Quotessence
Home / Books / Acıyan Yerini Bul

Acıyan Yerini Bul

Book by Kılıç Arslantürk · 10 quotes · Iş Hayatı, Karanlık, Beyaz Yaka

Filter quotes by topic

Acıyan Yerini Bul Quotes

“Bir gün, karşısına o güne dek gördüğü en güzel kelebek çıkmış. Kelebek o kadar farklı ve güzelmiş ki, adam onun eşsizliğinden büyülenmiş. Nereye uçsa, adam da peşinden tam bir sarhoşluk içinde onu izliyormuş… Kelebek, başta korktuğu için kaçıyormuş adamdan. Bir süre sonra anlamış ki adamın derdi ona zarar vermek değil. Güzelliğine duyduğu hayranlık yüzünden geliyor arkasından. Ama kelebek bu işte, korkak! “Son bir kez daha uçayım da, emin olayım bunun niyetinden…" demiş. Kanatlanır kanatlanmaz dönüp arkasına bakmış. Bir de ne görsün? Adam bir uçurumdan aşağı yuvarlanmıyor mu! Üzüntü içinde bir çiçeğin üzerine atmış kendini kelebek, bir daha göremeyeceği büyük hayranı için gözyaşları dökerek... “Sonuçta üç gün değil mi ömür?" demiş kendi kendine, "Ölümüne korkacağıma, ölümüne sevseydim ya!”

“Hayır!” dedi, “Yanlışın var! Değişmek için bir an bile yeter… Kısacık bir an yılların, şartların, insanların bir araya gelip yapamadığını, zahmetsiz görünen bir hamlede yapıverir. Aşk, sımsıkı kapanmış bir yüreğe doluverir. Sarsılmaz sanılan bir güven, yerle bir olur. Alabildiğine kirlenmiş dediğin bir ruh, üst üste düşüp birikmiş damlalarla sonunda temizlenir. Önemli olan zaman değil andır.”

“Ben, bu hayatı amaçsız yaşayanları anlamıyorum. Ot gibi geldiler, ot gibi gidiyorlar... Ne bir iz bırakıyorlar ne de aldıkları nefesin hakkını verecek bir mum yakıyorlar. Başarıyı da para kazanmak sanıyorlar. Oysa bu dediğim maddi bir şey değil ki! Olacağın veya kazanacağın bir şey değil. Bir yol belki, o kadar. Tek başına çıkacağın, sana hiçbir şey vaat etmeyen bir yol. Kendinden soyunup çıkman gereken bir yol. Eğer bu sensiz yolculuğun hakkını verirsen, zamanın geldiğinde, gözlerini huzurla kapayacaksın. Ödülün de o olacak!”

“Artık herkes daha fazla para ve güç için yaşıyor. Yolsuzluklar, profesyonel aldatmacalar, neredeyse kölelik dönemlerini aratacak baskılar altında çalıştırılan insanlar, çalışanlarını korkunç mutsuzluklara, acılara, hatta tedavi edilemez depresyonlara sürükleyen kalpsiz yöneticiler... Sence de giderek daha karanlık olmuyor mu dünya?”

“İnsan bazı gerçekleri ancak büyüdüğünde öğreniyor. Çocukluğunun mutlu sonlarını arıyor, bulamıyorsun. İyiler erken ölüyor, kötüler kazanıyor… Savaşacak kadar büyüdüğünde de doğru cepheye yolluyorlar seni. Senden öncekiler gibi sen de Tamam diyorsun, yapılması gerekenleri yapacağım. Ama buna da gücün yetmiyor. Bilmem ne müdürü oluyor, eline geçirdiğin iki paralık güçle sözde süper kahraman pozları veriyorsun; garip, sahte bir gururla. Ama sıra tetiği çekmeye gelince, elin titriyor. Bazen o tetiğe basmazsan öleceğini bildiğin halde yapamıyorsun bunu. Neden, biliyor musun? Vicdan yüzünden! Bir, iki, üç kez yapamıyorsun. Her defasında, ölen sen oluyorsun. Sonra biri usulca yanına sokulup omuzlarından tutarak kulağına fısıldıyor: Öl ya da öldür; bu dünya böyle. Oysa öldürmek için vicdanını boğman gerekiyor. En zoru da bu zaten. İlkinde çok zor en azından. Sonrakiler hep daha kolaydır.” Excerpt From: Kılıç Arslantürk. “Acıyan Yerini Bul.” Apple Books.”