Quotessence
Home / Authors / Haruki Murakami

Haruki Murakami Quotes

Author

Filter quotes by topic

AllNorwegian WoodHaruki MurakamiLifeLoveBooksKafka On The ShoreDeathMurakamiBook Quotes1q84LonelinessJapanese LiteratureInspirationalPainWritingRealitySadnessLife LessonsTimeDreams

Famous Haruki Murakami Quotes

“People die all the time. Life is a lot more fragile than we think. So you should treat others in a way that leaves no regrets. Fairly, and if possible, sincerely. It's too easy not to make the effort, then weep and wring your hands after the person dies. Personally, I don't buy it." Yuki leaned against the car door. "But that's real hard, isn't it?" she said. "Real hard," I said. "But it's worth trying for.”

LifeDeathNovelRegretValueExistentialismJapanSurrealJapanese Literature
Book:Dance Dance Dance
Create image

“Светлината блясва в човешкия живот само за най-кратък миг, вероятно за броени секунди. Ако тази светлина помръкне, без да си успял да доловиш откровението, което тя съдържа, втори шанс няма. Вероятно ще ти се наложи да изживееш остатъка от живота си в безнадеждните дълбини на самотата и съжалението. В този сумрачен свят вече не се стремиш към нищо и не очакваш нищо. Носиш в себе си само изсъхналия труп на онова, което е трябвало да бъде.”

Japanese Literature
Book:The Wind-Up Bird Chronicle
Create image

“どうしてみんなこれほどまで孤独にならなくてはならにのだろう、僕はそう思った。どうしてそんなに孤独になる必要があるのだ。これだけ多くの人々がこの世界に生きていて、それぞれに他者の中に何かを求めあっていて、なのになぜ我々はここまで孤絶しなくてはならないのだ。何のために？この惑星は人々の寂寥を滋養として回転を続けているのか。 ¿Por qué nos sentimos tan solos? ¿Qué necesidad hay? ¿Por qué y para qué aislarnos del resto de la gente si somos tantos los que vivimos en este mundo y cada uno de nosotros busca y espera algo de los demás? ¿Acaso este planeta gira únicamente para nutrirse de la desolación de las personas?”

Japanese LiteratureHaruki Murakami
Book:Sputnik Sweetheart
Create image

“Наблизо имаше няколко дървета, от които се разнасяше механичният писък на птица, която сякаш навиваше пружина. Наричахме птицата с пружината. Измисли го Кумико. Не знаехме каква птица е и как изглежда, това обаче изобщо не я вълнуваше. Всеки ден тя долиташе в дърветата в квартала и започваше да навива пружината в притихналия ни малък свят.”

Japanese Literature
Book:The Wind-Up Bird Chronicle
Create image

“「韓国では猫を食べるっていう話を聞いたけれど、本当？」 「私もその話を聞いたことはある。でも私のまわりには、実際に食べた人はいないわね。」 —He oído que en Corea se comen a los gatos. ¿Es verdad? —Yo también he oído esa historia, pero la verdad es que a mi alrededor no había una sola persona que los hubiese comido.”

Japanese LiteratureHaruki Murakami
Book:Sputnik Sweetheart
Create image

“私には同性愛の経験はなかったし、自分にそういう傾向があると考えたこともなかった。でももしすみれが真剣に求めているのなら、私はそれにこたえてもかまわないと思ったのよ。 Nunca tuve una experiencia homosexual, y jamás pensé que tenía esa tendencia. Pero si eso era lo que Sumire estaba buscando, no me importaba corresponderle.”

Japanese LiteratureHaruki Murakami
Book:Sputnik Sweetheart
Create image

“この女性はすみれを愛している。しかし性欲を感じることはできない。すみれはこの女性を愛し、しかも性欲を感じている。僕はすみれを愛し、性欲を感じている。すみれは僕を好きではあるけれど、愛してはいないし、性欲を感じることもせきない。 Esta mujer amaba a Sumire, pero no sentía ningún deseo sexual por ella. Sumire, en cambio, amaba a esta mujer y la deseaba sexualmente. En cuanto a mí, yo amaba a Sumire y la deseaba, y sé que ella me quería mucho, pero no me amaba ni me correspondía sexualmente.”

Japanese LiteratureHaruki Murakami
Book:Sputnik Sweetheart
Create image

“Le persone che si lasciano incantare, che seguono in massa qualcuno che non produce niente, non capisce niente, ma parla bene in maniera persuasiva. A queste persone non passa neanche per l’anticamera del cervello che potrebbero sbagliarsi. Non riescono neanche a immaginare che possono ferire qualcuno irreparabilmente, senza motivo. Non si assumono la minima responsabilità degli effetti della loro condotta. Sono loro, quelli di cui ho paura. Sono loro quelli che vedo in sogno. Nel sogno tutto tace, e mi appaiono delle persone senza volto. Il silenzio si infiltra ovunque come acqua fredda, e in quel silenzio, tutto si scioglie.”

JapanJapanese LiteratureMurakami
Book:The Elephant Vanishes
Create image

“Pero éste no es su Dios. Es mi Dios. Lo he aprendido porque he sacrificado mi vida, porque me han lacerado la carne y desgarrado la piel, chupado la sangra, arrancado las uñas y despojado de mi tiempo, mis ilusiones, y recuerdos. No es un Dios con forma. No viste de blanco ni luce largas barbas. No tiene doctrina, libro sagrado o preceptos. No recompensa ni castiga. No concede ni arrebata. No ha dispuesto un Cielo al que subir ni un Infierno al que caer. Dios, simplemente, está ahí, haga frío o no.”

Japanese Literature1q84 3
Book:1Q84
Create image

“Then he continued: 'From the first day I met you, I knew better than to hope you might amount to anything. I saw no sign of promise, nothing in you that might suggest you might accomplish something worthwhile or even turn yourself into a respectable human being: nothing to shine or to shed light on anything ... There is nothing inside that head of yours but garbage and rocks.'" #slacker #backtothefuture #japaneseLITERATURE Then he continued: 'From the first day I met you, I knew better than to hope you might amount to anything. I saw no sign of promise, nothing in you that might suggest you might accomplish something worthwhile or even turn yourself into a respectable human being: nothing to shine or to shed light on anything ... There is nothing inside that head of yours but garbage and rocks.”

Japanese LiteratureSlackerBack To The Future
Book:The Wind-Up Bird Chronicle
Create image

“Then he continued: 'From the first day I met you, I knew better than to hope you might amount to anything. I saw no sign of promise, nothing in you that might suggest you might accomplish something worthwhile or even turn yourself into a respectable human being: nothing to shine or to shed light on anything ... There is nothing inside that head of yours but garbage and rocks.”

Japanese LiteratureSlackerBack To The Future
Book:The Wind-Up Bird Chronicle
Create image

“Yo lo sabía, sabía que ella me había cogido la mano de una manera espontánea, pero que, en realidad, lo había hecho porque deseaba hacerlo. Aún hoy recuerdo el tacto de su mano aquel día. Es un tacto diferente a cualquier otro que haya experimentado después. Era simplemente la mano pequeña y cálida de una niña de doce años. Pero en aquellos cinco dedos y en aquella palma se concentraban, como en un catálogo, todas las cosas que yo quería saber, todas las cosas que tenía que saber. Y ella, al tomarme de la mano, me las enseñó. Me enseñó que en el mundo real existía un lugar como aquél. Durante diez segundos tuve la sensación de haberme convertido en un pajarillo perfecto. Surcaba el aire, sentía el viento. Desde las alturas, podía ver paisajes lejanos. Tan remotos que no era capaz de vislumbrar con claridad lo que había. Pero supe que existían. Y que algún día iba a visitarlos. Esa certeza me dejó sin aliento, me hizo estremecer.”

LiteraturaJapanese LiteratureHaruki MurakamiMagiaJaponLiteratura JaponesaHaruki Murakami World
Book:South of the Border, West of the Sun
Create image