“Gelecek ise plan yapmak ve umut etmek için fazla belirsizdi. Ayaklarını bağdaş kurup çimlere oturmuş ve yüzünde tertemiz bir gülümseme ile gökyüzüne aylak, aylak bakan o meraklı çocuk, bir gün ünlü bir roman yazarı olacak ve adını edebiyat tarihine yazdıracaktı. Ya da telefondaki karısına, “Yakında geleceğim. Çocukları benim için çokça öp olur mu?” diyen ve özlemle yürüyen şu yorgun adam birkaç hafta sonra arabasıyla yapacağı trafik kazasında can verecek ve ailesine kavuşamayacaktı. Hepsinin ortak noktası: Her şeyden habersizdiler.”
Book:Yalnızlaşan İnsan