Quotessence
Home / Quotes / W Quotes

W Quotes

Browse famous quotes beginning with W. This page is a child index of the full Popular Quotes A-Z directory.

All W Quotes

“Wal-Mart, with its legendary focus on customer value in terms of price, is innovating in sustainability. Now, we're beginning to see the mirror image, a convergence, as the not-for-profit sector is beginning to serve more effectively by applying private sector accountability and efficiencies to social needs. This reflects a rising recognition that to serve others best requires more than good intentions; it mandates a focus on real-world results. Bill Gates and Warren Buffett are among the most conspicuous advocates and representatives of this transformation.”

“Wala kang lubos na pag-unawa sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak— landas na tinahak ng punit na talampakan, ng pusong paulit-ulit ginugupo ng unos, ng kaluluwang laging kinikiliti ng pangamba. Ang iyong mga mata’y nakamasid lamang, ngunit hindi kailanman sumilip sa kailaliman ng aking katahimikan— kung saan ang bawat ngiti’y bantay lamang sa sugat na ayaw lumantad, at ang bawat luha’y pumapatak kahit bago pa man dumampi ang liwanag ng umaga. Hindi mo batid ang mga laban na isinugal ko nang walang saksi; ang mga pangarap na nilamon ng gabi, at muling itinaguyod ng isang paghinga sa gitna ng pagkawasak. Kaya bago mo ako sukatin at husgahan, isuot mo muna ang aking pagod na hakbang, lakbayin ang dilim na minsan kong niyakap nang walang katiyakan kung may bukas pa. At saka mo sabihin kung sino ang mali, kung sino ang tama— kung sino ang marapat tawaging buo at kung sino ang marapat tawaging durog. Ito ang aking buhay— hindi maringal, hindi malinis, ngunit totoo at hindi kailanman huwad. At sa bawat paglakad, sa bawat katahimikang tila bangin, sa bawat paghinga na parang huling pagkakataon, naroon ang pasya kong magpatuloy. Dahil sa huli, ang pagpapatuloy mismo— kahit sugatan, kahit pagod, kahit wasak— ang pinakamatinding anyo ng aking tagumpay.!”

“Wala kang lubos na pag-unawa sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak. Sapagkat ang mata mo’y nakamasid lamang, ngunit ang puso ko— araw-araw na sinusubok ng laban. Hindi mo batid ang mga sugat na nakatago sa likod ng aking katahimikan, ni ang mga luha na lumulubog bago pa man sumikat ang araw. Kaya’t bago mo ako hatulan, damhin mo muna ang bigat ng aking mga yapak, lakbayin ang dilim na minsan kong tinahak, at saka mo sabihin kung anong tama, at kung anong mali sa aking pagkatao. Ito ang aking buhay— hindi perpekto, hindi maringal, ngunit tunay. At sa bawat hakbang, bawat katahimikan, bawat paghinga— naroon ang pasya kong magpatuloy, kahit sugatan, kahit pagod, dahil ang pagpapatuloy mismo ang aking tagumpay.”

“Wala kang lubos na pag-unawa sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak. Sapagkat ang mata mo’y nakamasid lamang, ngunit ang puso ko— araw-araw na sinusubok ng laban. Hindi mo batid ang mga sugat na nakatago sa likod ng aking katahimikan, ni ang mga luha na lumulubog bago pa man sumikat ang araw. Kaya’t bago mo ako husgahan, damhin mo muna ang bigat ng aking mga yapak, lakbayin ang dilim na minsan kong tinahak, at saka mo sabihin kung anong tama, at kung anong mali sa aking pagkatao. Ito ang aking buhay— hindi perpekto, hindi maringal, ngunit tunay. At sa bawat hakbang, bawat katahimikan, bawat paghinga— naroon ang pasya kong magpatuloy, kahit sugatan, kahit pagod, dahil ang pagpapatuloy mismo ang aking tagumpay.”

“Walaupun bukan penganut agama Katolik, kusertai anakku membakar lilin di depan patung Bunda Maria dan Santo Petrus. Dalam hati kumohon Tuhan memberikan semua yang terbaik bagi anak bungsuku. Sebenarnya aku tidak memerlukan patung atau lilin guna menyertai doaku. Setiap saat setiap waktu, begitu teringat kepada kebesaran Tuhanm aku langsung menyebut namaNya sambil mengatakan doa maupun permohonan. "Tuhan itu pemilik semesta alam!" kata ibuku. "Dia mengerti semua bahasa di dunia. Tanpa kauucapkan pun, Dia mengetahui isi batinmu.”

“Walaupun kini, sudah berlaku 438 tahun, bahawa jeda antara satu gelombang serangan Portugis itu dengan gelombang serangan berikutnya, ada 25 hari. Oleh sebab itu, sambil membubuh umpan baru, Nakhoda Supuk bertanya dalam hati, empat peringkat soalan: ‘Kenapa Melaka, dalam masa 25 hari itu, tidak melakukan strategi baru, antaranya, daripada taktik bertahan, kepada taktik menyerang senyap-senyap. Melaka boleh gunakan tenaga dan kemahiran Orang Laut, pergi menebuk lambung atas lunas semua galleon dalam armada Portugis itu. ‘Kenapa Melaka tidak kawal pantai, untuk mencegah penduduk Melaka terutama dalam kalangan orang asing, berleluasa berulang-alik dari darat ke semua galleon Portugis itu pergi membekalkan air tawar, kayu api, bekalan makanan, dan timah untuk dituang jadi peluru? ‘Kenapa armada Laksamana Yusof, Pengeran Lor, dari Demak itu, yang sudah mengepung seluruh armada Portugis di Selat Melaka, tetapi sebaliknya, armada Pangeran Lor itu dibakar orang dari daratan Melaka? ‘Kenapa, armada Aceh yang sudah berulang kali menyerang Portugis di Melaka dan mengepung Selat Melaka, tidak pernah sekali pun diberi kerjasama orang di Melaka, untuk menghancurkan Portugis itu?”

“Walaupun orang Yahudi yang berpengaruh tidak mengamalkan agama Yahudi, malah, seperti Einstein, mungkin menolak agama itu sama sekali, namun kesetiaan kepada nasib dan masa hadapan bangsa Yahudi amat mendalam. Mereka mempunyai tradisi ilmu yang lama, berpunca dari kitab Taurat dan tulisan Rabbi dan cendekiawan mereka. Mereka menghayati apa yang disebut oleh Eban sebagai "satu keghairahan mencari makna" (passion for meaning) yang telah membuat mereka berusaha mengharungi segala kesusahan sepanjang sejarah.”

“Walden - all his books, indeed - are packed with subtle, conflicting, and very fruitful discoveries. They are not written to prove something in the end. They are written as the Indians turn down twigs to mark their path through the forest. He cuts his way through life as if no one had ever taken that road before, leaving these signs for those who come after, should they care to see which way he went.”

“Waldo, I say-that is-aren't you tired, my boy?" Professor Buckley, suppressing a yawn, was unaccustomed to others matching his wakefulness wink for wink, as it were, and seemed jealous of the competition Waldo presented in that regard. "Who can sleep?" Waldo replied. "We're on another of these crazy roads, we can't find the interstate...." "Yes, I suppose you're right." The Professor interrupted, taking off his thick spectacles and polishing them on his bright tie. "I, on the other hand, never sleep, as I'm sure you're aware." Waldo smiled. The Professor had little in life to be vain about, and he wasn't going to stop him from expressing a little pride now and then.”

“Waldo nodded and waved goodbye pathetically, like a young father going off to war. As soon as the door was closed and he was gone, Jeanne squelched her own apprehensions, opened the paper and read the poem Waldo had written for her: One taste of Jeanne and out I flew Wildly, madly, in no direction But hers, and yet so straight and true I fly towards her with no protection It feels so strange to move this way Though I should land, desire it seems Moves in strange circles and so I stay Disoriented beyond my wildest dreams.”

“Walgreens, Rite Aid, CVS and Wal-Mart have all figured out the evolution of life and they grabbed all the products that are necessary for a life. And they stuck them in one aisle and they put them in order according to how you mess up... First thing you're going to see: condoms. Next to that: lubricant. Next to that: pregnancy test. Next to that: Pampers. Next to that: formula. And at the end of the aisle they sell beer.”

“Walk a little slower, Dad Cos I am only small. I'm following in your footsteps, And I don't want to fall. Someday when I'm all grown up. You're what I want to be; Then I will have a little child, Who'll want to follow me. And I would want to lead just right, And know that I was true; So, walk a little slower, Dad, For I must follow you. A very very very Happy Birthday Dad”