Quotessence
Home / Quotes / Quote by Benedict XVI

Quote by Benedict XVI

“«Tiene que cumplirse la Escritura: "El que compartía mi pan me ha traicionado"» (Sal 41,10; cf. Sal 55,14). Éste es el modo de hablar característico de Jesús: con palabras de la Escritura, Él alude a su destino, insertándolo al mismo tiempo en la lógica de Dios, en la lógica de la historia de la salvación. Cristo se revela como el verdadero sujeto de los Salmos, como el «David». Añade una nueva dimensión a la palabra del Salmo retomada por Jesús como profecía sobre su propio camino. Así, la palabra del Salmo proyecta anticipadamente su sombra sobre la Iglesia que celebra la Eucaristía, tanto en el tiempo del evangelista como en todos los tiempos. El sufrimiento de Jesús, su agonía, perdura hasta el fin del mundo, ha escrito Pascal basándose en estas consideraciones (cf. Pensées, VII, 553). Podemos expresarlo también desde el punto de vista opuesto: en aquella hora, Jesús ha tomado sobre sus hombros la traición de todos los tiempos, el sufrimiento de todas las épocas por el ser traicionado, soportando así hasta el fondo las miserias de la historia.”

Quote by Benedict XVI

Work

Author

Benedict XVI

Browse famous quotes and profile details for Benedict XVI. more

You May Also Like

“- W jaki sposób car zapanował nad twoim narodem, Batyr? - Mój kraj rozdarło jednocześnie trzech obcych władców, emirze. Podzielili go między siebie, niczym rzymscy żołdacy szatę Chrystusa. - Tak, wiedział, co mówi, i mówił to dalej. - Ale nigdy nie wykradli memu narodowi duszy. Najokrutniejszym spośród nich był car, a tak po prawdzie, caryca. Jak do tego doszło? Mój kraj był olbrzymi i silny, ale pewnie wiesz, jak stado wilków poluje na starego niedźwiedzia? W pojedynkę żaden nie dałby mu rady, ale wspólnie są śmiercią, która przychodzi z każdej strony. Na nic zdało się męstwo żołnierzy, hart ducha kobiet, opór prostych chłopów, choć może nie opuściliby broni, gdyby w ostatniej chwili nie sprzedali nas możni. Co bolało najbardziej, sprzedał i własny król. - Zamilkł na chwilę, po czym mówił dalej: - Kto dużo ma, boi się wiele stracić. Kto nie ma nic, broni tylko czci. Ci, którzy bronili honoru, bronią go nadal i dla nich nie ma miejsca w ojczyźnie. Żyją na emigracji, z dala od domu i cierpią takie katusze, że ziemia im się pod stopami pali. W kraju co jakiś czas wybuchają powstania, bo nawet jeżeli syn wie, że ojciec zginął za wolność, to wyciąga z tego naukę nie „bądź posłusznym”, lecz „bądź wiernym”. Dzieci w szkołach uczy się historii w językach zaborców, a w domach w języku ojczystym uczy się miłości do kraju i szaleńczego pragnienia wolności. Nasze kobiety, karmiąc dzieci piersią, szepczą im słowa: „Jeszcze Polska nie umarła”… — zachłysnął się i przerwał.”

“- Powiedz, znasz jakiegoś Polaka? - Ja? Nie. Ale mój stary zna trzech. — Pokręciła głową z dezaprobatą. - I każdemu z nich skopałby w ciemnej uliczce tyłek. Jeden odebrał mu dobrą posadę u pana Smitha, a dwaj kolejni zgodzili się za dwie trzecie tego, co on zarabiał, targać paczki u Grega Parkera. Cholera by ich wzięła. Przez nich mój stary pije. I pomyśleć, że w trzydziestym drugim, jak się tyle mówiło o tym ich powstaniu, jak cierpią i w ogóle, to moja własna matka wzięła z uciułanych na starość pieniędzy całe dziesięć funtów i zaniosła do tego Komitetu, co wiesz, zbierali pieniądze. I jeszcze kazała sobie pokwitowanie wystawić, że wpłaciła na polskie wdowy i dzieci, a teraz oni, ci „biedni powstańcy”, odbierają robotę naszym mężom! Do dupy z tym wszystkim, mówię ci, Harry!”

“...las mujeres nunca han dispuesto de tanta libertad como los hombres para elegir la opción de la pluralidad de asociaciones sexuales. Y esta falta de libertad no tiene nada que ver con las estrategias sexuales relacionadas con el éxito reproductor; antes bien, es resultado de la política sexual de la doble moral, utilizada por los varones, dentro de su intento por controlar las potencialidades productivas y reproductoras de las mujeres, con objeto de dominar al sexo femenino y reprimir su sexualidad.”

“Los heterosexuales occidentales tienen tendencia a encasillar a los varones homosexuales en el estereotipo de lo afeminado. Sin embargo, desde los puntos de vista histórico y etnográfico, la forma más frecuente de relación homosexual institucionalizada se da entre hombres instruidos no para ser peluqueros o decoradores, sino guerreros.”