Quotessence
Home / Quotes / Quote by Jean Pierre Van Rossem

Quote by Jean Pierre Van Rossem

Author

Jean Pierre Van Rossem

Browse famous quotes and profile details for Jean Pierre Van Rossem. more

You May Also Like

“L'être humain est grégaire par nécessité. Les hommes des cavernes, nus et faibles, armés de leur seule ruse, n'ont survécu qu'en se rassemblant en communautés, sachant, comme tant d'autres espèces comestibles, que leur nombre les protégerait. Cette conscience, profondément ancrée dans l'âme humaine, est à la base du comportement des masses. Pendant des millénaires, celui qui osait se démarquer du groupe, sans parler de s'y opposer, se condamnait à mort. Faire face seul à une foule demande plus que du courage, car il faut surmonter sont instinct de survie.”

OutlanderSociologie
Author:Diana Gabaldon
Create image

“Être parent dans un quartier populaire, c`est aussi être stigmatisé par les institutions, être considéré comme incapable de bien élever ses enfants et coupable de reproduire des schémas familiaux archaïques et rétrogrades. Les parents des quartiers populaires sont, selon la formule consacrée, . C'est ainsi que les médias les décrivent depuis les révoltes populaires de 2005 - démissionnaires, mais aussi , , ,”

InégalitésSociologie
Book:La puissance des mères
Create image

“The great and present danger to American literature is the growing homogeneity of our writers, especially the younger generation. Often raised in several places in no specific cultural or religious community, educated with no deep connection to a particular region, history, or tradition, and now employed mostly in academia, the American writer is becoming as standardized as the American car—functional, streamlined, and increasingly interchangeable.”

WritersPublishingWriters On WritingAmerican CultureLiterary CriticismAmerican WritersArts And CultureLiterary Culture
Book:The Catholic Writer Today: And Other Essays
Create image

“Neem me niet kwalijk, maar dat ben ik niet met u eens. Velázquez is totaal niet dramatisch. Dat zijn Caravaggio en El Greco. Velázquez daarentegen is afstandelijk, rustig, hij schildert bij wijze van spreken met tegenzin, laat schilderijen half voltooid, kiest zelden het onderwerp uit, prefereert de statische figuur boven de bewegende scène, zelfs wanneer hij de beweging schildert, schildert hij die statisch, als bevroren in de tijd. Denk aan het ruiterportret van prins Baltasar Carlos: het paard is verstijfd in een sprong waaraan nooit een eind zal komen en de prins toont niet de inspanning van de ruiter. Velázquez zelf was een koelbloedig mens. Zijn persoonlijke leven is onbelangrijk, de politiek heeft hem nooit geïnteresseerd, zijn hele leven heeft hij doorgebracht aan het hof zonder deel te nemen aan de hofintriges, wat moeilijk is voor te stellen. Hij wilde liever ambtenaar zijn dan kunstenaar en toen hij eindelijk een hoge ambtelijke functie kreeg, stopte hij met schilderen, of zo goed als.” “Als men u zo hoort spreken,” zei de hertog, “zou niemand denken dat u het hebt over een kunstenaar van wereldfaam, een onbetwistbaar genie.”

CaravaggioEl GrecoSchilderkunstVelázquezPrins Baltasar CarlosRuiterportret
Author:Eduardo Mendoza
Create image