J Quotes
Browse famous quotes beginning with J. This page is a child index of the full Popular Quotes A-Z directory.
“Justru sesungguhnya akibat konsep yang singkat mengenai tinjauan dan luasan pengkajian bahasa, kesusasteraan dan kebudayaan Melayu itu, sehingga disamarkan hanya sebagai “Pengajian Melayu”, telah pula membawa akibat2 yang mempengaruhi penyingkiran bidang ilmiah tertentu dari pengajian Melayu, seperti pengkajian2 bahasa dan kesusasteraan Arab, bahasa dan kesusasteraan Farsi, bahasa dan kesusasteraan Sanskrit, yang kesemuanya telah memberi sumbangan yang berkesan dalam perkembangan bahasa dan kesusasteraan Melayu. Tambahan pula, bidang2 seperti sejarah pemikiran, falsafah, dan ilmu2 yang berkaitan dengan metodoloji penyelidikan ilmiah, kajian2 mengenai teori2 yang memang berkembang dengan pesatnya di Eropa, dewasa itu dan sekarang, semua ini diabaikan dalam pengkajian bidang2 kechil tertentu saja.”
Source: Buku Panduan Jabatan Bahasa dan Kesusasteraan Melayu
“Jut as the commandment 'Thou shalt not kill' sets a clear limit so to safeguard the value of human life, so today, we also have to say, 'Thou shalt not' to an economy of exclusion and inequality which idolizes money.”
“Jutro je, međutim, u Rimu, vanredno.
Sunčani zraci padaju ukoso, a blago, kao mesečina, koja se žuti i koja je topla, a ti zraci prodiru u grudi, kao neke prijatne strele. To je jedino sunce koje sija i bogatašu i siromahu, i maldom čoveku, i bolesniku, i starcu. Sunce i Rim stapaju se u sećanju, u jedno. Nigde u Evropi Sunce ne sija tako. Ni na jedni glavni grad zemalja. Niti igde fontane hlade tako lepo.
Sam taj fakt, koji se ponavlja - ujutro, u Rimu - pretvara se u duboku ljudsku sreću, a svi u Rimu učestvujemo u tom baletu, koji nosi naslov: Il Giorno. Dan.
Možda je to jutro, U Rimu, taj mir, kojim počinje dan, zato tako vedro, jer nas čeka pritajena žalost smrti, u večeru, u Rimu, koji je najveća grobnica na svetu. To samo u Italiji ide zajedno. Samo se u Italiji, u Rimu, život i smrt, tako mešaju.”
Source: Kod Hiperborejaca II
“Juvenalius, 15 and gay, has been raised in a difficult family and has been held in his aunt's Diana suffocating iron grip for all of his life. He has been made to feel worthless and ashamed; with no freedom, only obedience. Yet this begins to change one day when he meets a boy named Davis at his high school who has drawn the meaningful letter 'C' on his right hand. Now Juvenalius has hope but his behavioral changes are seen as an act of defiance in his aunt's eyes until she catches Juvenalius and Davis kissing out back under the school's library windows. Then Juve's life is unexpectedly transformed.”
“Juvenalius has problems... though like most kids on the threshold of sexual awareness he only knows life sucks... he isn't clear about why. His mother rants on and on about the iniquity of his school having a gay straight alliance. She's quite safe about that, as Ryan is too shy to join, or is that scared? His only friend is a dog so the question of boy or girl-friend hardly arises... until he gets a valentine... from the least likely boy in the school.”
“Juvenile delinquency serves many purposes, including that of providing sadistic adults with fantasies suited to their special tastes.”
“Juvenile lover’s mind imagines, “The one I love is in danger. I go and save her. She falls in love with me.” The beginner devotee’s mind imagines, “Some lowlife disrespects my deity. My deity is in danger. I go and fight for my deity. He blesses me.”
“Juxtaposing a person with an environment that is boundless, collating him with a countless number of people passing by close to him and far away, relating a person to the whole world, that is the meaning of cinema.”
“Juzga a un hombre tanto por sus amigos como por sus enemigos.”
“Juzgar a una persona no define quién él es, sino quien eres tú. Nada resulta más revelador sobre cómo es tu carácter que cuando hablas sobre los demás. No estás hablando de ellos, estás hablando de ti.”
“Juzi si sawa na jana na jana si sawa na leo na leo si sawa na kesho, na kesho si sawa na keshokutwa. Ongea na watu kwa heshima.”
“Już Otto Sneider w roku 1869 zauważył, że człowiek pochodzący z dużej pod względem liczebności populacji nie potrafi wzmóc wydajności pracy w warunkach niekorzystnie wpływających na jego psychikę. (Otto Sneider miał tu na myśli przede wszystkim sztucznie stworzone miejsce ciszy.) Był to pierwszy krok w badaniach nad procesami zachowawczymi człowieka. Przez pewien czas badania te uległy zahamowaniu, by w pełni rozwinąć się w następnym stuleciu. Wkrótce stwierdzono, że jest to jedno z najistotniejszych zagadnień naszego wieku.”
Source: Bez Przerwy Wypełniać Tę Ciszę
“Jy hoef nie berge of kranse te gaan klim nie. Jy kan net jou oë sluit en in die Binnestilte gaan. Dan ervaar jy die Onbekende, die lieflike eenwees met alles binne-in jou en rondom jou. Dan leef jy in hierdie ligte ekstase, die liefde vir alles oorrompel jou.”
Source: Spertyd
“Jy kan iemand in allerhande mense in allerhande situasies indwing, maar jy kan niemand dwing om vry te wees nie.”
Source: Alle sondaars welkom: Gedagtes oor God en die grense van mense
“Jy kan nie jou lewe vir Jesus gee sonder om dit vir die wêreld te gee nie.”
Source: Confessions oor kerkwees
“Jyn slammed her glass down on the table, ignoring the way the blue liquid foamed over the side. The damn rebels. Everywhere she went, they followed. Mucking it all up. Bringing the Empire down on the people who didn’t want to get involved. Why couldn’t people just be people? Why did they have to be on one side or another? If everyone would just stop caring so much, maybe the galaxy could actually find the peace everyone claimed they wanted.”
Source: Star Wars: Rebel Rising
“Jyoti had a bright future ahead of her. She was a physiotherapy student. Her father sold his ancestral land to educate her. He even worked double shifts to continue to pay for her schooling. Her father stated that when he was a youth, he dreamed of becoming a schoolteacher. However, education was not considered important at the time. Furthermore, girls were not even sent to school.
Hateful crimes and actions must be addressed in schools, governments, and among the police so that such evil never occurs again! However, the Indian government has yet to do something meaningful to resolve rape culture in India. It is deplorable that such barbaric and heinous acts are not dealt with to the fullest extent of the law!”
Source: The News Presents Many Views
“Jyoti was nicknamed the “New Delhi braveheart” for her heroic courage in trying to fight to save her life. The Indian press named her “Nirbhaya” (the fearless one). The editor of a Delhi-based tabloid, Mail Today, disclosed Jyoti’s identity. However, Delhi police registered a criminal case against the editor. Indian law forbids revealing the name of a rape victim unless the family agrees to it. That is not right!”
Source: The News Presents Many Views
“Já atingi minha cota de sofrimento, esvaziei gota a gota meu reservatório de lágrimas e desde então respondo aos campos minados por desconforto com um mais que obeso não.”
Source: Caro Jovem Adulto
“Já atrasado, já adiantado; ainda adiantado, ainda atrasado. Eu, eu só tenho visões.”
Source: Caro Jovem Adulto
“Já era altura de enfrentar novamente a sua pequena grande família, empilhada nos seus dois cubículos, compartilhando uma minúscula casa de banho. Era tempo de regressar novamente à vida do abrigo.
Durante algum tempo.
«E depois», disse de si para si, enquanto caminhava sozinho ao longo do corredor da clínica até à rampa que levava ao seu piso, ao seu piso de residência, «soarão as trombetas ― e ― desta vez erguer-se-ão não os mortos e sim os enganados. E sua carne não será incorruptível, é triste reconhecê-lo, mas altamente mortais, elimináveis. E ademais, os mortos ficarão loucos.»”
Source: The Penultimate Truth
“Já esquecera os amigos, a cidade
E o tédio das festas de vaidade.”
Source: Eugene Onegin
“Já estava acostumado aos amputados, às vitimas do agente laranja, aos famintos, pobres, garotos de rua de seis anos de idade que você encontra às três da madrugada gritando "Feliz ano novo! Olá! Bye-Bye!" em inglês, e depois aponta para suas bocas e faz "bum bum?". Estou ficando quase indiferente aos garotos famintos, sem pernas, sem braços, cobertos de cicatrizes, desesperançados, dormindo no chão, em triciclos, na beirada do rio. Mas não estava preparado para o homem sem camisa, com um corte de cabelo a la forma de pudim, que me detém na saída do mercado, estendendo a mão. No passado ele sofreu queimaduras e tornou-se uma figura humana quase irreconhecível, a pele transformada numa imensa cicatriz sob a coroa de cabelos pretos. Da cintura para cima (e sabe Deus até onde), a pele é uma cicatriz só; ele não tem lábios, nem nariz, nem sobrancelha. Suas orelhas são como betume, como se tivesse mergulhado e moldado num alto-forno, sendo retirado pouco antes de derreter por completo. Mexe seus dentes como uma abóbora de Halloween, mas não emite um único som através do que foi um dia, uma boca. Sinto um murro no estômago. Minha animação exuberante dos dias e horas anteriores desmorona. Fico paralisado, piscando e pensando na palavra napalm, que oprime cada batida do meu coração. De repente nada mais é divertido. Sinto vergonha. Como pude vir até esta cidade, até este país por razões tão fúteis, cheio de entusiasmo por algo tão...sem sentido, como sabores, texturas, culinária? A famíla daquele homem deve ter sido pulverizada, ele mesmo transformado num boneco desgraçado, como um modelo de cera de madame Tussaud, a pele escorrendo como vela pingando. O que estou fazendo aqui? Escrevendo um livro de merda? Sobre comida? Fazendo um programinha leve e inútil de tevê, um showzinho de bosta? A ficha caiu de uma vez e fiquei me desprezando, odiando o que faço e o fato de estar ali. Imobilizado, piscando nervosamente e suando frio, sinto que todo mundo na rua está me observando, que irradio culpa e desconforto, que qualquer passante vai associar os ferimentos daquele homem a mim e ao meu país. Dou uma espiada nos outros turistas ocidentais que vagueiam por ali com suas bermudas da Banana Republic e suas camisas pólo da Land´s End, suas confortáveis sandálias Weejun e Bierkenstock, e sinto um desejo irracional de assassiná-los. Parecem malignos, comedores de carniça. O Zippo com a inscrição pesa no meu bolso, deixou de ser engraçado, virou uma coisa tão pouco divertida quanto a cabeça encolhida de um amigo morto. Tudo o que comer terá gosto de cinzas daqui pra frente. Fodam-se os livros. Foda-se a televisão. Nem mesmo consigo dar algum dinheiro ao coitado. Tenho as mãos trêmulas, estou inutilizado, tomado pela paranoia, Volto correndo ao quarto refrigerado do New World Hotel, me enrosco na cama ainda desfeita, fico olhando para o teto com os olhos cheios de lágrimas, incapaz de digerir ou entender o que presenciei e impotente para fazer qualquer coisa a respeito. Não saio nem como nada pelas 24 horas seguintes. A equipe de tevê acha que estou tendo um colapso nervoso.
Saigon...Ainda em Saigon.
O que vim fazer no Vietnã?”
Source: A Cook's Tour: Global Adventures in Extreme Cuisines
“Já jsem já a ona je ona. Mezi tím je prostor, který se snažíme překlenout. Ale ten prostor přece existuje. Souvisíme spolu, ale jsme dva. Je jen třeba, aby ten prostor byl čistý a průzračný jako zářijový den. Proto je třeba být upřímný vždycky.”
Source: Nikdy nejsi sama
“Já me casei muitas vezes.Se soubesse o que sei hoje, continuava a casar-me, mas nenhum homem entrava lá em casa.”
Source: Até que o amor nos separe
“Já na manhã seguinte (...) entendi que uma parte de minha vida acabava de terminar, e era provavelmente a melhor.”
“Já que a vida entristece ao menos se aventure na tristeza.”
Source: Caro Jovem Adulto
“Já que não és bonita, deves salientar-te pela inteligência. Assim há se de conseguir mais na vida do que essas criaturinhas que contam com o sucesso do seu palminho de cara. Quero que aprendas também a tocar piano.
Assim falou à minha mãe, que se contava entre as mulheres bonitas. Suspeitaria do mal que me causava?
Pouco a pouco fui-me convencendo de ser feia. Olhando para o espelho via uma cara redonda, sem dúvida redonda em excesso, via olhos cinzentos (e não era o cinzento a cor mais feia de todas?), cabelo liso, sem ondas nem caracóis. No nariz curto já Anna repararam e gostava de puxar por ele. E como se me meteu na cabeça que os olhos eram demasiado pequenos, comecei a arregalá-los quando caminhava pelas ruas.”
Source: O Mundo Em Que Vivi
“Já sofri minha cota de chacota; não preciso deste purgatório, não mereço este inferno e esfaquearei aberto o próprio limbo se necessário.”
Source: Asfixia
“Já tinha visto gangsters antes, é claro, mas nunca tinha trabalhado numa casa que era completamente mafiosa, onde acabei por conhecer pessoalmente verdadeiros wise guys, cujos nomes saíam nos jornais. (…) Também não posso dizer que fosse um arranjo desagradável; pelo menos desta vez sabia que os meus cozinheiros iam aparecer para trabalhar todos os dias, porque se não fossem voltavam para a prisão.”
Source: Kitchen Confidential: Adventures in the Culinary Underbelly
“Já toda a gente teve essa experiência: é mais fácil ter ideias em conjunto do que sozinho, justamente porque com as ideias, mesmo não se sabendo explicar como surgem, percebemos que o facto de haver um choque entre duas perspectivas diferentes produz, normalmente, um efeito, que faz com que seja mais rápido chegar a uma ideia final. – Ricardo Araújo Pereira”
Source: Com o Humor não se Brinca
“Jälkeenpäin kaikki näyttää väistämättömältä, vaihtoehdot epätodellisilta.”
“Jämäräpersuihin ei siksi kannata suhtautua tavallisena puolueena, vaan epämiellyttävänä ääriliikkeenä. Jämäräpersujen näkemyksiä ei tarvitse erityisesti kunnioittaa tai suvaita eikä ainakaan ottaa samalla tavalla vakavasti kuin liberaaleihin periatteisiin sitoutuneiden muden puolueiden. Puolueen, jonka eduskuntaryhmässä istuu rasisteja, täytyy olla avoimen yhteiskunnan hylkiö”
Source: Paska Suomi
“Järveen sataa.
Elää hetken
kaunis ja hyvä.”
Source: Jätän tämän pimeän kalustamatta
“Järvi tyyntyy hiljalleen. On rauhaisaa, hyönteiset vain surisevat kuusissa. On kuin suuri käsi sivelisi viileän pehmeästi maata, että se nukkuisi. Auringon viimeiset säteet valaisevat kirkon ristiä, punaisia tiilikattoja ja valkeiksi maalattuja talonseiniä. Jossakin ikkunassa leimahtelee niin kuin sisällä olisi tuli irti. Tuolla alhaalla he elävät, riemuitsevat ja kärsivät, riitelevät kansantulosta, kunniasta ja arvojärjestyksestä, siellä he juoruavat, kadehtivat ja rakastavat. Pieni soma asutuskeskus, joka häviää näkyvistä kun nostaa käden sen eteen.”
Source: Siintävät vuoret
“Jöns: But feel, to the very end, the triumph of being alive!”
Source: The Seventh Seal
“Jędruś! Ran twoich niegodnam całować.”
Source: Potop
“Język prawdy musi być prosty. Jeśli taki nie jest, otwiera drogę do kłamstwa.”
Source: Wergeld królów
“Język wyewoluował jako narzędzie koordynacji wspólnych działań, a fakt, że można w nim opisywać świat nie leży w jego naturze — jest raczej produktem ubocznym ewolucji języka. Mówiąc, że główną funkcją języka jest obrazowanie świata (wychwytywanie istot rzeczy czy odzwierciedlanie formalnych aspektów opisywanych sytuacji), dajemy się zwieść głęboko zakorzenionemu w tradycji Zachodu, ale poniekąd sztucznemu sposobowi myślenia. Jak słusznie zauważyli Wittgenstein i J.L. Austin, ograniczenie roli języka do narzędzia opisu świata sprawia, stajemy się ślepi na rozmaite funkcje, które język faktycznie spełnia; na to, że język jest narzędziem działania w świecie.”
Source: Granice interpretacji
“Jūs man patīkat. No tā izriet sekojošais: es justos apbēdināts apmēram divarpus minūtes, ja man nāktos dzirdēt, ka esat miris mokpilnā nāvē.”
Source: The Man Who Was Thursday: A Nightmare
“J’aurais dû être plus gentille—I should have been more kind. That is something a person will never regret. You will never say to yourself when you are old, Ah, I wish I was not good to that person. You will never think that.”