Quotessence
Home / Quotes / Quote by Kemal Tahir

Quote by Kemal Tahir

“Nedime Hanım, faydasız gördüğü bu masrafları yaptırmamak için biraz uğraşmıştı ama bu harcamaların mahpushanedeki kocasını da çocuk gibi sevindirdiğini görünce, erkeklerin bazen, ne kadar değersiz şeylere önem vererek asıl işi unutur gibi olduklarını, bazı da asıl işi hayatlarını, kadınlarını, çocuklarını bile nasıl hiç duraklamadan feda ettiklerini anlayarak seslenmemişti. Bunlar, akıllarına, deneylerine, ölme ve öldürme yeteneklerine rağmen birer kocaman bebektiler; saygıyı, acımayı, sevgiyi hak eden yönleri de buradaydı.”

Quote by Kemal Tahir

Book:Esir Şehrin İnsanları
Create image

Work

Esir Şehrin İnsanları

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Kemal Tahir

Browse famous quotes and profile details for Kemal Tahir. more

You May Also Like

“A dingy emblem on the door depicted a little boy peeing into a pot. The rest of the bar was equally drab and tasteless. Dim bulbs behind red-tasseled lamp shades barely illuminated each of a dozen maroon vinyl booths, which marched along one wall toward the murky front windows. Chipped Formica tables anchored the booths in place. Opposite the row of booths was a long, scarred wooden bar with uncomfortable-looking stools. Behind the bar, sitting on glass shelves in front of a cloudy mirror, were endless rows of bottles, each looking as forlorn as the folks for whom they waited. He caught the strong odors of liquor and tobacco smoke, and the weaker scents of cleaning chemicals and vomit. In one of the booths , two heads bobbed with the movement of mug-clenching fists. A scrawny bartender with droopy eyelids picked his teeth with a swizzle stick and chatted quietly with a woman seated at the bar. Otherwise the bar was empty.”

Bar
Book:Germ: If You Breathe, It Will Find You
Create image

“Allir í hringnum höfðu hátt um sig og gripu hver fram í fyrir öðrum. Hitalampi brann í loftinu fyrir ofan þau. Lilja fékk sér sopa af bjórnum og þegar hún setti hann aftur á borðið, fann hún að hávaðinn og skarkalinn á reykingasvæðinu fjaraði smátt og smátt út þar til herbergið varð fullkomlega hljóðlaust. Allt stöðvaðist. Fólk hætti að hreyfast; varð líkara útklipptum pappamyndum af sjálfu sér. Hún fann hitalampann brenna á hnakkanum og leit á strákinn sem sat við hliðina á henni og sá birtuna streyma á andlitið á honum. Haka hans lyftist upp í sömu andrá og hljóðið skall aftur á. Einhver kveikti sér í sígarettu. Kolla lyfti bjór að vörum sér og saup. Mannfólkið varð aftur raunverulegt. „Ég ætla á klósstið,“ kallaði Kolla í eyrað á Lilju og stuggaði við henni. Rödd hennar skar rönd í hávaðann. Þær stóðu upp í sömu andrá og glas skall í gólfið og molnaði. Hlátrasköll brutust út á borðinu á móti þeim. Kolla ýtti við öxlinni á Lilju og þær stauluðust út um dyrnar á reykingasvæðinu og aftur inn á barinn.”

LiteratureAlcoholismLiterary FictionBarNightlifeIcelandicBókmenntir
Book:Sara og Dagný og ég
Create image