Quotessence
Home / Topics / Merhamet Quotes

Merhamet Quotes

Browse 96 quotes about Merhamet.

Merhamet Quotes

“Blasphemy (The Sonnet) Insan dertte olduğunda, Ne ben, ne sen - hep aynı. Birbirimize destek olamıyorsa, Ne insan, ne hayvan - hep aynı. İnsan merhameti unuttuğunda, Ne cennet, ne cehennem - hep aynı. İnsan insanın acılarına ilaç olamıyorsa, Ne insan, ne canavar - hep aynı. When another being is in pain, Only blasphemy is indifference. If we can't be cure to each other, It's not life, but derangement. Dünyanın gözyaşlarını silmek için gençliğimi bile feda ettim. Çünkü insanların gülüşünde ben kendimi kaybettim.”

“Tiffany şok olmuştu. “Nasıl bu kadar zalim olabilirsin?” “İnsanlar, eşyaları havada oynattığını gördüğünde ona saygı duyacaklar. Ve saygı, bir cadının besini ve suyudur. Saygı olmadan hiçbir şeysin. Bizim Bayan Düzgün pek fazla saygı görmüyordu.” Bu doğruydu. İnsanlar Bayan Düzgün’e saygı duymuyordu. Üzerinde düşünmeden ondan hoşlanıyorlardı, o kadar. Bayan Havamumu haklıydı ama Tiffany haklı olmamasını diliyordu. “Bayan Kene ve sen, beni neden ona gönderdiniz o zaman?” dedi. “Çünkü Bayan Düzgün insanlardan hoşlanıyor,” dedi cadı, uzun adımlarla Tiffany’nin önünden yürürken. “Onları önemsiyor. Hatta aptal, kötü ve salyalar akıtan insanları, bebekleri ishal olmuş akılsız anneleri, beceriksiz ve aptalları, ona bir tür hizmetkar gibi davranan aptalları. İşte buna büyü derim ben; bütün bunları görmek, bütün bunlarla uğraşmak ama yine de devam etmek; ölmek üzere olan zavallı yaşlı bir adamın başında bütün gece oturmak, acılarını becerebildiğince gidermek, dehşetlerini yatıştırmak, onları güvenle yollarına göndermek... Onları temizlemek, yatırmak, cenaze için üstlerine çekidüzen vermek, yaslı dulun yatak örtülerini yıkamasına yardım etmek -ki bunun korkak yüreklilere uygun bir iş olmadığını söyleyebilirim sana- ve bir sonraki gece de uyumayıp cenazeden önce tabuta göz kulak olmak ve sonra eve gitmek; beş dakika oturduktan sonra, ilk çocuğunun doğumu sırasında karısı güçlük çektiği ve ebe aklını yitirmek üzere olduğu için öfkelenmiş bir adamın bağıra çağıra gelip kapıyı yumruklaması, kalkıp çantanı almak ve yine dışarı çıkmak... Bunları her birimiz kendi yöntemimizle yaparız ve açıkçası, o benden daha iyi yapıyor. Cadılığın kökü, yüreği, ruhu ve özü budur. Ruhu ve özü!” Bayan Havamumu yumruğunu avucuna vurdu ve sözcükler ağzından kurşun gibi çıktı. “Ruhu... ve... özü!”

“Bugün Adım Mejnun, Şiir Çocukken bana sordular, büyüdüğünde ne olmak istiyorsun? İyi bir insan, dedi o deli çocuk. Büyüdüm bugün, çünkü adım İnsan. Büyüdüğümde bana sordular, manyak mısın, neden bu kadar çok savaşıyorsun? Evet manyağım, kâinat Leyla'm benim, çünkü bugün adım Mejnun. Deliliksız insanlık yok, orman gibi bencil dünyada. Köktendinci hayvanların ortasında, şair savaşçıyım ben, bugün adım Mevlana.”

“İnsan yani bir mucize, İnsan yani ilahi bir söz. İnsan yani kalbinde kâinat, İnsan yani köktencilik yok. Derman olmaktan daha büyük dua yoktur, Destek olmaktan daha büyük kutsallık yok. Nezaketten daha büyük nimet yoktur, Yardım etmekten daha büyük ilahiyat yok.”

“Bu dünyada komşu kimdir, biliyor musun? Hayatta tanıştığımız herkes bizim komşumuzdur. İnsan hayatı nedir biliyor musun? Başkasının gözyaşını silmek için çabalamak insan hayatıdır.”

“Rahmet ve Ruh (Şiir) Bu yalan dünyada, tek gerçek, sadece temiz bir kalptir. Orman gibi evrende bir iyi insan ilahiliğin ilk kıvılcımıdır. Hava duası, hava gitarı, hepsi aynı, kalk, ve kendin dua ol dünyaya. Tüm kainat bizim mahalle - niyet nerde, umut orda. Rahmet ve ruh aynı şey, cennet falan saçmalık yeter! İnsan su gelince değil, ruh gelince doğar.”

“Yeni Yıl, Yeni Yemin (Şiir 111) Sen Müslümansan, ben de Müslümanım. Sen Hristiyansan, ben de Hristiyanım. Sen Yahudiysen, ben de Yahudiyim. Sen kâfirsen, ben de kâfirim. Ben bir garip aynayım, ışık sensin, ben yansımanım. İlk kıvılcım ben olabilirim, ama sensin cesur yangın. Dünya bir saltanat değil, ben değilim hiç bi' sultan - soğukta sıcaklık getiren her insan kahraman. Nefreti nimet olarak kabul etme, zincirleri zenginlik olarak kabul etme. Yıllar gelir, yıllar geçer, ama asla köktenciliği kutsallık olarak, hoşgörüsüzlüğü hükümet olarak kabul etme.”

“Sen Müslümansan, ben de Müslümanım. Sen Hristiyansan, ben de Hristiyanım. Sen Yahudiysen, ben de Yahudiyim. Sen kâfirsen, ben de kâfirim. Ben bir garip aynayım, ışık sensin, ben yansımanım. İlk kıvılcım ben olabilirim, ama sensin cesur yangın.”

“İnsanlık Bayramı (Şiir 115) Gerçek bayram insanlıktır, Günler sadece giysi. Boşver, eski duvarları - Gel, zinciri kır şimdi. Bayram değil takvimlerde, Kültür değil haritalarda. Hiçbir din haram değil, Yabancılık yok aramızda. Oruç da, ziyafet de, hepsi oyun, Eğer uzaksa candan can. Eğer içimizde iyilik yoksa, Mumlar, fişekler, hepsi yalan. Ruhumuzda temizlik, Tenimizde vicdan. Her yabancı can dostum, Her insan benim insan. Gerçek bayram insanlıktır, Günler sadece giysi. Kalbimdir kutsal meclisi, Merhamettir benim marşı.”

“İnsan Marşı (Şiir 113-114) Taçsız gelir bi' insan dünyaya, dünyadan gider taçsız, ama yeni bi' fikir beş gün yaşasa bile, binlerce duvar kalır topraksız. İnsan insanı birakmak yok, insan insandan vazgeçmek yok - son gözyaşını silene kadar, savaşmaktan vazgeçmek yok. Yangının nefesi iyiliktir, yağmurun nefesi merhamettir. Zamanın nefesi birliktir, tarihin nefesi insanlıktır. Tek bir milliyet bize göre değil, tüm evren bizim evimiz. İnsanlık bizim ülkemiz, birlik bizim bayrağımız. Irklar erir, renkler karışır, kalan sadece insanın vicdanıdır. Uyan kardeş, sessiz kalma artık, zulme karşı sadece insan ol, yeter! İnsanım ben, tek yeminim iyilik! İnsanım ben, tek savaşım eşitlik! İnsanlık olmadan tarih olmaz - ben yanarsam, dünya dirilir.”

“İnsan Ben (Sonnet) Sen sordun, benim milliyetim nedir? İnsanlık diyorum. Sen sordun, benim dilim nedir? Merhamet diyorum. Sen sordun, benim kültürüm nedir? İyilik diyorum. Sen sordun, benim geleneğim nedir? Tevazu diyorum. Sen sordun, benim cinsiyetim nedir? Cesaret diyorum. Sen sordun, benim dinim ne? Özveri diyorum. Sen bana her şeyi sordun, amacım dışında. Amacım dünyayı birleştirmek, söylüyorum sana.”

“Müslümanım, Terörist Değil (Dinim Şiiri) Evet, ben müslümanım, ama terörist değil, Niye, her Amerikalı neonazi midir? Nefret hayvanların niyetidir, ama, Bir insanın niyeti aşk ve barıştır. Benim için kimse kafir değil, Çünkü, benim için merhamet inançtır. Tanrı'ya inan, ya da inanma, farketmez, Çünkü, sadece insanlıksız insan kafirdir. Biz diyoruz su, onlar diyorlar water, Ama su, susamış kişinin dinine bakmaz. Benim için her iman gerçek ve eşittir, Çünkü her şeyden önce biz insanız. Hala nefret ediyorsan, senin nefretin sana mübarek. Zor durumda olanlara yardım etmek, bir insanın ibadet.”

“Tüm Dünya Ailemdır (Küresel Vatandaş Şiiri) Herkes için ailesi dünyadır Ama benim için tüm dünya ailemdır. Çünkü bir gerçek insanın hayatında, Her duvar sadece kötü bir bedduadır. Dünya Leyla ise ben sarhoş Mecnunum, Eğer dünya mecnunsa ben leylayım. Nefret fırtınalarının ortasında, Ben sadece aşkın çapasıyım. Gerekirse dünyayı kalbimde saklayacağım, Kalbin amacı evsizler için bir ev olmaktır. Mücadele edeceğim, savaşacağım, ama, Ailemi bırakmayacağım son nefesime kadar. Tekrar diyorum, dünya benim sorumluluk benim. Bağnazlar dikkat, sağlığına çok zararlıyım.”