Quotessence
Home / Quotes / Quote by David Levithan

Quote by David Levithan

“An unarticulated crush is very different from an unrequited one, because at least with an unrequited crush you know what the hell you're doing, even if the other person isn't doing it back. An unarticulated crush is harder to grapple with, because it's a crush that you haven't even admitted to yourself. The romantic forces are all there -- you want to see him, you always notice him, you treat every word from him as if it weighs more than anyone else's. But you don't know why. You don't know that you're doing it. You'd follow him to the end of the earth without ever admitting that your feet were moving.”

Quote by David Levithan

Book:Geektastic: Stories from the Nerd Herd
Create image

Work

Geektastic: Stories from the Nerd Herd

Browse quotes and source details for this work. more

Author

David Levithan
David Levithan

David Levithan, born on September 7, 1972, is a renowned author from the United States. His works span across various genres including young adult literature, adult fiction, and non-fiction, known for his unique narrative style and profound insights into social issues. more

You May Also Like

“Bo obawiać się śmierci, obywatele, to nic innego nie jest, jak tylko mieć się za mądrego, choć się nim nie jest. Bo to znaczy myśleć, że się wie to, czego człowiek nie wie. Bo przecież o śmierci żaden człowiek nie wie, czy czasem nie jest dla nas największym ze wszystkich dobrem, a tak się jej ludzie boją, jakby dobrze wiedzieli, że jest największym złem. A czyż to nie jest głupota, i to ta najpaskudniejsza myśleć, że się wie to, czego człowiek nie wie? ~ Platon, Obrona Sokratesa (w przekładzie Władysława Witwickiego)”

śMierćFilozofiaPlaton
Book:Obrona Sokratesa
Create image

“W piątym wieku większym powodzeniem cieszyć się musiąła filozofia inna, przywieziona też z wybrzeży jońskich, ale rozwinięta i ugruntowana na ziemi ateńskiej. Poczęła się w głowie zaciętego arystokraty, który na tłum ciemny i demokratyczny patrzał z góry i ze wstrętem, a jednak myśli jego rozwinięte przez innych miały być dla niejednego członka demokracji ateńskiej drabiną w karierze i osią poglądu na świat. Oto w gorących czasach powstania Jończyków i Maratonu pisał Heraklit z Efezu w Azji Mniejszej dzieła niełatwe do czytania, bo nie pisał dla wszystkich, ale dla siebie i dla kilku. Nie odpowiadał mu eleacki byt niezmienny, stały, wiecznie jeden i ten sam. Świat pełen ciągłych, tysiącznych, prawidłowych zmian przedstawiał mu się jak falująca powierzchnia morza, coraz to inna, a prawidłowa i pozornie wciąż ta sama; niby płomień migotliwy, który ani chwili nie trwa w jednakiej formie, tak jak trwa bryła lodu; uważał, że świat to ciągła odmiana, ciągłe rozdwojenie i walka sprzecznych pierwiastków. Jednakże nie chaos, bo w walce tej jest pewien sens; szereg pędzących zmian jest rozumny; jest w tym wszystkim pewna myśl, pewien mus, konieczność; wszechświat jako całość jest niby akord harmonijny, mimo cale zróżnicowanie elementów składowych, jest niby melodia coraz to inna, a jednak określona i prawidłowa. Spoczynku, trwania, martwoty w świecie nie masz. Jak przydrożne topole mijają człowieka pędzącego na wozie i są coraz to inne, mimo że jedna przypomina drugą, tak mijają nas, pędzących ku mecie śmierci, chwile i rzeczy pozornie tylko te same, a naprawdę wciąż o jedną chwilę starsze, wciąż o jakąś choćby odrobinę inne. Nic nie jest ani przez chwilę jednym i tym samym; dwa razy do „tej samej” rzeki nie wstąpisz. Świat jest jak rzeka albo jak płomień.”

FilozofiaPlatonWitwickiHeraklit
Book:Obrona Sokratesa. Kriton. Uczta
Create image

“Just like the myth of the people’s or popular capitalism, which was propagated since the mid1950s in the countries to the west of Berlin Wall, to the east and the north of it, since the same time it was introduced the myth of the people’s or popular socialism. But the suggestion is always the same. Under any “people’s” power—from people’s capitalism to people’s socialism—the greatest illusion suggested to the oppressed classes is that the people are sovereign, i.e., that all the people dominate over themselves. In this respect, even John Kenneth Galbraith makes Marxist conclusions, which even in the Internet epoch have the same power: “Young people are suggested that in a democracy the entire power belongs to the people!” (“The Anatomy of Power”) Yet, old people know that this is not true!”

InfluenceSocial JusticeUnityDivisionUpper ClassInformativeLower ClassSocial EqualityClass InequalityNationalization
Book:Socialism Is Dead! Long Live Socialism!: The Marx Code-Socialism with a Human Face
Create image