Quotessence
Home / Quotes / Quote by Rachel Cohn

Quote by Rachel Cohn

“You're always drinking apple juice. Do you have a Vitamin C deficiency?" "The only deficiency I have is the sixteen years I spent on this planet not knowing how good apple juice could be." "Isn't it the same everywhere?" "That's what I would have thought, till I tried it here. The apples here are just next-level delicious and perfect. The juice is naturally sweet, refreshing, and satisfying.”

Quote by Rachel Cohn

Work

My Almost Flawless Tokyo Dream Life

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Rachel Cohn
Rachel Cohn

Rachel Cohn is an American author born on December 14, 1968. She is known for her works in young adult literature and novels, which have gained popularity among readers. more

You May Also Like

“Nieraz słyszy się opinie, iż atrakcyjność współżycia i partnera przemija, a pozostaje przyzwyczajenie, obowiązki, dom, dzieci. Zakłada się tu zatem, iż atrakcyjność erotyczna jest z natury czasowa i całkowite poznanie ciała partnera oraz wiele przeżytych orgazmów wyczerpują możliwości rozwoju. Tego typu pogląd potwierdza się wówczas, gdy partnerzy zatrzymali się w swym rozwoju i samorealizacji seksualnej, w erotyzmie tkwi bowiem tyle możliwości, iż wystarczy ich na całe życie seksualne.”

“Ljudi su od pamtiveka pridavali seksu mnogo veći značaj nego što to zaista ima. Razlika je samo u tome što su, tokom vekova, ljudi o njemu govorili krišom, pridajući mu nekakav tajanstveni, gotovo magijski karakter, a katolička crkva ga je čak proglašavala izvorom svakog zla na svetu. A od druge polovine dvadesetog veka seks je zastupljen na svakom koraku, u novinama, televiziji, internetu, kao da je nešto najprimarnije u ljudskom životu, primarnije od drugih fizioloških potreba, čak i od samog zdravlja. Zatrpan seksom na svakom koraku, današnji čovek teško uspeva da razluči da iza tolike halabuke stoji čitava industrija koja, izrabljujući prirodne porive ljudi, zgrće milijarde dolara.”

“Nabzın yayılıyor korku akan damarlarıma. Heyecana öyle alışıyorum ki yanında, yeryüzünün kalanı sallanmak için rüzgarı bekleyen tekdüze bir başak tarlası. Kokun her yanımı sallıyor ve kalp atışların gereksizlikleriyle gürültüye boğulan bir dünyada saklanınca asla çıkamayacağım keyifli bir saklambaç gibi geliyor. Elektrik bu. Dudaklarına yaklaşıyorum. Bu ateş. Gözlerin loş ışıkta parlıyor. Buz. Nefesin sıcak, öyle har dolu ki ve yaklaştıkça korlanıyor. Kıvılcım bu. İhtiyacım olan her şeyin utanmaz bir temsilisin ve sana sahip olamadıkça kıvranıyorum. İşte boşluk. Düşüyorum. Dudaklarındayım. Üzüm nefesin ve içtiğin şarap gibi çarpılıyorum. Bu bir ilk. Bize adını öğretmedikleri bir his dudakların. Onlar da bilmiyor. Kısa devre bu. Felç oluyorum. Israrla salgıladığım bir yasaksın: Bu, damla adrenalin. Hastalıksın ve iyileşmemek için dua ediyorum. Kanımdasın. Verem bu.”

“Eindelijk kwam Gauvain. Hij zette zijn auto aan de rand van de klif, ik hoorde het portier dichtslaan en raadde zijn omtrekken in de duisternis. Hij zal me wel in het licht van de koplampen hebben gezien, want hij holde meteen de rotsachtige helling af. Ik was met mijn rug tegen een op het zand getrokken bootje gaan zitten om me tegen de wind te beschutten, de armen om mijn knieën geslagen in een pose die me zowel sportief als romantisch toescheen... Als je twintig bent let je heel erg op je houding. Gauvain greep mijn beide handen om me sneller op te trekken en voordat ik een woord had kunnen uitbrengen, drukte hij me heftig tegen zich aan, zijn been meteen tussen de mijne, zijn mond opende de mijne, mijn tong klampte zich vast aan zijn kapotte tand, mijn hand voor het eerst onder zijn jasje, in zijn geurige warmte, mijn vingers drongen door in de ontroerende holte die ontstaat tussen de broeksband en de welving van de rug, tussen de spieren van de lendenen, bij sommige mannen. Geluidloos begon het te regenen en we bemerkten het niet ogenblikkelijk, zo ver waren we heen.”