Quotessence
Home / Quotes / Quote by సాహితీ సహితం

Quote by సాహితీ సహితం

“ఈ లోకంలో అమ్మ రొమ్ము దగ్గర, బిగ్గరగా బిడ్డ పెట్టే ఆకలి కేక ఒక్కటే నిజం.”

Quote by సాహితీ సహితం

Author

సాహితీ సహితం

Browse famous quotes and profile details for సాహితీ సహితం. more

You May Also Like

“సమాజాన్ని అనుసరించడానికి మీరు పుట్టలేదు, దాన్ని ప్రేరేపించడానికి పుట్టారు - దాన్ని నేర్పటానికి పుట్టారు - సమాజాన్ని నిర్మించడానికి మీరు పుట్టారు.”

“మతిమాలిన యువతను మధించాలి నేడు బానిస బ్రతుకు శిక్షణలో పట్టభద్రులు మీరు కాసుల లక్ష్య చేదనలో నిమగ్నులయ్యారు కడుపు నిండేందుకు ఎంగిలి మెతుకులు వేరుకుంటున్నారు నీతి మాలిన జాతి ఉమ్మిన జీవన సరళిలో కొట్టుకుపోతున్నా గొప్ప నావికులు మీరు జివ చచ్చిన ప్రాణులు మీరు పిరికితనపు వారసులు మీరు ఆత్మ వంచకులు మీరు ప్రశ్నల రాపిడి లేదే మీలో రగిలే ఆలోచనలెక్కడ పుట్టెను మేలుకో జీవిత యధార్ధమేమిటో తెలుసుకో నీ విలువ పెంచుకునేలా మసులుకో దాసోహమవ్వకు దేనికి క్షణాల సుఖలకై అల్లాడకు ఓటమి తలచి బయపడకు వల్లకాదని వెనకడుగు వెయ్యకు బ్రతుకుంటే చాలనుకోకు చాలనుకుంటు సర్దుకుపోకు సత్తువున్నోడివి నువ్వు సందేహపడకు నీపై నువ్వు రెప్ప పాటు కష్టం దాటితే ఎప్పటికీ నిలిచే చరిత్ర పుడుతుంది లే.. లేచి నిలబడు వొళ్ళు విరుచుకుని తిరగబడు బలం పుంజుకుని పొరాడు నీకు నచ్చని నీతో నువ్వు నిన్ను కన్నోరికి పేరు తెచ్చేలా నువ్వు కన్నోరికి స్ఫూర్తినిచ్చేలా @సురేష్ సారిక”

“, ఎప్పుడెప్పుడు ఈ సమాజంతో సంబంధాలు తెంచుకుందామా అని ఎదురు చూస్తున్నది మది. రేపటితో నాకే ఒప్పదం లేదు భరిస్తూ ఎదురు చూసేందుకు. బ్రతుకుపై ఒక్కింత ఆశ లేదు ఆలోచనపై మోహపు ఛాయా లేదు ఇంకెందుకు ఇంకా ఇక్కడ కలుషిత మనుషుల మధ్య కుళ్లు కంపును తట్టుకుంట్టూ నచ్చని దారులలో పరుగెందుకు నాకు నేను నచ్చ చెప్పుకుంటూ బ్రతుకుతో బేరాలాడుతూ అంతా బాగు బాగు అనుకుంటూ కాలంతో కొట్టుకుపోవడమెందుకు రోజురోజుకి పెరుగుతున్న విరక్తితో నలుగురిలో సాధువులా సాగేదెందుకు అన్నిటితో తెగతెంపులు చేసుకొని నేనిక బంధు బంధ విముక్తుడినవ్వాలి. ఓ దారి చూసుకుని నేనిక బయలు దేరాలి నాకు నేనే మార్గదర్శినై లోక కళ్యాణ కార్యానికి సిద్ధమవ్వాలి. స్వస్తి”

“మురుగు ఆల్చిప్పలో ముత్యమట మెత్తటి మట్టి జ్వలిస్తేనే వజ్రమట మచ్చడిన చందమామెంత అందమట బురద కన్న కమలముకెందుకంత సొగసట మూణ్నాళ్లకి వడిలే పువ్వుకి పెక్కు పరిమళమట గొంగళి పురుగు తోలు వదలగ సీతాకోక చిలుకట పొగమంచు ముద్ద చల్లగాలికి చినుకై జారి పారునట ఆకాశానికి అందమైన రంగట, అది మన కంటికి బ్రమట మాయలెన్నో, ఏ నాటికి మనిషి వీటి మర్మమెరుగునో.”