Quotessence
Home / Quotes / Quote by Edward Hoagland

Quote by Edward Hoagland

“The sexual license prevalent among {the} Sixties generation was deplorable, but no more so than predatory Capitalism, with cruel slums alongsideabsurd affluence: affluence which paid for...depictions of the Holy Family as a form of expiation. Love was the basis for what he believed. Promiscuity certainly violated that polestar, yet caring for others, even in "fooling around"--which was not to justify it--topped dog-eat-dog Capitalism.”

Quote by Edward Hoagland

Work

In the Country of the Blind

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Edward Hoagland
Edward Hoagland

Edward Hoagland is an American author known for his profound insights into the relationship between humans and nature. His work is typically presented in the form of prose, exploring the connections between humans, cities, and rural areas. Born on December 21, 1932, Hoagland's writing career spanned over half a century, with works including novels, poetry, and essays. more

You May Also Like

“Maar je ziet het als je oefent. Je contouren die dunner worden, je silhouet dat vervaagt. Je bent nog niet helemaal verdwenen. Dat duurt een hele poos. Jaren. Maar je verdwijnt. Je verdwijnt voor jezelf, wordt een ander, elke dag. Je bent niet wie je ooit was. De microscopisch kleine cellen die je gezicht vormen op de foto die je ouders in de kamer hebben hangen, zijn weg, vervangen door nieuwe. Je bent niet meer wie je was. Maar ik ben er nog wel, de atomen wisselen van plek. Zo is het ook met de mensen van wie je houdt. Met bijna stilstaande snelheid verkruimelen ze in je armen en je zou willen dat je je aan iets bestendigs in hen kon vastklampen, hun skelet, hun tanden kon vastpakken, de hersencellen, maar dat kun je niet, want bijna alles is water en het heeft geen zin dat vast te houden. Alle sporen verdwijnen, stukje bij beetje. En later verdwijnen de sporen die ze hebben achtergelaten, het huis waarin ze woonden, de tekeningen die ze voor je maakten, de woorden die ze op briefjes schreven. De herinneringen waarmee je achterblijft zullen uiteindelijk ook loslaten, als oud behang, en mettertijd zal het niet meer mogelijk zijn om antwoord te geven op de vraag of er op deze planeet aan de rand van dit perifere zonnestelsel ooit leven is geweest.”