

“...Tüm bunlar Bahar Bayramı için son derece normaldi, ama Sophie bundan da korkmuştu. Mavi-gümüş renkte, şahane bir kostüm giymiş genç bir adam Sophie'yi görüp ona yanaşmaya kalktığında, Sophie bir dükkanın girişine çekilip saklanmaya çalıştı. Genç adam şaşkınlıkla ona baktı. "Merak etme, seni minik gri fare," sesi gülerek, yüzünde ona acıyormuş gibi bir ifade vardı. "Sadece bir içki ısmarlamak istemiştim. O kadar korkmana gerek yok." Bu acıma dolu bakış Sophie'yi utanç içinde bıraktı. Üstelik karşısındaki son derece havalı bir delikanlıydı. İnce ve zeki görünen bir yüzü vardı -aslında epey yaşlıydı, yirmilerinde görünüyordu- ayrıca sarı saçlarını özenle taramıştı. Kenarları fistolu ve sırma işlemeli manşetlerinin tülleri Meydan'daki diğerlerinden daha uzundu. "Ah, hayır, teşekkür ederim, müsaadenizle efendim," diye kekeledi Sophie. "Ben... ben kardeşimi görmeye gidiyordum." "O halde buyrun gidin," diyerek güldü olgun, genç adam. "Ben kimim ki hoş bir hanımı kardeşini görmekten alıkoyacağım? Sizinle yürümemi ister misiniz, çünkü çok korkmuş görünüyorsunuz." Bunu iyi niyetle söylemesi Sophie'yi daha da utandırmıştı. "Yok. Hayır, teşekkür ederim efendim!" dedi telaşta ve adamı hızla geçip yola koyuldu. Adam koku da sürmüştü. Koşarken sümbül kokusu onu takip ediyordu. Cesari'nin dışındaki minik masaların arasından geçmeye çalışırken, "Ne kibar biri!" diye düşündü Sophie.”

Sophie Howl