Home / Quotes / Quote by Michael Lewis

Quote by Michael Lewis

“Zacznijmy od smutku jako czynnika motywującego do poszukiwania pomocy. To, że smutna osoba nie zawsze otrzymuje pomoc, której potrzebuj,e a niekiedy nawet odstręcza innych, wydaje się zagadkowe. W społeczeństwach mniej indywidualistycznych niż nasze często dostrzega się bardziej jednorodne oczekiwanie, że smutni człowiek wzbudzi współczucie i uzyska wsparcie.”

Author

Michael Lewis

Michael Lewis, born on October 15, 1960, is a renowned American author. His works are known for their in-depth investigations and revelations of the truths in the financial, business, and sports worlds. more

“Briggs stwierdziła również, że Eskimosi reagowali złością i odrzuceniem, kiedy ona sama cierpiałą na rozproszony smutek czy depresję, dla których nie mieli zgodnej ze skryptem reakcji. Badani przez Abu-Lughod (1986) Beduini potwierdzają pogląd, że społeczeństwa wypracowują mechanizmy ograniczające domaganie się od nich pomocy, co kojarzy się z naszym powiedzeniem "Głowa do góry!". Autorka ta uważa, że często reakcją na stratę bywa złość, a nie smutek, ponieważ smutna osoba może prosić o pomoc, co u dorosłego jest uznawane za słabość - tylko dzieciom wolno dawać wyraz podatności na zranienie.”

Sadness Smutek Handbook Of Emotions Psychologia Emocji

Author:Michael Lewis

“Wielu historyków opisało proces modernizacji, który spowodował częstsze złoszczenie się na nieszczęśliwych i niechęć do udzielania im pomocy (MacFarlane, 1970; Lindemann, 1990). Wiązało się to ze wzrastającą niechęcią do dobroczynności i z potępieniem ubogich, ale tłumaczy też zmieniające się postawy wobec smutku. Wydaje się zatem, że to, jak społeczeństwa myślą o smutku, ma coś wspólnego z tym, jak myślą o pomaganiu. W społeczeństwach bardziej kolektywistycznych niż nasze smutki często traktuje się jako zasługujące na reakcję, lecz takie społeczeństwa stawiają granice swoim zobowiązaniom, czego przejawem jest brak słownictwa dotyczącego smutku, albo też wyodrębnianie smutków, w odniesieniu do których nie można oczekiwać reakcji zbiorowej. W społeczeństwach mających inne mechanizmy ograniczania roszczeń smutnego człowieka wobec grupy, takie jak mechanizmy wstydu, za których pomocą Beduini blokują skargi, lub mechanizmy poczucia winy, przy których użyciu współcześni mieszkańcy Ameryki Północnej skłaniają ludzi do samodzielnego raczenia sobie z problemami, jest więcej możliwości mówienia o różnych rodzajach smutku. We wszystkich wypadkach dyskusja dotycząca smutku to jednocześnie dyskusja o granicy między odpowiedzialnością jednostki i grupy. Zaintrygowanie funkcjonalistów z Ameryki Północnej tym, czy "celem" smutku jest błaganie o pomoc, o raz ich trudności w obliczu dowodów, że smutek w naszej kulturze często prowadzi od odrzucenia, stanowią przejaw tej dyskusji. Nadanie człowiekowi, który wymaga nadmiernej pomocy, etykiety "zaburzonego" lub "chorego" łagodzi nasze poczucie winy związane z niechęcią do pomagania potrzebującym, pozwalając zepchnąć tego człowieka na margines i włączyć do systemu medycznego. Rozróżnienie między "smutkiem" a "depresją" często wytycza granicę między sytuacjami, kiedy chcemy lub nie chcemy udzielać pomocy.”

Sadness Smutek Handbook Of Emotions Psychologia Emocji

Author:Michael Lewis

“Społeczeństwa indywidualityczne minimalizują smutek, nakłaniając jednostki do rozwiązywania swoich problemów. Te zaś, w których ważna jest hierarchia, często przyznają prawo do "złości" ludziom na szczycie hierarchii, posługując się biernością smutku, by trzymać w ryzach ludzi z dołu drabiny społecznej (Stearns, 1988).”

Sadness Smutek Handbook Of Emotions Psychologia Emocji

Author:Michael Lewis

“Omawiałam gdzie indziej (Stearns, 1988) użyteczność nadania wysokiej wartości biernej postawie w silnie rozwarstwionym, złożonym społeczeństwie, w którym olbrzymia większość ludzi musi zostać poddana socjalizacji, ązeby stała sięposzłuszna i wyzbyła się inicjatywy. Gdy istnieje taka hierarchia, ci którzy są na górze drabiny społecznej, mogą być nakłaniani do przekształcania smutku w złość (White, 1998). White cytuje europejską opowieść średniowieczną, zalecającą szlachcicowi przekształcenie emocji: "Przestań płakać [...] jeśli jego śmierć budzi twój żal, pomścij ją [...] [obróć ich radość] w żal". (s.141). W XI i XII wieku, kiedy sytuacja w Europie była dość stabilna, złość coraz częściej spostrzegano jako niezbędny przywilej sprawujących władzę, a u niemających władzy uznawano ją za niestosowną i śmieszną (White, 1998; Freedman, 1998; Buhrer-Thierry, 1998). Zatem historycznie rzecz biorąc, w Europie smutek był albo aktywny, albo bierny, zależnie od klasy społecznej, do której należał dany człowiek.”

Sadness Smutek Handbook Of Emotions Psychologia Emocji

Author:Michael Lewis