Quotessence
Home / Authors / Philippe Claudel
Philippe Claudel

Philippe Claudel Quotes

Writer

Filter quotes by topic

AllTryingWritingFilmPeopleSpeakVidaHorrorHumanityMediumsNovel

Famous Philippe Claudel Quotes

“Why did I, like thousands of others, have to carry a cross I hadn't chosen, a cross which was not made for my shoulders and which didn't concern me? Who decided to come rummaging around in my obscure existence, invade my gray anonymity, my meager tranquility, and bowl me like a little ball in a great game of skittles? God? Well, in that case, if He exists, if He really exists, let Him hide His face. Let Him put His two hands on His head, and let Him bow down. It may be, as Peiper used to teach us, that many men are unworthy of Him, but now I know that He, too, is unworthy of most of us, and that if the creature is capable of producing horror, it's solely because his Creator has slipped him the recipe for it.”

LifeGodReligionHumanityEvilHorrorChoice
Book:Brodeck
Create image

“L'home gras li agafa la mà. Li entra a dins una bona escalfor, a través d'aquella mà. El senyor Bark té ganes d'abraçar tota la gent que s'ha agombolat, tots aquells desconeguts que uns instants abans hauria apallissat. El seu amic és viu. Viu! Així, pensa, l'existència també pot ser això! De vegades miracles, or i riures, i de nou l'esperança quan creies que al teu voltant tot era saqueig i silenci!”

MiracleVidaMortAlegriaFelicitatRiure
Book:La petite fille de Monsieur Linh
Create image

“Op mijn leeftijd ga je niet in één klap dood. Je bent als een huis waarvan de luiken worden gesloten, waar de meubels een voor een worden weggehaald, waar eerst het gas wordt afgesloten, dan het water, en ten slotte het licht, totdat de deur voor de laatste keer op slot wordt gedraaid en de sleutel wordt weggegooid. Een grappige gedachte. Niemand ziet het, maar ik glimlach.”

WaterGasDoodLichtStervenHuisBejaardeOud Worden
Book:Een Duitse fantasie
Create image

“Ik ben vijftien. Ik heb al honderden boeken gelezen. Ik voel me zwaar van al die boeken, een heerlijke zwaarte. Ik zal mijn leven lang blijven lezen. Ik zal er mijn beroep van maken. Ik word leraar. Een leraar van een bijzondere soort die nooit lesgeeft, die geen leerlingen heeft, maar boeken schrijft over wat hij gelezen heeft, met als doel anderen het verlangen en de behoefte te geven om hem na te volgen.”

SchrijvenBoekenLezenLeesbevorderingLeraar
Book:Een Duitse fantasie
Create image

“Toen ze de fabriek ontdekte, heel ver van het dorp, aan de randen van het gebied dat ze in een dag kon bereiken, liep ze er lang omheen zonder naar binnen te durven gaan. Ze werd weerhouden door het monsterlijke geluid dat ontsnapte uit het gebouw, omheind door twee rijen hoge hekken die in het midden waren ingestort en verwoest. Alles was verlaten. De hoofdingang stond open en daaruit ontsnapte een jammerklacht, half smeekbede, half uitgeputte woede, vergezeld door dunne rook met vonken die rook naar metaal, motorolie en verbrand elastiek.”

OorlogRookVerwoestingFabriek
Book:Een Duitse fantasie
Create image

“Seguramente, ésa es la gran victoria del campo sobre los prisioneros: unos están muertos y los que como yo consiguieron sobrevivir siempre guardarán un poso de suciedad en lo más profundo de sí mismos. Nunca podrán volver a mirar a los demás sin preguntarse si en el fondo de las miradas que cruzan no brilla el deseo de acosar, de torturar, de matar. Nos hemos convertido en eternas presas, en seres que, hagan lo que hagan, siempre verán el día que comienza como una larga prueba que hay que superar y la noche que cae con una curiosa sensación de alivio. Llevamos en nuestro interior el fermento de la decepción y la intranquilidad. Creo que nos hemos convertido, para el resto de nuestra vida, en la memoria de la humanidad destruida. Somos heridas que nunca se cerrarán.”

HumanidadMemoriaHolocaustoCampo De ConcentraciónVíctimas
Book:Brodeck
Create image

“Wat kun je eigenlijk met een karabijn? Witlof verbouwen, muziek maken, naar een bal gaan, sokken stoppen? Een karabijn is gemaakt om mee te doden, punt uit, iets anders kun je er niet mee. En ik heb nooit welwillend tegenover de smaak van bloed gestaan. Toch nam ik het apparaat van hem aan, omdat ik dacht dat ik, als ik het Edmond liet behouden, misschien ooit, zonder het te weten, een onbelangrijke, met cider overgoten moord op mijn geweten zou krijgen. Sindsdien heb ik de gewoonte opgevat om de karabijn op mijn zondagse wandelingen mee te nemen en als wandelstok te gebruiken.”

DodenBloedGeweerKarabijnMoordWandelstok
Book:Grey Souls
Create image