Quotessence
Home / Quotes / Quote by Ehsan Sehgal

Quote by Ehsan Sehgal

“The smile constitutes harmony; conversely, love embraces peace since that both aspire and inspire positive power and notion.”

Quote by Ehsan Sehgal

Create image

Author

Ehsan Sehgal

Browse famous quotes and profile details for Ehsan Sehgal. more

You May Also Like

“How will we ever tell you apart?" Collins asked, unable to resist the question. "It's really quite simple, sir, once you know us," the spokesman assured him. "If he's talking, it's probably George, because Geoff is a quiet lad; if he's dancing a hornpipe, it's Geoff, because hornpipes make me dizzy." "You're George, then?" "Yes, sir - the eldest." "By five minutes and fifty-five seconds," added Geoffrey, frowning. "Five minutes and fifty-nine seconds," George corrected him calmly.”

HistoryHistorical FictionTwinsBrothersVictorian EnglandFootmen
Book:The Apprentices
Create image

“...Karısını öpmek istemiş, Kiti onu itmişti. - Neyin var? Kiti hem sakin görünmek, hem de onu iğnelemek isteğiyle: - Senin keyfin yerinde... -diye söze başlamıştı. Ancak ağzını açar açmaz anlamsız bir kıskançlığın sitemleri, pencerenin önünde oturarak hiç kımıldamadan geçirdiği bu yarım saatte onu üzen ne varsa hepsi dışarı fırlamıştı. Düğünden sonra Kiti'yi kiliseden çıkarırken anlamadığı şeyi şimdi, şu anda ilk kez açıkça anlamıştı. Kiti'nin ona sadece yakın olmadığını, aynı zamanda Kiti'nin nerede, kendisinin nerede başladığını artık bilmediğini anlamıştı. Bunu, o anda hissettiği acı veren ikiye bölünme duygusundan anlamıştı. İlk anda gücenmişti, ama hemen o saniyede Kiti tarafından incitilemeyeceğini, Kiti'nin onun ta kendisi olduğunu hissetmişti. İlk anda birdenbire sırtına güçlü bir yumruk yiyip, suçluyu bulmak için öfkeyle ve öç almak isteğiyle başını arkaya çeviren ve kazara kendi kendisine vurduğuna, ortada kızacak kimse olmadığına, buna katlanmak ve acısını azaltmak gerektiğine inanan bir adamın hissettiğine benzer bir duyguya kapılmıştı.”

LevinKiti
Author:Tolstoy, Leo
Create image

“The hour passed in jewels and alleys and winds from the Egyptian desert. The sun was golden and the Nile was muddy where it lapped down to the deltas, and there was someone very young and very quick at the top of the pyramid, laughing, calling to him to come on up the shadowy side into the sun, and he was climbing, she putting her hand down to help him up the last step, and then they were laughing on camel back, loping toward the great stretched bulk of the Sphinx, and late at night, in the native quarter, there was the tinkle of small hammers on bronze and silver, and music from some stringed instruments fading away and away and away . . .”

EgyptNilePyramid
Book:Dandelion Wine
Create image