Quotessence
Home / Authors / Susan Sontag
Susan Sontag

Susan Sontag Quotes

Writer

Filter quotes by topic

Famous Susan Sontag Quotes

“The first responsibility of a "liberated" woman is to lead the fullest, freest, and most imaginative life she can. The second responsibility is her solidarity with other women. She may life and work and make love with men. But she has no right to represent her situation as simpler, or less suspect, or less full of compromises than it really is. her good relations with men must not be bought at the price of betraying her sisters.”

“Contempt The contempt I feel for others—for myself different, less internal than guilt. It’s not that I think (or have ever thought) I was bad—through and through. I think I’m unattractive, unloveable, because I’m incomplete. It’s not what I am that’s wrong, it’s that I’m not more (responsive, alive, generous, considerate, original, sensitive, brave etc.). My profoundest experience is of indifference, rather than censure.”

“As fotografias eram vistas como um modo de dar informação a pessoas que não tinham o hábito da leitura. o Daily News ainda se autodenomina New York's Picture Newspaper, apelando a uma identificação populista. No extremo oposto da escala, o Le Monde, um jornal destinado a leitores preparados, bem informados, não utiliza quaisquer fotografias, pois pressupõe-se que, para os seus leitores, a fotografia só serviria de ilustração para a análise contida num artigo.”

“(...) escreve Arbus, "foi nunca ter enfrentado qualquer adversidade. Encontrava-me confinada a uma sensação de irrealidade... E, por mais absurdo que pareça, a sensação de imunidade era dolorosa" Sentindo um descontentamento semelhante, West conseguiu, em 1927, um emprego como rececionista noturno num deprimente hotel de Manhattan. A maneira de Arbus procurar experiências e, por isso, adquirir um sentido de realidade, foi a câmera. (...) O interesse de Arbus pelos freaks exprime um desejo de violar a sua própria inocência.”

“Quanto mais retrocedemos na história menos nítida é a distinção entre imagens e coisas reais, como observou E.H. Gombrich; nas sociedades primitivas, a coisa e a sua imagem não eram mais do que duas manifestações diferentes, ou seja, fisicamente distintas, da mesma energia ou espírito. A isso se deve a suposta eficácia das imagens para propiciar e controlar presenças de grande poder. Esses poderes, essas presenças estavam presentes nelas.”

“O objetivo dos retratos das famílias burguesas nos séculos XVIII e XIX era confirmar uma imagem ideal do modelo (proclamando o seu estatuto social e embelezando a sua aparência); em função deste propósito, é fácil compreender porque é que as pessoas não sentiam necessidade de ter mais do que um retrato. O que o registo fotográfico confirma é, mais modestamente, que a pessoa existe; por isso eles nunca são demais.”

“Se spariranno i libri, sparirà la storia, e spariranno anche gli esseri umani ... I libri non sono soltanto la somma arbitraria dei nostri sogni, e la nostra memoria. Ci offrono anche un modello di autotrascendenza. C'è chi pensa che la lettura sia soltanto una forma di evasione: un'evasione dal mondo «reale» di tutti i giorni, verso un mondo immaginario, il mondo dei libri. I libri sono molto di più. Sono una maniera per essere pienamente umani.”

“Women have another option. They can aspire to be wise, not merely nice; to be competent, not merely helpful; to be strong, not merely graceful; to be ambitious for themselves, not merely for themselves in relation to men and children. They can let themselves age naturally and without embarrassment, actively protesting and disobeying the conventions that stem from this society's double standard about aging. Instead of being girls, girls as long as possible who then age humiliatingly into middle-aged women and then obscenely into old women, they can become women much earlier -- and remain active adults, enjoying the long, erotic career of which women are capable, far longer. Women should allow their faces to show the lives they have lived. Women should tell the truth.”

“Algo feo o grotesco puede ser conmovedor porque la atención del fotógrafo lo ha dignificado. Algo bello puede ser objeto de sentimientos tristes porque ha envejecido o decaído o ya no existe. Todas las fotografías son memento morí. Hacer una fotografía es participar de la mortalidad, vulnerabilidad, mutabilidad de otra persona o cosa. Precisamente porque seccionan un momento y lo congelan, todas las fotografías atestiguan la despiadada disolución del tiempo.”

“Hay algo depredador en la acción de hacer una foto. Fotografiar personas es violarlas, pues se las ve como jamás se ven a sí mismas, se las conoce como nunca pueden conocerse; transforma a las personas en objetos que pueden ser poseídos simbólicamente. Así como la cámara es una sublimación del arma, fotografiar a alguien es cometer un asesinato sublimado, un asesinato blando, digno de una época triste, atemorizada.”

“La fotografía usurpó al pintor en la tarea de suministrar imágenes que transcriban la realidad con precisión. Weston insiste en que, por ello, «el pintor tendría que estar profundamente agradecido», pues como tantos fotógrafos anteriores y posteriores a él considera que la usurpación es en realidad una liberación. Al apropiarse de la tarea de retratar de manera realista, otrora monopolizada por la pintura, la fotografía liberó a la pintura para su gran vocación moderna: la abstracción.”

“Hepimiz gecede bir kez, ayda bir kez, yılda bir kez maskelerimizi değiştirsek ne olur?" dedi. "Mesleğinin, sınıfının, yurttaşlığının, görüşlerinin maskelerini. Karı kocanın, anne baba ve çocuğun, efendi ve kölenin maskelerini. Hatta bedenin maskelerini -erkek ve dişi, çirkin ve güzel, yaşlı ve genç. Çoğu erkek hiç karşı çıkmadan maskelerini takıyor ve ömür boyu çıkarmıyor.”