Quotessence
Home / Quotes / Quote by Jay Gould

Quote by Jay Gould

Author

Jay Gould
Jay Gould

Jay Gould was a prominent American financier and railroad magnate in the 19th century. Born on May 27, 1836, and died on December 2, 1892, Gould was known for his remarkable achievements in the fields of railroads and finance. He was considered one of the wealthiest and most controversial figures in American history. more

You May Also Like

“A three-dimensional shadow? A hologrammatic shadow? The Graz Tower: a building in the form of a shadow. This is, in itself, a misconception: what makes a shadow a shadow is the two dimensions (it is the same with the image). Even the zebra's shadow has no stripes. Ubu incarnate: we lag irreparably behind stupidity. Where do you rate your pain on a sliding scale from 0 to 10? 0= no pain, 10 = unbearable. It's a bit like plucking daisy petals: he loves me, he loves me not ... They are the petals of pain.”

PainShadowsLagging
Book:Cool Memories V: 2000 - 2004
Create image

“It… I... made a bond." I’d think this new contrite side of him adorable if I did not have a gripping sensation that he just turned the whole rutting world on its ears. "What kind of bond?" "Claiming." "Claiming what? Me? For what?" My head starts to spin. Quinton needs to get to the point. My bite mark heats and tingles as if it knows we are talking about it. Or maybe it is my mind playing tricks on me. "For me." Quinton runs his hands over his face and when he meets my eyes, his again brim with apology. "I claimed you. I bonded us together." "Like… siblings?" The bite mark flares, offended. For stars’ sake,” Quinton snaps. “Mates, Kitterny. I claimed you as a mate.”

MatesOffendedSiblingsBondLmaoLaggingSlow Moment
Book:Dragons' Bride
Create image

“Een maand na de dood van mijn vader hield mijn moeder grote schoonmaak. Zijn geur moest worden weggeschrobd, zijn geest verjaagd. Ze zeulde de matras van zijn ziekbed naar buiten en gaf hem er stevig van langs met de mattenklopper. Scheerkwast, nagelborstel, tandenborstel, klerenborstel - de brand erin, zuiveren en de rest in een diepe kuil begraven - geen haar of schilfer mocht er van hem achterblijven. Na een dag luchten, waarbij de ramen in hun haakjes huilden, stak ze een kaars aan en liepen we drie keer met een bibbervlam om het huis, daarmee sneden we de negatieve krachten die ons omsingelden voorgoed af. Voortaan zou zijn woede de deur van ons huis niet meer kunnen vinden en zijn geschreeuw ons niet meer uit de slaap houden. Zo bande ze mijn driftige vader uit - met dweil, luiwagen, mattenklopper en lucifers. En door de tafel zo tegen de muur te schuiven dat alleen zij nog aan het hoofd kon zitten.”

VaderDoodMoeder
Book:Ik kom terug
Create image