Quotessence
Home / Topics / Istanbul Quotes

Istanbul Quotes

Browse 101 quotes about Istanbul.

Related topics

WorldPeopleThinking

Istanbul Quotes

“Nähtyäni osia Aasiasta ja Afrikasta ja kierrettyäni miltei koko Euroopan uskon, että rehellinen englantilainen heppu on muita onnellisempi, kun hän pitää kreikkalaisia viinejä vähemmän maukkaina kuin maaliskuussa pantua olutta, ajattelee etteivät afrikkalaiset hedelmät maistu yhtä hyviltä kuin kullankeltaiset pikkuomenat, uskoo naudan takaselästä leikatun pihvin olevan parempaa kuin Italian viikunoiden ja punnitsee muutenkin kaiken kaikkiaan ettei tästä elämästä voisi mitenkään nauttia vanhan kunnon Englannin ulkopuolella. Rukoilen Jumalaa, että ajattelisin itsekin samoin lopun elämääni, ja koska minun on tyydyttävä tämän maan suomaan viheliäiseen päivänvalon määrään toivon, että unohtaisin pian Konstantinopolin eloisan auringon.”

LettersIstanbulTurkeyConstantinople
Book:Elämänmenoa Kultaisessa sarvessa
Create image

“Нефритенозелените ѝ очи, обикновено широко отворени и изпълнени с пламенна интелигентност, от време на време се присвиваха и се превръщаха в две резки на пълно безразличие, присъщо само на три вида хора: безнадеждно лековерните, безнадеждно отчуждените и безнадеждно обнадеждените. Тъй като Зелиха не спадаше към никой от тях, безразличието ѝ - колкото и мимолетно да бе - бе трудно обяснимо. То прикриваше като с балдахин душата ѝ, за да я направи безчувствена като след упойка, но след миг се изпаряваше, оставайки Зелиха сама в тялото ѝ.”

NovelIstanbulBastardElif Shafak
Book:The Bastard of Istanbul
Create image

“To the one in the skies, this city must look like a scintillating pattern of speckled glows in all directions, like a firecracker going off amid thick darkness. Right now the urban pattern glowing here is in hues of orange, ginger, and ochre. It is a configuration of sparkles, each dot a light lit by someone awake at this hour. From where the Celestial Gaze is situated, from that high above, all these sporadically lit bulbs must seem in perfect harmony, constantly flickering, as if coding a cryptic message to God.”

LifeBeautifulCityCity LifeIstanbulCity Living
Book:The Bastard of Istanbul
Create image

“The stories abounded, both recounting these cross-continental journeys and perhaps inspiring them – how Hellenic Jason gathered his Argonauts together (including Augeas, whose vast stables Herakles would be forced to clean) for adventure and profit, how he stopped off along the Bosphorus and discovered the land of the rising sun before other Greek heroes headed to Asia in search of Helen, Troy and glory. In the Homeric epics we hear of Jason travelling east where he tangles with Medea of Colchis, her aunt Circe and the feisty Amazon tribe. Lured by the promise of gold (early and prodigious metalworking did indeed take place in the region – perhaps sparking the Greek idea that the East was ‘rich in gold’) and then detained by the potions and poisons of Princess Medea, Jason succeeded in penetrating the Caucasus – a land which, in the Greek mind, wept with both peril and promise. It was here that Prometheus was chained to a rock with iron rivets for daring to steal fire from the gods. Archaeology east of Istanbul demonstrates how myth grazes history.”

CirceIstanbulPrometheusGreek MythMedeaHelen Of TroyCross Cultural ExchangesCross Continental JourneysHistory Meets Myth
Book:Istanbul: A Tale of Three Cities
Create image

“YENİ BAŞLAYANLAR İÇİN İSTANBUL İstanbul izledi bizi Sana vapurda çay ikram etti Beni iskelede titretti. İstanbul gizledi bizi Seni Galata’dakine, beni de Denizin ortasındaki kuleye hapsetti. İstanbul gezdirdi bizi Martılar adaların selamını iletti Ortaköy’de güneş sessizce eğildi. İstanbul incitti bizi Biran cehennem buz kesti Evsizlerin ateşi onu da eritti. İstanbul sevdi bizi Sade kahve kadar yalnız bu şehir Şiir misali, bize aşkı ezberletti. İstanbul özledi bizi Tüm sahipsiz âşıklar burada Kendilerini evde hissetti.”

PoemTurkishIstanbulTürkçeşIirTürkiyeTürk şIirişAirTurkish PoemTürkçe şIir
Book:Âlem Olan Kelimeler
Create image

“I am speaking of the evenings when the sun sets early, of the fathers under the streetlamps in the back streets returning home carrying plastic bags. Of the old Bosphorus ferries moored to deserted stations in the middle of winter, where sleepy sailors scrub the decks, pail in hand and one eye on the black-and-white television in the distance; of the old booksellers who lurch from one ϧnancial crisis to the next and then wait shivering all day for a customer to appear; of the barbers who complain that men don’t shave as much after an economic crisis; of the children who play ball between the cars on cobblestoned streets; of the covered women who stand at remote bus stops clutching plastic shopping bags and speak to no one as they wait for the bus that never arrives; of the empty boathouses of the old Bosphorus villas; of the teahouses packed to the rafters with unemployed men; of the patient pimps striding up and down the city’s greatest square on summer evenings in search of one last drunken tourist; of the broken seesaws in empty parks; of ship horns booming through the fog; of the wooden buildings whose every board creaked even when they were pashas’ mansions, all the more now that they have become municipal headquarters; of the women peeking through their curtains as they wait for husbands who never manage to come home in the evening; of the old men selling thin religious treatises, prayer beads, and pilgrimage oils in the courtyards of mosques; of the tens of thousands of identical apartment house entrances, their facades discolored by dirt, rust, soot, and dust; of the crowds rushing to catch ferries on winter evenings; of the city walls, ruins since the end of the Byzantine Empire; of the markets that empty in the evenings; of the dervish lodges, the tekkes, that have crumbled; of the seagulls perched on rusty barges caked with moss and mussels, unϩinching under the pelting rain; of the tiny ribbons of smoke rising from the single chimney of a hundred-yearold mansion on the coldest day of the year; of the crowds of men ϧshing from the sides of the Galata Bridge; of the cold reading rooms of libraries; of the street photographers; of the smell of exhaled breath in the movie theaters, once glittering aϱairs with gilded ceilings, now porn cinemas frequented by shamefaced men; of the avenues where you never see a woman alone after sunset; of the crowds gathering around the doors of the state-controlled brothels on one of those hot blustery days when the wind is coming from the south; of the young girls who queue at the doors of establishments selling cut-rate meat; of the holy messages spelled out in lights between the minarets of mosques on holidays that are missing letters where the bulbs have burned out; of the walls covered with frayed and blackened posters; of the tired old dolmuşes, ϧfties Chevrolets that would be museum pieces in any western city but serve here as shared taxis, huϫng and puϫng up the city’s narrow alleys and dirty thoroughfares; of the buses packed with passengers; of the mosques whose lead plates and rain gutters are forever being stolen; of the city cemeteries, which seem like gateways to a second world, and of their cypress trees; of the dim lights that you see of an evening on the boats crossing from Kadıköy to Karaköy; of the little children in the streets who try to sell the same packet of tissues to every passerby; of the clock towers no one ever notices; of the history books in which children read about the victories of the Ottoman Empire and of the beatings these same children receive at home; of the days when everyone has to stay home so the electoral roll can be compiled or the census can be taken; of the days when a sudden curfew is announced to facilitate the search for terrorists and everyone sits at home fearfully awaiting “the oϫcials”; CONTINUED IN SECOND PART OF THE QUOTE”

LongFeelingsHistoryNostalgiaMelancholyCityIstanbul
Book:Istanbul: Memories and the City
Create image

“It should have been the Arabian Nights, but to Bond, seeing it first above the tops of trams and above the great scars of modern advertising along the river frontage, it seemed a once beautiful theatre-set that modern Turkey had thrown aside in favour of the steel and concrete flat-iron of the Istanbul-Hilton Hotel, blankly glittering behind him on the heights of Pera.”

AntiquityIstanbulModernizationTurkeyPera
Book:From Russia with Love
Create image

“Wars have been waged over millions of square miles, significantly larger than the British Empire at its peak. Historically, Islamic conquests stretched from southern France to the Philippines, from Austria to Nigeria, and from central Asia to New Guinea. The Muslim goal was to have a central government, first at Damascus, and then at Baghdad, later at Cairo, Istanbul, and other imperial centres. The local governors, judges, and other rulers were appointed by the central imperial authorities for far off colonies. Islamic law was introduced as the senior law, whether or not wanted by the local people. Arabic was introduced as the rulers’ language, while the local languages frequently disappeared. Then, two classes of residents were established. The native residents paid a tax that their rulers did not have to pay. In each case, these laws allowed the local conquered people less freedom than was given to Muslims.”

LanguageIslamEgyptNigeriaBritish EmpireIstanbulAustriaArabicTaxRuling ClassBhagdadImperial Conquest
Book:We Are One
Create image

“Марамата со која се покривав одамна не ми го криеше лицето. Абдул не ги сакаше мачките, често ги бркаше од прагот на нашата мала куќарка во Кајакој, па еве ме денес, сама со Јаман, вдовица и бездетна. Имам живот којшто Абдул Азим не го замислуваше за мене, јас, пак, најмалку. Јас, пак, воопшто.”

FictionHistoryDramaThrillerIstanbulOttomanHistoryfiction
Book:Татко ми Босфор
Create image

“Venezia, la campana Marangona batte il tocco delle sette, in cima al campanile di San Marco. Se all'ora del vespro ti capita di restare solo lassù, se nel posto più frequentato del mondo riesci a trovare anche un solo istante di solitudine, allora sentirai il muezzin, dall'altra parte del Bosforo. Da Venezia, l'Oriente è una pulsazione vicinissima. Stasera dal campanile sento perfettamente Istanbul, con la notte che scende sui minareti, la luna crescente, il favoloso Altrove dell'Asia. L'Anatolia, il Mar Nero, il Caucaso degli astuti armeni e dei misteriosi azeri. Se questo mare - scrive il croato Predrag Marvejevic - è un golfo veneziano, e se quel golfo è un riassunto del Mediterraneo, allora quella geografia di canali, isole e barene non può essere che il riassunto del mondo, un concentrato di diversità. Niente come l'Adriatico, in questi giorni di guerra ed esodi di massa, ti dice che l'Europa altro non è che una penisola dell'Asia e che lì, a due passi, oltre le isole dalmate, comincia un altro mondo, un mondo che preme da millenni. Una terra inquieta, madre di tutte le migrazioni.”

IstanbulVeneziaOriente
Author:Paolo Rumiz
Create image

“So I close this long reflection on what I hope is a not-too-quaveringly semi-Semitic note. When I am at home, I will only enter a synagogue for the bar or bat mitzvah of a friend's child, or in order to have a debate with the faithful. (When I was to be wed, I chose a rabbi named Robert Goldburg, an Einsteinian and a Shakespearean and a Spinozist, who had married Arthur Miller to Marilyn Monroe and had a copy of Marilyn’s conversion certificate. He conducted the ceremony in Victor and Annie Navasky's front room, with David Rieff and Steve Wasserman as my best of men.) I wanted to do something to acknowledge, and to knit up, the broken continuity between me and my German-Polish forebears. When I am traveling, I will stop at the shul if it is in a country where Jews are under threat, or dying out, or were once persecuted. This has taken me down queer and sad little side streets in Morocco and Tunisia and Eritrea and India, and in Damascus and Budapest and Prague and Istanbul, more than once to temples that have recently been desecrated by the new breed of racist Islamic gangster. (I have also had quite serious discussions, with Iraqi Kurdish friends, about the possibility of Jews genuinely returning in friendship to the places in northern Iraq from which they were once expelled.) I hate the idea that the dispossession of one people should be held hostage to the victimhood of another, as it is in the Middle East and as it was in Eastern Europe. But I find myself somehow assuming that Jewishness and 'normality' are in some profound way noncompatible. The most gracious thing said to me when I discovered my family secret was by Martin, who after a long evening of ironic reflection said quite simply: 'Hitch, I find that I am a little envious of you.' I choose to think that this proved, once again, his appreciation for the nuances of risk, uncertainty, ambivalence, and ambiguity. These happen to be the very things that 'security' and 'normality,' rather like the fantasy of salvation, cannot purchase.”

ReligionAtheismSecurityIndiaSalvationIslamIraqDebateGermanyTemplesMiddle EastShakespearePolandNormalityAncestorsJewsEastern EuropeIstanbulEinsteinAntisemitismMoroccoSpinozaTunisiaPragueMarilyn MonroeBudapestJewishnessEritreaArthur MillerKurdish PeopleSynagoguesDesecrationDamascusJewish QuestionMartin AmisRabbisReligious ConversionDavid RieffAnnie NavaskyBar And Bat MitzvahBest ManRobert GoldburgSteve WassermanVictor Saul Navasky
Book:Hitch 22: A Memoir
Create image

“In our household doubts more troubling than these were suffered in silence. The spiritual void I have seen in so many of Istanbul's rich, Westernised, secularist families is evident in these silences. Everyone talks openly about mathematics, success at school, football and having fun, but they grapple with the most basic questions of existence - love,compassion, religion, the meaning of life, jealousy, hatred - in trembling confusion and painful solitude. They light a cigarette, give their attention to the music on the radio, return wordlessly to their inner worlds.”

ReligionSolitudeIstanbulWesternalization
Book:Istanbul: Memories and the City
Create image

“Kalabalık üreten bir yeraltı fabrikası gibi çalışıyordu metro. Tavandan sarkan paslı tüplerden, hareket halindeki siyah bandın üzerine düzenli aralıklarla et parçaları sıkılıyor, üzerlerine biraz kıl serpiştiriliyor ve bu karışım farklı renklerdeki kumaş parçalarıyla çevrilip bandın üzerinde ilerleyerek sırayla gün ışığına çıkıyordu. Farklı kombinasyonlardaki et, kıl ve kumaş karışımları caddeye doğru ilerliyordu.”

InsanIstanbulMetroBüyükşehir
Book:Karanlık Oda
Create image

“Bir sahra bile olsa doğduğumuz yerleri mutlaka severiz. Fakat zevkimiz dünyanın güzellik hazinelerinde inceldikten sonra doğuş yerimizi en makbul güzellerle mukayese etmek ve sevgilinin üstünlüğünü görmek, bu, ne lezzettir! İnsan nerede ols aBoğaziçi'ni hasretle hatırlıyor. Onu Paris'in bin bir cazibesi içinde düşünüyordum. Uzak sevgilinin doyulmamış nazarları gibi ruh için, bir türlü modası geçmiyor!”

ParisIstanbulMemleketçOcuklukBoğaziçiDoğum Yeri
Book:Boğaziçi Yalıları
Create image

“İmparatorluk günden güne zayıflamaktadır. Niçin saklamalı? Onu bu hale düşüren sebeplerin başında Avrupalılaşma zihniyeti gelir. Temellerini III.Selim’in attığı bu zihniyeti, derin cehaleti ve sonsuz hayalperestliği yüzünden II.Mahmut son haddine vardırır. Bâbıâli’ye tavsiyemiz şudur: Hükümetimizi dinî kanunlarınıza saygı esası üzerine kurunuz. Devlet olarak varlığınızın temeli, Padişahla Müslüman tab’a arasındaki en kuvvetli bağ dindir. Zamana uyun, çağın ihtiyaçlarını dikkate alın.İdarenizi düzene sokun ıslah edin. Ama yerine size hiç de uymayacak olan müesseseleri koymak için eskilerini yıkmayın. Avrupa medeniyetinden sizing kanun ve nizamlarınıza uymayan kanunları almayın. Batı kanunlarının temeli hristiyanlıktır. Türk kalınız. Tatbik edemeyeceğiniz kanunu çıkarmayın. Hak bellediğiniz yolda ilerleyin. Batının sözlerine kulak asmayın. Siz ilerlemeye bakın. Adalet ve bilgiyi elden bırakmayın. Avrupa efkar-ı umumiyesinin az çok değeri olan kısmını yanınızda bulacaksınız… Kısaca, biz Bâbıâli’yi kendi idare tarzının tanzim ve ıslahı için giriştiği teşebbüslerden vazgeçirmek istemiyoruz. Ama, Avrupa örnek olarak alınmamalıdır kendine. Avrupa’nın şartları başkadır, Türkiye’nin başka. Avrupa’nın temel kanunları Doğunun örf ve adetlerine taban tabana zıttır. Ithal ıslahattan kaçının. Bu gibi ıslahat Müslüman memleketlerini ancak felakete sürükler. Onlardan hayır gelmez sizlere.” METTERNICH”

IstanbulTürkiyeBu üLkeCemil MeriçMetternichOsmanlı
Book:Bu Ülke
Create image

“Haklıydı. Benim gereksiz bir nezaketle donanmış içi boş iyimserliğimin aksine, ekmeğini kazanmak için gecenin bir yarısı kara, fırtınaya, aldırmadan direksiyon sallayan bu yaşlı adam, acı hakikati olanca gerçekliği içinde görüyordu. İstanbul hakikaten bitmişti, Damat Sacit, Kara Nizam gibi toplumun dibindeki adamlar değil, hepimizin ortak vurdumduymazlığı, ortak acımasızlığı, ortak cahilliği bitirmişti bu şehri. Ama hâlâ kalıntılarıyla beslenip duruyorduk işte, dişleri için öldürülen bir filin devasa gövdesini didikleyen akbabalar gibi...”

RomanIstanbulPolisiyeAhmet üMitBeyoğluCinayet
Book:Beyoğlu'nun En Güzel Abisi
Create image

“Gözlerim yıkılmayı bekleyen talihsiz binaları taradı. Bir zamanlar bu evlerde yaşayan İstanbulluları hatırladım, onların bu şehre, kültürümüze kattıklarını. Sahiden de lanetlenmiş gibiydi bu semt. Çekilen acılardan sonra uğursuz rüzgârların eksik olmadığı bir belde gibi. Şehrin dokusuna müdahale edilmişti, sadece bu binalara değil, insanların hayatına da. Bu meşum viranelik, İstanbul'un göbeğindeki bu getto, o toplumsal histerinin, o devlet intikamının bir bedeliydi. Ama şimdi bunu çocuklara anlatmaya çalışsam anlamayacaklardı, üstelik çözmemiz gereken iki ölümlü bir cinayet dosyası bizi bekliyordu hâlâ.”

RomanIstanbulPolisiyeAhmet üMitBeyoğluCinayetTarlabaşı
Book:Beyoğlu'nun En Güzel Abisi
Create image

“Telefonu kapatıp Kurtuluş'un akşam sakini bu eski sokağından Tatavla'ya yürürken kendimi, Tarlabaşı'nın çürümeye yüz tutmuş binalarının arasındaymış gibi hissettim. "İnsan yaşadığı yere benzer," demişti bir şair. Hukukumuz da yaşadığımız yerler gibiydi, eskimiş, işlevini yitirmiş, çürümeye terk edilmiş, yıkılmak üzere... Böyle bir toplumda adalet gerçekleşebilir miydi?”

RomanIstanbulPolisiyeAhmet üMitAdaletBeyoğluTarlabaşıHukuk
Book:Beyoğlu'nun En Güzel Abisi
Create image

“Evet, artık yaşlanmıştı Beyoğlu. Üstelik güzel bir yaşlanma değildi bu. İnsanlar iyi bakmamışlardı ona, yabancı seyyahların bir zamanlar dünyanın en çekici kadını olarak tarif ettikleri bu benzersiz yerin, vakitsiz çökerek adeta bir acuzeye dönüşmesi için ellerinden geleni yapmışlardı. Ancak barbarlara yakışır bir açgözlülükle, yüzyıllık binalarını yıkmış, zarif sokakların canına okumuş, zaten küçük olan meydanlarını iğrenç apartmanlarla doldurmuşlardı. Hâlâ cazibesini koruması, bırakın korumayı, ayakta durması bile mucizeydi.”

IstanbulPolisiyeAhmet üMitHüzünBeyoğluNostaljiNostaljik
Book:Beyoğlu'nun En Güzel Abisi
Create image

“Bu illet, bu "yeni sar'asıyle son asır Türkleri kör kazmayı kaptılar, yıkılmadık ne resmi dâire kaldı ne konak; dağılmakdık ne eşya kaldı ne de döşeme; bereket versin frenklerden her şeyi bir şebek zekâsıyle kaptığımız gibi son zamanlarda da eski şark eşyasının, silâhlarının, hallarının zevkini kaptık, belki bu münasebetle bir gün kendi eşyalarımızı sevmeğe alışırız!”

QuotesIstanbulTürkAziz IstanbulTürklükYahya Kemal Beyatlı
Book:Aziz İstanbul
Create image

“Dördüncü adım, Konstantinopolis'i İstanbul yapmaktır. Esas fetih budur işte. Fatih şehre girdğinde savaşmaktan bitap düşmüş, korkudan tir titreyen bir halk ve viran olmuş bir belde ile karşılaştı. Bu beldeyi, açıp gülzar yapmak imar, inşa ve ihya ile oldu. İçindeki karanlığı teslim aldığın gün, fetih gerçekleşmeyecek, sadece fethe giden yol açılmı olacak. Bil ki fetih, o karanlığın tekrar hortlamasını ve kalp mülküne tahakküm etmesini engelleyecek bir bahar ikliminin içinde sürekli kalması ile mümkün olacak. İmar, inşa ve ihya, son nefese kadar devam edecek bir çabadır. Fatih olmak, sürekli fetihle yaşamak demektir.”

IslamHayatInsanIstanbulRüyaM Lütfi ArslanUyanUyanın Rüya VaktidirFatihFetih
Book:Uyanın, Rüya Vaktidir
Create image

“Ayasofya hâlimizdir. Şimdi müze olarak kullanılmaktadır. Aslî mahiyetine yabancılaşmış, Allah'a kulluk tezahürünün mekanı olmaktan çıkmış, bir teşhir merkezine dönüşmüştür. Ama ne kadar yabancılaşsa da, dört bir tarafından göğe doğru açılmış minareleri, içinde göreni haşyete sürükleyen lahuti levhaları ve en önemlisi de gireni ve göreni derin bir hüzne sürükleyen o garipliği ile bu kadar zamandır inkar ettiğimiz kimliğimizi yüzümüze çarpmaktadır. Ayasofya yüzümüzde şaklayan bir tokattır. Bütün haşmeti ve sembollerine rağmen müze olarak kullanılmasının bütün zillet, acizlik ve yenilgimize rağmen izezt sahibi insanlar gibi ortalıkta dolaşmamızdan bir farkı var mıdır? Dışımız Ayasofya'dır, içimiz laikleştirilmiş bir müzedir. Dışımız dört yandan bakıldığında minareleri ile cami görüntüsündedir, ama bu minareler ezansızdır. Dışımız, indirilemeyen İzzet Efendi'nin levhaları gibi ilk bakana mânâmızı söyler, ama o levhaların dili susturulmuştur. Ayasofya halimizdir, gerçek kimliğimizi yüzümüze çarpan, ne olduğumuzu, nereden gelip nereye gittiğimizi vicdanımıza haykıran içimizdeki dinmeyen sestir. Ayasofya bir remzdir, bir simgedir, bir şiardır. Bizi bize anlatır. Bizi cümle âleme anlatır. Madem Ayasofya halimizdir, istikbalimizin parlak şafağı onun kubbesinden ışıyacaktır.”

IslamHayatInsanIstanbulRüyaM Lütfi ArslanUyanUyanın Rüya VaktidirAyasofya
Book:Uyanın, Rüya Vaktidir
Create image