Quotessence
Home / Quotes / Quote by Hermann Hesse

Quote by Hermann Hesse

Work

Steppenwolf

A complex narrative that delves into themes of identity, alienation, and the human condition more

Author

Hermann Hesse
Hermann Hesse

Hermann Hesse was a German poet and novelist, born on July 2, 1877, and died on August 9, 1962. Known for his profound psychological descriptions and exploration of human nature, his works include classics such as 'Steppenwolf' and 'The Glass Bead Game'. more

You May Also Like

“Ey zavallı milletim dinle! (Durur.) Su anda hepimiz burada seni kurtarmak için toplanmış bulunuyoruz. Çünkü ey milletim, senin hakkında az gelişmiştir, geri kalmıştır gibi söylentiler dolaşıyor. Ey sevgili milletim! Neden böyle yapıyorsun? Neden az gelişiyorsun? Niçin bizden geri kalıyorsun? Bizler bu kadar çok gelişirken geri kaldığın için utanmıyor musun? Hiç düşünmüyor musun ki, sen neden geri kalıyorsun diye düşünmek yüzünden, biz de istediğimiz kadar ilerleyemiyoruz. Bu milletin hali ne olacak diye hayatı kendimize zehir ediyoruz. Fakir fukaranın hayatını anlatan zengin yazarlarımıza gece kulüplerinde içtikleri viskiler zehir oluyor. Zengin takımının hayatını gözlerimizin önüne sermeye çalışan meteliksiz yazarlarımız da aslında şu fakir milleti düşündükleri için, küçük meyhanelerinde ağız tadıyla içemiyorlar. Ey şu fakir milletim! Aslında seni anlatamıyoruz. Sefil ruhlarımızın korkak karanlığını anlatıyoruz. İşte onun için sana yanaşamıyoruz. Senin yanında bir sığıntı gibi yaşıyoruz. Hiç utanmıyor muyuz? Hiç utanmıyoruz. Size kendimden örnek vermek istiyorum.”

Tiyatro
Book:Oyunlarla Yaşayanlar
Create image

“Victoria had been everything I'd hoped. I loved her apartment: the faded wall tapestries, vases of dried lavender, art, knickknacks, silver frames balancing on every surface, the smell of baking cinnamon. It reminded me of the inside of a child's fort- a million precious things huddled together. Victoria was wonderful, too. She was like an old photograph, feathered and thinned out but mostly unchanged from what, I imagined, she'd once been. She was still unmelted, as if she'd been carved from pain aux cereales dough. Her old age wasn't something she did to everyone around her, like Aunt Lou's would be, like her middle age already was. Victoria's smile was mini and maybe could be read as stingy, as though she were fighting against it- but I didn't think so. It seemed more like it was wringing out sadness.”

Victoria ShohetElderly Woman
Book:Tomorrow There Will Be Apricots
Create image