“In het eindeloze van de nacht telt de wekker de gang van de tijd - elke tik een steentje afgenomen van de toekomst, en achterover in de put van 't verleden geworpen.” TijdToekomstVerledenWekker Author:Stijn Streuvels
“De eigenste trek tot het geheimzinnige en bovenaardsche openbaart zich bij Prutske in hare groote belangstelling voor alles wat er aan het uitspansel gebeurt en den onderkant van den hemel vormt, 's Avonds, voor aleer naar bed te gaan, vraagt Prutske dikwijls om nog eens de maan en de sterren te zien en hun goenavond te zeggen; bij dage volgt zij gaarne den drijf der wolken en over al de verschijnselen van het uitspansel vraagt zij uitleg en 't bedied. De zon en de maan beschouwt Prutske als bezielde en bevriende wezens, die met ons in nauwe betrekking staan; in de wolken ziet zij schepen, reuzen, kasteelen, monsters die boven onze hoofden heendrijven; doch telkens er in den vorm of kleur iets bijzonders te bemerken valt, roept zij er iemand bij en vraagt: - Wat gebeurt er, of wat doen ze nu in den hemel? Tegen avond, wanneer de westereinder gloeiend rood uitslaat en de laatste zonnestralen als vimmen van een waaier hoog opgespreid staan, wanneer de wolken gelijk goudklompen aan den hemel gestapeld liggen, is 't Sinterklaas die zijnen oven stookt om koeken te bakken. Wanneer de wind het zwerk heeft schoongeveegd en de wolken gelijk vlokkig schuim opgerafeld en in vegen uiteengebezemd ronddrijven, dan zijn de engelen in den hemel aan de wasch en doen ze de zeeploog in 't ronde schuimen. Ander keeren is 't de groote schoonmaak, hebben de Heiligen deuren en vensters opengezet om den hemel eens terdege te verluchten.” WindMaanZonSinterklaasWolkenHemelBelangstellingKleurUitspansel Book:Prutske Source: Prutske
“In mijn jongde beschouwde ik oude menschen als zijnde van een bijzonder soort: alsof ze altijd oud geweest waren, en de jonge altijd jong zouden blijven.” Jeugd Book:Het leven en de dood in de ast Source: Het leven en de dood in de ast
“Het is altijd de eeuwige, voorgehouden waarheid die niemand ontgaan kan: dat men in 't zelfde vel blijft steken waarin men geboren is... dat men niet buiten de dingen kan die u omgeven, tenzij in den droom.” LevenWaarheidGeboren Author:Stijn Streuvels
“I was a devil of a scapegrace in my time.... Father racked his head for days together to find a punishment that I should remember; but it was all no good... bread and water was a welcome change to me from the everyday monotony of potatoes and bread-and-butter. After a sound drubbing followed by half a day’s fasting, I felt more like laughing than like crying; and, in half a while, all was forgotten and my wickedness began afresh and worse than ever.” ShouldTogetherRememberFatherFeltSoundWaterHalfLaughingCryDevilEverydayForgottenPunishmentBreadWelcomeMy TimeWickednessPotatoesFastingMonotonyBread And Butter Book:The Path of Life Source: The Path of Life
“He went, ever on the move, with the slow, shuffling step of wandering beggars who are nowhere at home.” HomeMovingStepsMoving ForwardWanderKeep MovingKeep Moving ForwardBeggarShuffling Book:The Path of Life Source: The Path of Life
