Quotessence
Home / Books / خداحافظ گاری کوپر

خداحافظ گاری کوپر

Book by Romain Gary · 12 quotes · ادبیات فرانسه, ادبیات, French Literature

Filter quotes by topic

خداحافظ گاری کوپر Quotes

“-Would you wish us to invest it for you? -No, I would like you to set up a trust for dumb animals. -What kind of dumb animals do you have in mind, Miss Donahue? -Oh, stray dogs. Rats. Birds. -We could still invest it for you. Then the animals would get the income without touching the capital. -No, I don't wish to invest it. I don't want them to get rich. They might become human.”

“من یه رفیقی دارم، اسمش باگ مورنه.-باید یه روز باش آشنا بشین- می گه یک جنتلمن کسی است که راه خودش را کج نکنه تا یک چاقو توی پشت کسی که اصلا نمی شناسه و کاری هم بش نکرده فرو کنه.”

“برای بارور شدن مردان بزرگ «کودِ تاریخ» لازم است. گلهای عجیب و غریبی که به وجود می آورد، مثل گاندی، ناپلئون. اینها همه از اعماق کثافت بیرون می آن، از ته بیست قرن چرک و خون و کود تاریخ سر بلند می کنن”

“باران می آمد و روی شیروانی ترانه می نواخت: ترانه ای که اگه آدم اون رو شب، در امنِ آغوش او گوش کنه زیباترین ترانۀ دنیاست. هر قدر باد شدیدتر باشه و بارون تند تر بیاد بازوهاش محکمتر دورت فشرده میشه و تو توی بغلش راحت تری و دیگه از هیچ چیز نمی ترسی. دست کم این احساس منه. تمام عمرم صدای بارون روی شیروانی رو تنها شنیدم. بارون دوست نداره کسی تنها ترانه اش رو گوش بده. من ناکامیش رو خوب حس می کنم”

“حتی در ترانه های شکسپیر هم اثری از اُمّید نیست، چون در آن زمان سیفیلیس بیداد می کرد. اندوه عمیق نهفته در ترانه های شکسپیر از آنجاست که در آن روزها «عشق» همیشه با سیفیلیس متداعی بود. هفتاد درصد مردم به آن مبتلا بودند. زنگ عمیق اشعار عاشقانه به همین دلیل بود. چون عاقبتش دیوانگی بود یا کوری و هیچ علاجی هم نداشت. «عشق» چیزی بود فوق العاده «مهم»، درست مثل «مرگ» و «زندگی». امروز «عشق» اهمیت تراژیک خود را از دست داده است چون حسابش از «کوفت» جدا شده است”

“Your generation is suffering from what for lack of a better word I shall call over-debunk. There was a lot of debunking that had to be done, of course. Bigotry, militarism, nationalism, religious intolerance, hypocrisy, phonyness, all sorts of dangerous, ready-made, artificially preserved false values. But your generation and the generation before yours went too far with their debunking job. You went overboard. Over-debunk, that's what you did. It's moral overkill. It's like those insecticides Rachel Carson speaks of in her book, that poison everything, and kill all the nice, useful bugs as well as the bad ones, and in the end poison human beings as well. In the end, it poisons life itself, the very air we breathe. That's what you did, morally and intellectually speaking. Yours is a silent spring. You have overprotected yourselves. You are all no more than twenty, twenty-two years old, but yours is a silent spring, I'm telling you. Nothing sings for you any more.”