Home / Quotes / Quote by Jaroslav Seifert

Quote by Jaroslav Seifert

“Můj Bože, co ědí ti lidé v ložích, ta spala s tímhle, ten jí dal za to kožich, a jeden herec, kus to darebáka, povinné školou na halšerky láká”

Book:Jablko z klína ; Ruce Venušiny ; Jaro, sbohem

Work

Jablko z klína ; Ruce Venušiny ; Jaro, sbohem

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Jaroslav Seifert

Jaroslav Seifert was a prominent Czech writer known for his poetry and novels. His works deeply reflected the historical and social changes of 20th-century Europe, particularly focusing on the relationship between the individual and society. Seifert was born on September 23, 1901, and died on January 10, 1986. more

“Doista, neka samo procuri prva rakija, netko će se već, obično kod neke ruševine obrasle kupinom, na pustom križanju, u ponoć, pod hladnom srebrenom svjetlosti mjeseca susresti s nekom bijelom sablasti. „Kad u neka doba“, reče očevidac strašnim glasom, „vukodlak!“ „Ivanka, vodi dicu leć!“ „Nemoj, ćaća, pusti da i ja čujen!“ U studenim jesenskim noćima vukodlaci zavijaju na seoskim krovovima, vampiri bešumno lete po golim stablima, vještice pretvaraju mlijeko u krv, a samoubojice iz bunara cvile da im platiš zadušnicu. Čudovišta izranjaju iz sjenovitih uglova i kruže pustim sokacima, nekome obijesno kucnu na zamagljen kuhinjski prozor, a drugome ukradu pršut ili kakav komad alata iz garaže… Moj brat i ja ove subote pečemo rakiju. Kuhamo ocijeđeni mošt, dok kiša sitno kucka po limenoj strehi. Stisnuli smo se oko kotla, vrućina nam na licima, a studen po leđima, pa pripovijedamo o političkim prilikama u zemlji i šire. Nevolja je velika. Europska će nam zajednica, vrag je odnio, zabraniti ovo veselje. Pod plavom zastavom sa žutim zvijezdama nema, kažu, domaće rakije, nego nesretni narod loče samo industrijske otrove. Tako vam je to. Kad god mali čovjek ima neku sitnu radost, vlast mu je, bez nekakva jasna razloga, tek tako, sadistički, ukine. A što njima u Bruxellesu smeta naša lozovača od četrdeset pet gradi? Mi je napravimo, mi popijemo i za tri dana više ni ne pamtimo da smo je imali. Ne pamtimo kad popijemo, za pravo reći, štošta toga, ali dobro, nije u tome stvar, nego, recite po duši, sedamdeset litara, kao da je to neka količina. Pa ja bih još u osnovnoj školi, u trećem razredu, na velikom odmoru, za marendu, maznuo po pola litre. „Tomiću, opet si pio“, kaže učiteljica prijekorno. „Ti, kurvo, šuti“, odgovorim joj ja pospano dižući glavu s klupe.”

Humor Horror Satira Rakija Vukodlak

Author:Ante Tomić Građanin pokorni

“La satira ci rende fieri, come se ci riconoscesse uno stato civile artistico, un diploma che ci sollevi dalla mediocrità e dal grigiore delle parti secondarie. Questo spiega il piacere che prova un italiano nel raccontarvi le sue avventure, spesso atroci, e spesso immorali. Quel che importa non è la conclusione morale, o sentimentale o filosofica, ma il fatto: che sia avvenuto e che risulti divertente. L’inferno italiano è popolato di maldestri peccatori che al rifiuto del concetto di colpa e di peccato uniscono la capacità di ridere dei guai in cui si trovano. E poiché il Diavolo laggiù è il padrone, ne deriva la necessità di imbrogliarlo. La nostra commedia è tutta qui”

Cinema Satira

Book:Melampus: La metamorfosi amorosa di una donna

Source: Melampus: La metamorfosi amorosa di una donna

“Padre nuestro, padre ambiguo de los milagros eternos que admiramos los modernos por tu gran prestigio antiguo. La ninfa junto a la fuente pasa y tiene en su blancura lo que inspira, lo que dura, lo que aroma y lo que abrasa. Pues al ver la viva flor o la estatua que se mueve, hecha de rosa y de nieve, nos toma el alma el amor. Pan nuestro que estás en la tierra, porque el universo se asombre, glorificado sea tu nombre por todo lo que en él se encierra. Vuélvanos tu reino de fiesta en que tú aparezcas y cantes con los tropeles de bacantes mancillando la floresta. Hunde siempre violento y vivo y por tus ímpetus agrestes, en el cielo cuernos celestes y en la tierra patas de chivo. Danos ritmo, medida y pauta al amor de tu melodía, y que haya al amor de tu flauta amor nuestro de cada día. Deudas que el alma amando trunca están en tu disposición, y no le concedas perdón a aquel que no haya amado nunca.”

Satira

Book:Antología poética

Source: Antología poética

“La satira è l’arma più efficace contro il potere: il potere non sopporta l’umore, nemmeno i governanti cosiddetti democratici, perché ridere libera l’uomo dalle sue paure.”