“W Ameryce 35 lat temu jeden procent najbogatszych obywateli posiadał dziewięć procent bogactw narodowych, teraz zaś posiada 24 procent, prawie trzy razy więcej. Najbogatsi - 0,01 procent - posiadali jeden procent tych bogactw, a teraz jest tych ludzi pięć razy więcej: 16 tysięcy rodzin skupia w swoim ręku pięć procent bogactw najbogatszego kraju świata. Kiedyś dyrektorzy wielkich przedsiębiorstw zarabiali 40 razy więcej niż przeciętny urzędnik, a teraz 500 razy więcej. Proces ten spowodował, oczywiście, zubożenie ubogich i skurczenie się klasy średniej. Spowodowało to poszerzenie strefy ubóstwa: jako ubogich kwalifikuje się obecnie w USA 50 milionów ludzi, 16 procent ludności. I, jakżeby inaczej, podobna liczba ludzi - 33 miliony dorosłych i 17 milionów dzieci - żyje w domach, w których stwierdza się "brak bezpieczeństwa żywnościowego". Połowa z nich to czarnoskórzy bądź Latynosi, razem stanowiący blisko jedną czwartą ludności. Stany Zjednoczone to najbogatszy kraj świata. Stany Zjednoczone to najbogatszy kraj świata z największą liczbą osób ubogich.” PovertyUsaRitched Book:El hambre Source: El hambre
“(...) W rezultacie subsydia przełożyły się na liczby, o których zrobiło się głośno. Catholic Agency for Overseas Development, CAFOD, Katolicka Agencja na rzecz Rozwoju, przeprowadziła w 2002 roku analizę, która wykazała, że jedna krowa europejska otrzymuje od Unii około 2,2 dolara na dzień - 800 rocznie. Czyli każda z tych krów była bogatsza niż 3,5 miliarda ludzi, połowa ludności świata.” PovertyEurope Book:El hambre Source: El hambre
“(...) Tymczasem ani Monsanto, ani inne firmy zawłaszczające ziemię w Tym Innym Świecie nie mówią, że na naszej planecie już produkuje się dość żywności dla wykarmienia 12 miliardów ludzi, a mimo to miliard nie je tyle, ile potrzeba, Samego tylko zboża - nie licząc jarzyn, warzyw, owoców, mięsa, ryb - wystarczyłoby, aby każdy mężczyzna, kobieta, dziecko spożywało 3200 kilokalorii dziennie, czyli o połowę więcej niż wynosi zapotrzebowanie. Zawsze lepiej produkować więcej żywności - będzie ona łatwiejsza do zdobycia, tańsza - ale problemem nie jest jej brak, tylko to, że niektórzy zabierają wszystko. A proponowana forma eksploatacji nie rozwiązuje problemów, przeciwnie: pogłębia jeszcze nierówność podziału. Działalność kolonialna nazywana przez nas zawłaszczaniem ziemi stanowi najbardziej pospolitą, najbrutalniejszą postać nierówności między krajami - jedne kraje wykorzystują ziemię należącą do innych, aby produkować żywność, której potrzebują wszyscy; jedne ją wywożą, inne pozostają bez niczego. Dwie trzecie zawłaszczonych terenów leży na obszarach, na których wielu ludzi cierpi głód. Jest ziemia, są produkty jej uprawy, tyle że ci, którzy mają władzę i pieniądze, wywożą te produkty tam, gdzie mogą za nie dostać więcej pieniędzy. Albo w ogóle nic nie uprawiają, żeby móc spekulować cenami produktów. W rezultacie im mniej będzie żywności, tym bardziej wzrośnie popyt na nią i tym łatwiej będzie można podwyższyć ceny.” PovertyHungerLand Grabbing Book:El hambre Source: El hambre
“Los habitantes de países más o menos ricos comemos al revés de como comió la enorme mayoría de la humanidad desde el principio de los tiempos. Es un cambio cultural radical, y no parece que lo notemos demasiado. Los hombres siempre comieron sobre todo hidratos de carbono y fibras vegetales; a veces, cada tanto, los acompañaban con un trocito de proteínas animales. Cada vez que comemos un bife con ensalada, una pata de pollo con arroz, una hamburguesa con puré, un choripán, estamos dando vuelta esa costumbre milenaria: poniendo el trozo de animal como centro al que acompañan esos hidratos o fibras vegetales. Creo que no nos damos cuenta de la pompa que eso significa. Creo que cualquier indio, cualquier africano, muchos sudacas lo notarían enseguida. Porque, para la mayoría de los habitantes del OtroMundo, el sistema sigue siendo el mismo: el consumo mundial de alimentos parece muy variado, pero tres cuartos de la comida consumida en el planeta es arroz, trigo o maíz; solo el arroz es la mitad de la comida mundial. Digo: la mitad de toda la comida que los 7.000 millones de humanos comemos cada día es arroz. (…) Comer carne es un alarde bestial de poder. La carne es la metáfora más perfecta de la desigualdad.” PoliticsFoodHungerConsumption Book:El hambre Source: El hambre
“Jest coś okrutnego w tych splotach okoliczności, które nazywamy krajami i które – jak się nam wmawia – są czymś nam bliskim, co powinniśmy kochać całą duszą i chronić, nawet za cenę życia.” HistoriaNacjonalizmPaństwo Book:El hambre Source: El hambre
“Świat o tym nie wiedział – i wydawał się nie chcieć wiedzieć. W 1959 roku lord Boyd Orr, pierwszy dyrektor generalny FAO, wybitny specjalista od spraw wyżywienia, ogłosił, że „rządy Mao skończyły z tradycyjnym cyklem głodu w Chinach”. Jeszcze w 1961 roku pewien dziennikarz francuski, który przeprowadził wywiad z Mao Tse-Tungiem, napisał, że „naród chiński nigdy nie był bliski głodu”. Nazwisko dziennikarza brzmiało François Mitterand.” HistoriaMaoFrançois Mitterand Book:El hambre Source: El hambre
“Firma Monsanto została założona w 1901 roku, w Saint Louis w stanie Missouri, i produkowała sacharynę sprzedawaną Coca-Coli. Przez pół wieku wytwarzała preparaty owadobójcze, plastik, rozmaite środki chemiczne, sławę zyskała jednak w latach sześćdziesiątych, kiedy to wojna w Wietnamie spopularyzowała produkt zwany Agent Orange, czynnik pomarańczowy - silny środek powodujący opadanie liści. Amerykanie stosowali go w lasach i na polach uprawnych, chcąc doprowadzić swoich wrogów na skraj głodu. Samoloty bojowe rozpylały wówczas nad krajem chmury trucizny: pół miliona Wietnamczyków zmarło, pół miliona dzieci urodziło się zdeformowanych - a tymczasem firma rozwijała się i bogaciła. W latach siedemdziesiątych wynaleziono bardzo silny środek chwastobójczy oparty na glifosacie, nazwany Roundup, po latach wyprodukowano nasiona soi, kukurydzy i pszenicy odporne na spore nawet ilości tego herbicydu - nazwane Roundup Ready - i bardzo wydajne. Nasiona te rozprowadzone zostały wśród wielkich producentów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, w Ameryce Łacińskiej. Obecnie firma kontroluje 90 procent światowego rynku nasion transgenicznych.” UsaMonsanto Book:El hambre Source: El hambre
“Niger jest drugim na świecie producentem uranu. Znajdujące się na pustyni zasoby są naprawdę ogromne, a uran jest bardzo poszukiwanym surowcem. Kraj nie czerpie jednak z tego wielkich korzyści, Monopol na wydobycie posiadała zawsze państwowa firma francuska Areva, płacąc państwu nigeryjskiemu niewielki procent za dzierżawę. W 2007 roku odkryte zostały złoża w Azeliku i prezydent Mamadou Tandja postanowił rozpocząć nową grę: wydobyciem miała się zająć spółka chińsko-nigerska. Areva protestowała, ale bez skutku. Dwa lata później znaleziono kolejne złoże, w Imourarene. Uranem zainteresowana była Francja, najbardziej "nuklearne" państwo świata: trzy czwarte jego elektryczności pochodzi z elektrowni jądrowych wykorzystujących surowiec, którego ten kraj nie posiada. Niemal połowa pochodzi z Nigru. W lutym 2010 roku prezydent Tandja przystąpił do rozmów z Chińczykami, chcąc rozpocząć eksploatację nowych złóż. Kilka dni później został odsunięty od władzy w wyniku zamachu stanu, którym kierował pułkownik Djibo. Objąwszy rządy, pułkownik zerwał rozmowy z Chińczykami, potwierdzając "wdzięczność i lojalność" swego kraju wobec Francji i Arevy. W następnym roku w wyborach powszechnych został wyłoniony nowy prezydent, Mahamadou Issoufou, inżynier górnictwa pracujący dla Arevy.” FranceUraniumNigerAreva Book:El hambre Source: El hambre
“Może i prawda, że postawa, jaką zajmuje każdy z nas wobec tego, co ogromne, co zdaje się nienaruszalne, niewiele mówi. Ale przynajmniej wyjaśnia coś w tak drobnej kwestii, jak pytanie o to, kim, do diabła, jestem.” Prawda Author:Martín Caparrós