Quotessence
Home / Quotes / Quote by Juan Rulfo

Quote by Juan Rulfo

“No, no era posible calcular la hondura del silencio que produjo aquel grito. Como si la tierra se hubiera vaciado de su aire. Ningún sonido; ni el del resuello, ni el del latir del corazón; como si se detuviera el mismo ruido de la conciencia.”

Quote by Juan Rulfo

Work

Pedro Páramo

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Juan Rulfo
Juan Rulfo

Juan Rulfo was a Mexican writer known for his concise and profound literary style. His works, often set in the Mexican countryside, delve into the complexities of human nature, society, and culture. more

You May Also Like

“Het was een schielijke overweldiging, de plotselinge indruk die de boom op hem maakte, het benam hem voor een ogenblik de adem. Dadelijk begon hij echter weer te redeneren alsof hij alleen thuis was. 'Hoe lang zou deze boom al wel niet leven?' vroeg hij zich hardop af, intussen met gestrekte wijsvinger zijn bril omhoog schuivend. De duur was hier van hout geworden, elk jaar een nieuwe ring, maar wat hij niet begreep was hoe het in zijn werk ging dat het volstrekt onbewogen bestaan van een boom zulke weelderige vormen kon voortbrengen als die van de wellustig kronkelende takken boven hem. Al de invloeden van weer en wind door de jaren heen en de gesteldheid van de bodem konden nog niet verklaren waarom het beukennootje ten slotte tot juist deze boom had moeten uitgroeien. ― Was het eigenzinnigheid? [ Thomas Rosenboom ― De jongen met de viool ]”

“Het was een schielijke overweldiging, de plotselinge indruk die de boom op hem maakte, het benam hem voor een ogenblik de adem. Dadelijk begon hij echter weer te redeneren alsof hij alleen thuis was. 'Hoe lang zou deze boom al wel niet leven?' vroeg hij zich hardop af, intussen met gestrekte wijsvinger zijn bril omhoog schuivend. De duur was hier van hout geworden, elk jaar een nieuwe ring, maar wat hij niet begreep was hoe het in zijn werk ging dat het volstrekt onbewogen bestaan van een boom zulke weelderige vormen kon voortbrengen als die van de wellustig kronkelende takken boven hem. Al de invloeden van weer en wind door de jaren heen en de gesteldheid van de bodem konden nog niet verklaren waarom het beukennootje ten slotte tot juist deze boom had moeten uitgroeien. ― Was het eigenzinnigheid? ― De jongen met de viool”