Quotessence
Home / Quotes / Quote by Marcel Jouhandeau

Quote by Marcel Jouhandeau

Work

Cronache maritali

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Marcel Jouhandeau

Browse famous quotes and profile details for Marcel Jouhandeau. more

You May Also Like

“Les gens que j'aime sont toujours loin de moi, et dans l'impossibilité de venir me trouver, alors que je peux à tout instant remplir la maison d'hôtes dont je ne me soucie pas le moins du monde. Peut-être, si je les voyais plus souvent, aimerais-je moins ces amis absents - du moins est-ce ce que je pense lorsque le vent hurle autour de la maison et que la nature paraît submergée de chagrin. Il m'est d'ailleurs arrivé quelquefois de souhaiter ne pas revoir de dix ans des amis pourtant très proches. Sans doute n'est-il pas d'amitié si forte qu'elle puisse résister à l'épreuve du petit déjeuner auquel, à la campagne, chacun se sent obligé de paraître.”

AmitiéAmisMaison
Book:Elizabeth and Her German Garden
Create image

“Tristan held up his arms to the Princess as she came out over the side, and carried her up through the shallows so that when he set her down on the white wave pattered sand, not even the soles of her feet were wet. Now this was the first time that ever they had touched each other, save for the times when the Princess had tended Tristan's wounds, and that was a different kind of touching; and as he set her down, their hands came together, as though they did not want it to be so quickly over. And standing hand in hand, they looked at each other, and for the first time Tristan saw that the Princess's eyes were deeply blue, the colour of wild wood-columbines; and she saw that his were as grey as the restless water out beyond the headland. And they were so close that each saw their own reflection standing in the other one's eyes; and in that moment it was as though something of Iseult entered into Tristan and something of Tristan into Iseult, that could never be called back again for as long as they lived.”

Love QuotesCeltic HeartsCoup De Foudre
Book:Tristan and Iseult
Create image

“Met de eerste oogopslag had Onno gezien, dat daar niets stond of lag, zoals het toevallig was neergezet of terechtgekomen. Niet dat het er esthetisch leeg was, of angstig opgeruimd; het was er eerder vol, met boeken en mappen ook op de grond en op de kleine vleugel, maar nooit lag een groter boek op een kleiner, of een map op een boek, niets leek ergens anders te kunnen liggen, – als op een schilderij. Die harmonische compositie strekte zich ongedwongen uit tot alles in de suite; ook van een bepaalde stijl was geen sprake, er waren moderne dingen, antieke, halfantieke, maar alles paste bij elkaar en nergens stootte het oog op een belediging, zoals iets van gekleurd plastic, of een reclamefolder, of zelfs maar een balpen. Ook de schrijftafel lag vol boeken en paperassen, maar alles zorgvuldig gerangschikt, evenwijdig, haaks, zonder dat het een manische indruk maakte. Wat Onno ‘krankzinnigheid’ noemde, was bewondering voor iets dat hij zelf totaal miste in zijn dagelijks leven.”

Harmonie
Author:Harry Mulisch
Create image