“یکی از شیوه های تعلیم رامبراند چنین بود که شاگردانش را در برابر آینه ای می نشاند ، کاغذ و قلم نقاشی به دستشان می داد، و از آنان می خواست از چهره ی خود طرح ها و تابلوهایی بپردازند و در این کار ممارست کنند تا تبحرشان مورد تأیید استاد قرار گیرد. از این روست که در گوشه و کنار دنیا و در مجموعه های خصوصی و موزه ها به تابلوهای چهره نگاری متعددی از شاگردان جوان و نامدار رامبراند بر می خوریم.” ArtPaintingهنرHistory Of Artتاریخ هنرنقاشی Book:Rembrandt: A Life Source: Rembrandt: A Life
“اهل تئاتر غالبا رامبراند را شکسپیر نقاشان می نامند، زیرا استعداد و توانایی این صورتگر در نمایاندن عمق ذات شخصیت های گوناگون، شفقتی که نسبت به شخصیت های هر یک از تابلوهایش نشان می دهد، چیره دستی حیرت آور او در دریافت لحظه های بسیار حساس و چشمگیر و مجسم ساختن بسیار دقیق و زیرکانه ی آن لحظه ها بر پرده ی نقاشی، آن چنان است که وی را به آسانی با شکسپیر قابل مقایسه می سازد، با این تفاوت که شکسپیر در کار خود از کلمات یاری می گیرد و رامبراند از قلم مو و رنگ ها مدد می جوید.” ArtLiteraturePaintingArtistsادبیاتهنرHistory Of Artهنرمندانتاریخ هنرنقاشی Book:Rembrandt: A Life Source: Rembrandt: A Life
“رنگ ها نیز به حد شگفت آوری خطرناک بودند چون در ساخت آنها از سرب، آرسنیک و نوعی جیوه استفاده می شد. رنگ کاران ساختمان عموما دچار یک بیماری ناشناخته به نام قولنج نقاشان بودند که ناشی از مسمومیت سرب بود و عوارضی مانند رعشه، سرفه های شدید، خستگی و کوفتگی، افسردگی شدید، بی اشتهایی، توهم، و نابینایی داشت. یکی از علائم مسمویت از سرب این است که باعث بزرگ شدن بیش از حد شبکیه چشم قربانیان و دیدن هاله ای به وسیله ی آنان در اطراف اشیا می شود، عارضه ای که وینسنت وان گوگ از آن در نقاشی های خود استفاده کرده است. احتمالا خود اون از مسمویت سرب رنج می برد. اغلب هنرمندان مسموم می شدند. یکی از کسانی که دچار مسمویت سرب شده بود جیمز مک نیل ویستلر بود که از مقدار زیادی سرب برای خلق یک تابلوی نقاشی به اندازه ی واقعی به نام دختر سفید استفاده کرد.” ArtHistoryArtistsتاریختاریخ اروپاهنرEurope HistoryHistory Of Artهنرمندانتاریخ هنر Book:At Home: A Short History of Private Life Source: At Home: A Short History of Private Life