“(...) sadece kendisi değil herkes yokluğun avuçları arasındaydı. Can içinde yaşadığı boşluğun farkındaydı ama ya diğerleri? Onlar esaretlerinin farkında olmayan, kendi köleliklerinden bile habersiz esirler ve zavallılardı. Evren bir hiçlik ağacıydı ve bizler bu ağacın dallarına asılıydık. Can çekişme süremiz hayatlarımızdı. Ağlayarak doğuyor, çırpınıyor ve ölüyorduk.” HayatEvrenFarkındalıkVarlıkHiçlikYoklukEsaretEsir Book:Yalnızlaşan İnsan Source: Yalnızlaşan İnsan
“Yakında kendi kişiliklerimizden ve kişiselliklerimizden korkmaya başlayacağız, çünkü onların hiç de sonuna kadar bizim olmadıkları, bizler için apaçık olacak. Ve “Ben buna inanıyorum – ben bunu hissediyorum – ben böyleyim – ben bunu savunuyorum,” diye bağırıp çağırmak yerine, yumuşak başlıkla “Beni buna inandırıyor ki – bana bunu hissettiriyor ki – bana bunu söyletti, yaptırdı, düşündürdü ki,” diyeceğiz. Ozan kendi şarkısını hor görecek. Önder kendi buyruğu karşısında zangır zangır zangırdayacak. Rahip sunaktan ürkecek ve anne de oğluna sadece ilkeleri değil, fakat onu boğmasınlar diye onları atlatabilme becerisini de aşılayacak.” GelecekYoklukFarkindalik Book:Ferdydurke Source: Ferdydurke
“Yokluğunla sevdiğin insanları cezalandırmaya çalışmakta büyük bir tehlike vardır: Kendilerini cezalandırılmış gibi hissetmeyip tam tersine rahatlamış hissedebilirler!” Mehmet Murat Ildan öZlü SözleriTerk EtmekYoklukHoşçakalCezalandırmak Author:Mehmet Murat Ildan