“کیتینگ تکرار کرد: "دم رو غنیمت بشمار، چرا شاعر این ابیات رو سروده؟" یکی از شاگردان بلند گفت: "لابد چون عجله داشته." دیگر شاگردان زیر لب خندیدند. کیتینگ به صدای بلند گفت: "نه نه نه! به این دلیل که ما خوراک کرم ها هستیم، بچه ها! چون ما انسان ها تعداد محدودی بهار و تابستان و خزان رو تجربه می کنیم. گو اینکه باور کردنش دشواره، اما یه روزی هیچ کدوم از ما دیگه نفس نخواهیم کشید؛ جسم مون سرد خواهد شد و خواهیم مرد!" مکثی عمدی کرد و با تأکید چنین ادامه داد: "بایستید و به چهره ی جوون هایی که شصت هفتاد سال پیش به این مدرسه می اومده اند به دقت نگاه کنید. نترسید؛ برید و به اونا نگاه کنید.”
Quote by Nancy H. Kleinbaum Tom Schulman
Author
You May Also Like
Source: Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space
“La distanza non conta, se si ha uno scopo”
Source: Pride and Prejudice:
Source: The Unknown Craftsman: A Japanese Insight into Beauty
Source: The Unknown Craftsman: A Japanese Insight into Beauty
Source: The Unknown Craftsman: A Japanese Insight into Beauty
Source: The Unknown Craftsman: A Japanese Insight into Beauty
Source: The Unknown Craftsman: A Japanese Insight into Beauty
Source: The Unknown Craftsman: A Japanese Insight into Beauty
Source: Coraz więcej marzeń