Quotessence
Home / Quotes / M Quotes

M Quotes

Browse famous quotes beginning with M. This page is a child index of the full Popular Quotes A-Z directory.

All M Quotes

“Mighty men of science and mighty deeds. A Newton who binds the universe together in uniform law; Lagrange, Laplace, Leibnitz with their wondrous mathematical harmonies; Coulomb measuring our electricity... Faraday, Ohm, Ampère, Joule, Maxwell, Hertz, Röntgen; and in another branch of science, Cavendish, Davy, Dalton, Dewar; and in another, Darwin, Mendel, Pasteur, Lister, Sir Ronald Ross. All these and many others, and some whose names have no memorial, form a great host of heroes, an army of soldiers – fit companions of those of whom the poets have sung... There is the great Newton at the head of this list comparing himself to a child playing on the seashore gathering pebbles, whilst he could see with prophetic vision the immense ocean of truth yet unexplored before him...”

“Migocząca Gwiazda opowiadała też, że jej własna babcia była pod Grzbietem Tłustej Trawy, kiedy trwała tam słynna bitwa, którą biali nazywają bitwą pod Little Bighorn. Lakoci, Czejenowie i Arapaho pokonali w niej 7 Regiment Kawalerii pułkownika George'a Custera. – Biali kłamią – opowiadała Migocząca Gwiazda – twierdząc, że Custer zginął w walce. Indianie chcieli go oszczędzic, żeby wrócił do swoich upokorzony. Po bitwie gromady kobiet przepędzały z indiańskiej ziemi niedobitki kawalerzystów. Custer w popłochu uciekał przed kobietami. W końcu zatrzymał się, wyciągnął rewolwer i palnął sobie w łeb. Babcia babci widziała to na własne oczy.”

“Migration is an opportunity, not a problem. And in the sense that it is an opportunity, it goes on to a bilateral agreement, between Mexico and the US, the US and the Dominican Republic, whatever you wish, and it has to be a multilateral, international event. I am in favor of an international union of migrant workers that really takes on the problems that affect Europe, with the migrants coming from Africa, and the US with the migrants coming from Latin America. It has to be considered an international question, with international solutions, and with no problems national or international.”

“Miguel le conto a su primo segundo que abajo, en el valle, cerca de Santander de Quilichao, habían encontrado dos cadáveres. Aquí la guerra no se acaba nunca, dijo, aqui la guerra sigue y sigue y sigue. Pero va no es igual opino Yeison, ya no son combates como los de antes. Ahora nos van matando de a uno por uno, van eligiendo día a día a quién matar. Ayer fue Fabio. Mañana quién sabe. Y como es natural, la gente ya no aguanta más. Los indios a avisaron que van a tapar la carretera. Se viene la minga con todo y hay que estar preparados.”

“Mihai had asked his father about the man one summer when the family went to the Black Sea. His father had picked up a clam shell and held it out for his young son to examine. 'Something used to live here,' he’d said that day. 'This was its house. The inside, the essence of the clam—the part that gave it life—died, and the house became empty.' From the outside, it looked the same as it always had, just like the man. He was a shell of who he used to be.”

“Mihi mori lucrum--For me to die is a gain. To die, murdered by the haters of Jesus Christ, would be my gain. All my fervent desires have always been to die in a hospital as a poor man, or on the scaffold as a martyr, murdered by enemies because of the most holy religion that we profess and preach. I should like to seal with my blood the virtues and truths which I have preached and taught.”

“Mijn argument in mijn boek is dat behalve de slavenopstand in Haïti de slavenopstanden niet tot slavenbevrijding hebben bijgedragen, maar dat de beslissing om er een einde aan te maken in de hoofdsteden in Europa is genomen. Nogmaals, ik denk dat het fundamenteel nadenken over slavernij echt iets westers is. En de slavenopstanden hebben daar niet toe bijgedragen.”

“Mijn broer bezit geen platen die in de top dertig staan. Dat intrigeert me. De top dertig, dat is voor de popmuziek toch wat het klassement van de Tour is voor het wielrennen? Maar voor mijn broer lijkt het een erezaak te zijn om vooral niet bovenaan te eindigen. Waar is zijn klassement dan op gebaseerd? Mijn broer luistert naar artiesten met rare namen. Julian Cope. Talking Heads. Television. Elvis Costello, Wat voor namen zijn dat? Television! Een band die zichzelf televisie noemt. Kansloze missie.”

“Mijn huis staat met boeken volgestapeld, het zijn er nu over de dertienduizend, denk ik, maar iedere keer als we in Engeland zijn brengen we er toch wel weer minstens honderd terug. Maar het is zo fascinerend om al die vaak kleine zaakjes na te speuren. In Totnes. In Westward Ho (nu helaas verdwenen). In Barnstaple. In Marlborough. In Ripon. In, ja, noem maar op. Een van de redenen is natuurlijk dat Engelsen zo'n enorm rijke literatuur hebben, ik zeg altijd: het creatieve genie van de Nederlanders is in de schilderkunst gegaan en van de Engelsen in hun literatuur; onze Shakespeare heet Rembrandt. En van al die boeken - zeker uit de eerste helft van deze eeuw - is dikwijls zo weinig herdrukt. Je moet dus de oorspronkelijke uitgaven hebben.”

“Mijn klanten waren geen arme sukkels. Bij mij moest je niet afkomen met een miljoen frank, je moest meteen 10 miljoen dollar neertellen. Als je bij hen geld zou achterhouden, maken ze je af. M’n klanten waren vooral Joden. Een heel speciaal ras, die brengen je tien miljoen dollar en moeten niks op papier hebben. Achteraf viel mijn frank: als er iets met me gebeurde, was er ook geen link, begrijp je?”

“Mijn leven hangt samen van onwaarschijnlijkheden. Ik was amper 20 toen ik met m’n klein autootje – een Honda – naar Parijs reed. Bij het binnenrijden van de lichtstad zag ik een mooie witte Rolls-Royce in panne staan. Die wagen bleek van weduwe Van Cleef (red. eigenares van het juwelenimperium Van Cleef § Arpels) te zijn. Ik stopte en kreeg de wagen aan de praat. ‘Mag ik als beloning er eens mee rijden?’ vroeg ik aan haar chauffeur. Zo legde ik contact met één van de rijkste mensen van Frankrijk. We praatten over literatuur en kunst en het klikte. Ze nodigde me bij haar thuis uit en ik ben er 14 dagen gebleven. We gingen samen op stap, ze kocht kleren voor me en ging met me in de chicste Parijse restaurants eten. Daar leerde ze me de beginselen van de etiquette. Ik was een gestampte boer, ik had nog nooit een wijnkaart gezien, maar dronk wel als een echte seigneur Chateau Petrus. Natuurlijk heeft alles z’n prijs. Op een avond wou ze met mij naar bed. Dat was niet simpel: ik was 20, zij 70. Maar toen ik thuiskwam stond er wel een Ferrari 250 LM voor m’n kot. En toen is het begonnen. Ik ging met die auto naar school en zette me op de parking van de proffen. Ineens kon ik elk wijf krijgen.”