Quotessence
Home / Quotes / Quote by Lucia van den Brink

Quote by Lucia van den Brink

“We passeerden een boom vol roze kersenbloesem en een windvlaag blies een school aan blaadjes weg. Ze lieten los, weg van de boom met zijn diepe wortels in de grond en kozen, net als ik, voor een leven met de wind mee. Ik boog voorover en volgde de dansende blaadjes in de zijspiegel van de auto. Ik wilde de lente niet uit het oog verliezen.”

Quote by Lucia van den Brink

Work

Niemand zoals hij

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Lucia van den Brink

Browse famous quotes and profile details for Lucia van den Brink. more

You May Also Like

“Het was een schielijke overweldiging, de plotselinge indruk die de boom op hem maakte, het benam hem voor een ogenblik de adem. Dadelijk begon hij echter weer te redeneren alsof hij alleen thuis was. 'Hoe lang zou deze boom al wel niet leven?' vroeg hij zich hardop af, intussen met gestrekte wijsvinger zijn bril omhoog schuivend. De duur was hier van hout geworden, elk jaar een nieuwe ring, maar wat hij niet begreep was hoe het in zijn werk ging dat het volstrekt onbewogen bestaan van een boom zulke weelderige vormen kon voortbrengen als die van de wellustig kronkelende takken boven hem. Al de invloeden van weer en wind door de jaren heen en de gesteldheid van de bodem konden nog niet verklaren waarom het beukennootje ten slotte tot juist deze boom had moeten uitgroeien. ― Was het eigenzinnigheid? [ Thomas Rosenboom ― De jongen met de viool ]”

“Het was een schielijke overweldiging, de plotselinge indruk die de boom op hem maakte, het benam hem voor een ogenblik de adem. Dadelijk begon hij echter weer te redeneren alsof hij alleen thuis was. 'Hoe lang zou deze boom al wel niet leven?' vroeg hij zich hardop af, intussen met gestrekte wijsvinger zijn bril omhoog schuivend. De duur was hier van hout geworden, elk jaar een nieuwe ring, maar wat hij niet begreep was hoe het in zijn werk ging dat het volstrekt onbewogen bestaan van een boom zulke weelderige vormen kon voortbrengen als die van de wellustig kronkelende takken boven hem. Al de invloeden van weer en wind door de jaren heen en de gesteldheid van de bodem konden nog niet verklaren waarom het beukennootje ten slotte tot juist deze boom had moeten uitgroeien. ― Was het eigenzinnigheid? ― De jongen met de viool”