Quotessence
Home / Topics / Stephen King Quotes

Stephen King Quotes

Browse 343 quotes about Stephen King.

Stephen King Quotes

“Redrum by Stewart Stafford A Winter's tale of horrors profound, The haunted hotel's dark tapestry, Supreme isolation's moonscape snowbound, A father gripped by homicidal history. He sought to write, heal, absolve sins, Overlooked the hotel’s Redrum plans, Vomiting up daymares of phantom twins, His mind possessed by unseen hands. Room Two Three Seven, malevolent, Forbidden to enter its dark hole, Where ageless ladies bathed decadent, Luring caretakers to an adulterer's role. His wife and son sensed the danger, A bloody elevator with nowhere to run, A father's warpath with axe and anger, He became the monster, the devil's son. It might horrify 42 ways from Sunday, Only his shining son grasped the fact, May as well be across the galaxy, As in a labyrinth with that maniac. He failed to kill, he froze, met his fate, The hotel consumed his spirit as its own, Purgatorial torture in damnation's bait, He smiled in the photo, eternally alone. © Stewart Stafford, 2023. All rights reserved.”

“Antes de abandonarse por completo, Mark se dio cuenta de que estaba pensando, y no por primera vez, lo extraño que eran los adultos. Tomaban laxantes, alcohol o píldoras para dormir, para ahuyentar sus terrores y conseguir conciliar el sueño, y sus temores eran tan mansos, tan domésticos: el trabajo, el dinero, lo que pensará la maestra si Jennie no va a la escuela mejor vestida, si me amará mi mujer, quiénes serán mis amigos. Pálidos miedos comparados con los que experimentan todos los niños en la oscuridad de sus lechos, sin poder confesárselos a nadie en la esperanza de ser comprendido, a no ser a otro niño. No hay terapia de grupo ni psiquiatría ni servicios sociales de la comunidad para el niño que debe hacer frente a eso que todas las noches está en el sótano o debajo de la cama, a eso que acecha, se mueve y amenaza detrás del punto donde la visión se acaba. Y noche tras noche hay que librar la misma batalla solitaria, y la única cura es que al final las facultades imaginativas terminan por anquilosarse, y a eso se le llama ser adulto.”

“Si algo hacía de él un ser aparte, era su reserva, un calmo autodominio que nadie le había inculcado; aparentemente, Mark había nacido así. Cuando su perrito Chopper fue atropellado por un coche, Mark insistió en ir con su madre al veterinario. Cuando éste le dijo: «Tendremos que dormir a tu perro, hijo mío. ¿Comprendes por qué?» Mark contestó: «No le van a hacer dormir. Lo van a matar con gas, ¿no es eso?» El veterinario asintió. Mark le dijo que estaba bien, que lo hiciera, pero primero besó a Chopper. Le había dolido, pero no había llorado, ni las lagrimas habían aflorado. Su madre sí había llorado, pero tres días después, Chopper era para ella parte de un nebuloso pasado, cosa que nunca sería para Mark. Ése era el valor de no llorar. Llorar era como desparramarlo todo por el suelo.”

“Nasty thing that happened up there. It's stayed in the town's consciousness, too. Of course, tales of nastiness and murder are always handed down with slavering delight from generation to generation, while students groan and complain when they're faced with a George Washington Carver or a Jonas Salk. But it's more than that, I think. Perhaps it's due to a geographical freak.”

“Bazı popüler romancıların başarılarının kitaplarının edebi değerine bağlı olduğu görüşüne de inanmıyorum... halkın ancak zor anladığı şeyleri değerli bulduğu, diğer kitapların edebiyatı geliştirmediği görüşüne. Bence bu gülünç bir fikir, kendini beğenmişlik ve güvensizliğin eseri.”