“Ik zou wat vaker de deur uit moeten, dacht hij bij zichzelf - het was voor het eerst in minstens tien jaar dat hij een boekhandel bezocht. De tempels van stilte die zich herinnerde van vroeger waren blijkbaar verdwenen. Boekhandels waren cafés geworden. En cafés? Cafés waren kantoren geworden, in cafés heerste de rust van de werkvloer, het enige wat je er hoorde was het zachte ruisen van tientallen laptops. Wat er ten slotte van kantoren was geworden, daar kon Hemel alleen maar naar raden. Misschien waren ze wel omgetoverd in sportscholen, of sauna's.”
Book:Wende