Quotessence
Home / Quotes / Quote by Milan Kundera

Quote by Milan Kundera

“Świat, w którym gówno jest zanegowane i wszyscy się zachowują jakby nie istniało to estetyczny ideał, który nazywa się kiczem. (...) Kicz jest estetycznym ideałem wszystkich polityków, wszystkich politycznych partii i ruchów. W społeczeństwie, w którym istnieją obok siebie różne kierunki polityczne i ich wpływy się wzajemnie znoszą albo ograniczają, możemy jeszcze jako tako uciec przed inkwizycją kiczu. Jednostka może uchronić swą osobowość, a artysta stworzyć nieoczekiwane dzieła. Ale tam, gdzie pełną władzę ma jeden jedyny ruch polityczny, znajdujemy się natychmiast w krainie kiczu totalnego. (...) Oznacza to, że wszystko, co narusza kicz, jest eliminowane z życia: każdy przejaw indywidualizmu (dlatego, że każda odrębność jest plunięciem w twarz uśmiechającemu się braterstwu), każda wątpliwość (dlatego, że kto zaczyna wątpić w drobiazgi, musi skończyć na zwątpieniu w życie jako takie), ironia (dlatego, że w krainie kiczu wszystko należy traktować ze śmiertelną powagą)(...) W krainie totalnego kiczu odpowiedzi są z góry znane i wykluczają jakiekolwiek pytania. Wynika z tego, że rzeczywistym przeciwnikiem totalnego kiczu jest człowiek, który pyta. Pytanie jest jak nóż, który rozcina płótno namalowanej dekoracji, abyśmy mogli zajrzeć, co się za nią kryje.”

Quote by Milan Kundera

Work

The Unbearable Lightness of Being

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Milan Kundera
Milan Kundera

Milan Kundera is a renowned Czech-French writer known for his profound psychological insights and unique narrative techniques. His works often explore themes of personal freedom, love, morality, and existentialism, with notable titles including 'The Unbearable Lightness of Being' and 'The Joke'. more

You May Also Like

“Są ludzie, którzy uważają, że rodzimy się po to żeby cierpieć. Inni sądzą, że naszym celem jest płacenie podatków, a jeszcze inni, że żyjemy po to żeby umrzeć, a później wrócić pod postacią jakiegoś wrednego gryzonia, którego celem też jest umrzeć. Dla odmiany ja uważam, że rodzimy się po to żeby zająć miejsce, w którym będziemy żyć dokładnie tak jak chcemy, wśród ludzi których kochamy. W willi skąpanej w słońcu.”

“In our twenties we have conflicts. We think everything is either-or, black or white: we are caught between them and we lose all our energy in the conflicts. My answer, later on in maturity, was to do them all. Not to exclude any, not to make a choice. I wanted to be everything. And I took everything in, and the more you take in, the more strength you find waiting to accomplish things and to expand your life, instead of the other (which is what we have been taught to do) which is to look for structure and to fear change, above all to fear change. Now I didn't fear change.”

“Boh sa svojím Slovom a svojím umením dotýka všetkého, čo koná, svojím umením všetko riadi a uvádza do bytia. rovnako tak sa má aj umelec svojím umením dotýkať celého svojho diela, svojím umením ho riadiť a uvádzať do bytia... teológovia nám hovoria, že všetko bolo stvorené PER VERBUM, skrze Božské Slovo, ale aj napriek tomu je pravda, že všetko bolo stvorené celou nerozdeliteľnou Trojicou: spôsobom úplne zbaveným sebanajmenšieho zainteresovaného záujmu, ničmenej pre určitý cieľ, pre cieľ, ktorým nebola jednoducho dokonalosť diela, ktoré malo byť dosiahnuté, ale pre cieľ vyššieho rádu než je umenie - pre zdelenie Božej dobroty.”

“každé umelecké dielo zasahuje človeka v jeho vnútre. zasahuje ho hlbšie a záludnejšie než každá rozumová propozícia, nech už ide o presvedčujúci dôkaz alebo o sofizmus. zasahuje totiž človeka dvomi strašlivými zbraňami, intuíciou a krásou - a to v jedinom koreni všetkých jeho energií, rozumu a vôle, predstavivosti, emócií, vášne, inštinktov a temných tendencií. ide o to, ako tvrdil Léon Bloy, netĺcť tichšie než srdce. umenie a poézia prebúdzajú sny človeka a jeho nostalgie, odhaľujú mu niektoré z priepastí, ktoré si v sebe nesie. umelec o tom vie. ako sa k tomu postaví?”

“podobne ako umelec miluje pravdu a svojich ľudských druhov, potom nič z toho, čo by v diele mohlo pravdu znetvoriť alebo poškodiť ľudskú dušu, sa mu nebude páčiť a stratí pre neho potešenie, ktoré prináša krása. úcta k pravde a k ľudskej duši sa stane objektívnou podmienkou či požiadavkom.. takéto prekážky, ak sú to prekážky, nikdy nenútili umelca, aby ohýbal alebo krivil svoje umenie. zaväzujú ho, aby učinil svoje umenie správnejšie a mocnejšie.”