Home / Quotes / Quote by Sylvain Tesson

Quote by Sylvain Tesson

“Eenzaamheid is de balsem op de wonde die door een wantrouwen jegens andere mensen is ontstaan. 'In plaats van hen te haten ga ik hen liever uit de weg', schrijft Rousseau tijdens zijn zesde wandeling.”

Quote by Sylvain Tesson

Book:Dans les forêts de Sibérie

Work

Dans les forêts de Sibérie

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Sylvain Tesson is a French writer born on April 26, 1972. His works span various genres including travel literature, nature observation, and philosophical contemplation. more

You May Also Like

“Ondanks zijn wanhopige pogingen een wezen van de werkelijkheid te zijn, blijft de filosoof toch de slaaf van een versmade retoriek.”

Book:De wetten

Source: De wetten

“The windows of my soul I throw Wide open to the sun.”

Inspirational My Psalm

Book:John Greenleaf Whittier's Poetry: An Appraisal and a Selection

Source: John Greenleaf Whittier's Poetry: An Appraisal and a Selection

“I like that success is painful. When I'm done here, I'll know that I deserved it. People who are unwilling to make sacrifices are simply not worthy of the same throne as people like me that paid the price.”

Success Winning Winner Win

Author:Anje Kruger

“Cerul ideilor nu este independent de pamantul oamenilor”

Author:george gusdorf

“Traagheid, vooroordeel, eigenbelang, menschenvrees en dergelijken, doen ons veelal, reeds in 't begin van den weg der waare Wijsgeerte, moedeloos nederzitten, en alle verdere poogingen hooploos opgeeven.”

Book:Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

Source: Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

“De Waereld, en hier door versta ik het gros der stervelingen, heeft een ontzaglijk heirleger van vooroordeelen op de been, om ons in den waan te brengen, dat wij ongelukkig zijn, overal, waar onze verbijsterde en deerlijk van het spoor gedwaalde verbeelding geen geluk kan vinden.”

Filosofie Geluk

Book:Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

Source: Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

“Men heeft Wijsgeeren gehad, welken men dien naam toevoegde, om eenige zonderlinge grilligheeden, tot welken te pleegen hunne natuurgenooten niet besluiten konden. Een ongehavende baard, gescheurde klederen, onvoegzaame wooningen, zotte en strenge zeden, onhandelbaarheid in de zaamenleeving, en dergelijken waren de kenmerken hunner wijsgeerlijke waardigheid, en - tot schande der eeuwen, in welken zij leefden, - moet men zeggen, dat de volken veelal zelve de oorzaaken deezer belachlijke en afschuwelijke wanschepzels waren; vermits zij hen den naam van Wijsgeeren toekenden, en ze als de zodanigen eere beweezen.”

Book:Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

Source: Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

“De vrijheid, welke ik zelve gaarne wensch te genieten, volkomen aan mijne Natuurgenooten latende, verschilt het mij weinig, wien zij met den fraaiklinkenden naam van Wijsgeer bestempelen, zo lang men mij slegts niet dwinge, om ten deezen opzigte te gelooven, het geen anderen uit verkiezing of overtuiging zig verbeelden waar te zijn. - Nog minder verschilt het mij, of men den Wijsgeer, volgens mijn smaak, al of niet, voor zodaanig een gelieft te erkennen. - Mijne Wijsgeerte is, in alle dergelijke gevallen, de inschiklijkheid en verdraagzaamheid zelve.”

Filosofie Vrijheid

Book:Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

Source: Mijne vrolijke wijsgeerte in mijne ballingschap

“Het denken begint daar, bij het (nog) ongedachte en niet bij de evidenties”

Author:Samuel IJsseling

“Ik denk dat de tijd volkomen stilstaat en dat ik me erin beweeg, soms langzaam en soms met razende snelheid. Ik zit aan de tafel en de tijd staat stil. Ik kan hem niet zien, niet ruiken en niet horen maar hij omringt me aan alle kanten. Zijn stilte en zijn onbeweeglijkheid zijn verschrikkelijk. Ik spring op, ren het huis uit en probeer hem te ontvluchten. Ik ga iets doen, de dingen eisen mijn aandacht op en ik vergeet de tijd. En dan, heel plotseling, is hij weer om me heen. Misschien sta ik voor het huis naar de kraaien te kijken en daar is hij weer, immaterieel en stil, en hij houdt ons vast, de wei, de kraaien en mij. Ik zal aan hem moeten wennen, aan zijn onverschilligheid en zijn alomtegenwoordigheid.”

Book:The Wall

Source: The Wall