Quotessence
Home / Quotes / Quote by Tolga Gökçen

Quote by Tolga Gökçen

“Zaman herkese aynı işlemiyordu. Parkın tenha yerlerinde şehvetle öpüşen gençler için vakit su gibi akıp giderken; annesinin ölümünü kabullenemeyen genç için zaman, annesini kaybettiği o anda takılı kalmıştı.”

Quote by Tolga Gökçen

Work

Yalnızlaşan İnsan

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Tolga Gökçen

Browse famous quotes and profile details for Tolga Gökçen. more

You May Also Like

“Geçmişteki her şey, hayatımız boyunca karşılaştığımız her insan, her bir eşya ve nesne, bizi oluşturan birer fırça darbesiydi. İnsan bir resim tablosuydu. Zamanla hayatımıza giren ve çıkan her şey, resmimize bir fırça darbesi indiriyor ve bizi oluşturuyordu. Onu böyle biri yapan da bu fırça darbelerine dönüşen yaşadıklarıydı ama bazı nadir insanlar vardı ki, onlar, çevrelerinin ve başkalarının fırça darbelerine olanak tanımadan, kendi resimlerini kendileri çiziyor, kendi kendilerinin yaratıcısı olmayı tercih ediyordu.”

“Buraya geldikten kısa bir süre sonra, beynim hâlâ bu manastırı Avrupa'daki bir fabrika kadar verimli hale getirmek için yapılabileceklere dair planlarla vızır vızır işlerken, Swami V.ye, daha sonra da bizzat Mahanta Maharaj'a gidip tarihöncesinden kalma kullanışsız yöntemlerinden vazgeçmeleri gerektiğini saygılı ama kesin bir tavırla söyleme cüretini göstermiştim. Kumaş her yıkandığında çok fazla gerua boyasının aktığını, dolayısıyla giysilerin kısa sürede yeniden boyanması gerektiğini belirtmiştim. Bir kimya firmasıyla anlaşsaydık da bize hakikaten kalıcı ticari boya hazırlasalardı, o tür boyayı kullanmak hem daha hızlı hem de çok daha kolay olurdu, ayrıca böylece birörnek bir gerua tonu elde edilir ve çok daha uzun süre dayanırdı. Mahanta Maharaj bunu biraz eğlenceli bulmuş görünmüştü ama beni hor görmemişti. Bu değişikliği yapmanın ne anlamı olacağını sormuştu kibarca. Bir an için ona öfkelenecektim az daha, söylediklerimi dinlemediği hissine kapılmıştım. "Bu sayede zaman kazanırız da ondan, Maharaj" demiştim. O zaman Maharaj çok derin anlamlı felsefi bir söz söylemişim gibi ciddi ve düşünceli bir tavır takınmış, sonra "Ah evet, zaman" diye mırıldanmış ve ardından sessiz kalmıştı.”