Quotessence
Home / Quotes / Y Quotes

Y Quotes

Browse famous quotes beginning with Y. This page is a child index of the full Popular Quotes A-Z directory.

All Y Quotes

“Ya da yaşamın boyunca hem kendine hem de başkalarına karşı duyduğun sorumluluğu terbiyeli şekilde yerine getirebilir misin (çünkü terbiyeli davranış sadece bir yetenek değildir, her eylemin başıdır), elinde her an sana yardıma hazır, şu benim ikizim ve vekilim 'Kendini Beğenmişlik' olmasa? Her fırsatta tam anlamıyla benim rolümü üstlenir kendisi. Çünkü insanın kendini beğenmesi kadar delice bir şey olabilir mi? Kendine hayran olması kadar? Ama insan kendini beğenmese, makul, hoşa giden ve terbiyeli bir davranış sergileyebilir mi?”

“Ya están arreglados nuestros asuntos —me dice, sin alterar sensiblemente ese tono de voz al que me tiene acostumbrado—. Acudiste en mi busca: te he seguido, servido, favorecido; he obrado, en fin, según tu voluntad. Deseaba tu posesión y, para conseguirla, necesitaba que me ofrecieras un libre abandono de ti mismo. Sin duda, debo a ciertos artificios la primera complacencia; en cuanto a la segunda, yo había descubierto mi nombre: sabías a quién te entregabas y de nada te valdría ahora alegar ignorancia. Desde este instante, Álvaro, nuestro vínculo es indisoluble; pero, para cimentar nuestra sociedad, es importante que nos conozcamos mejor. Como yo te sé ya casi de memoria, para que las ventajas sean recíprocas debo mostrarme a ti tal como soy.”

“Ya estás muy cerca, lector, de desentrañar casi todos los misterios de esta historia. ¿Te has formulado una pregunta sencilla, pero de compleja respuesta?: ¿tienes alguna sospecha de lo que voy a hacer contigo una vez agote cuanto tenía que contar y ya no necesite tu atención? ¿No te da miedo imaginarlo? No lo niegues: has experimentado un pálpito de inquietud. Lo he sentido a la perfección. Pero lee, lee tranquilo. Todavía me resultas útil. No ha llegado el momento de decidir acerca de tu destino, afanoso receptor de estas líneas. Silencio, pues, que el cuento continúa...”

“Ya he cruzado ese desierto y sé que lo he dejado atrás. Y aunque hay días en los que todavía me sorprende el arrepentimiento, la certeza de que nunca volveré a ser feliz como aquellos días de música interminable y ciudades esplendorosas, días siempre dorados a la luz de infinitas copas de champán y ramos de rosas tan rojas, sé que la oportunidad de empezar de nuevo ha sido lo mejor que podría haberme ocurrido.”

“Ya instalada, miré a mi alrededor y no pude reprimir un suspiro de satisfacción respaldado por los rayos de sol blancos y calientes que invadían el lugar. ¿Puede haber una sensación más excitante (y atemorizante a la vez, lo reconozco) para una mujer que el sentirse fuera del alcance de los demás, de los cercanos que la aman pero que simultánea y sutilmente la ahogan?”

“Ya know it's funny, what's happening to us. Our lives have become digital. Our friends, now virtual. And, anything you could ever wanna know is just a click away. Experiencing the world through second hand information isn't enough. If we want authenticity we have to initiate it. We will never know our full potential unless we push ourselves to find it. It's this self-discovery that inevitably takes us to the wildest places on earth.”

“Ya lo verás. Nadie nos dará a nosotros lo que le da libremente a las demás personas. Ni amor ni respeto, ni si quiera amistad. La única manera en que conseguiremos algo de eso es que los pongamos a todos en el lugar que les corresponde: debajo de nosotros. No podemos permitirnos ser impotentes o débiles. Tenemos que ser fuertes y obligarlos a someterse a nosotros. Si nos ruegan y se comportan, entonces tal vez les permitmos ser nuestros perros falderos. Para un rechazado como nosotros, eso es lo máximo a lo que podemos aspirar en cuanto a sentirnos queridos.”

“Ya, mengapa kita ini harus mati seorang diri? Lahir seirang diri pula? Dan mengapa kita ini harus hidup di satu dunia yang banyak manusianya? Dan kalau kita sudah manusia, dan orang itu pun mencintai kita. Seperti mendiang kawan kita itu misalnya–mengapa kemudian kita harus bercerai-cerai dalam maut. Seorang. Seorang. Seorang. Dan seorang lagi lahir. Seorang lagi. Seorang lagi. Mengapa orang ini tak ramai-ramai lahir dan ramai-ramai mati? Aku ingin dunia ini seperti Pasarmalam.”

“Ya no puedo estar sin su presencia; el olor de su piel, el sonido de su voz, las pequeñas maneras de representar a la muchacha más fuerte y a la más frágil del mundo. Su manía de no ponerse gafas para ver el mundo tras el cristal ahumado de su visión lastimada; su forma de protegerse. Ver sin ver de verdad y, sobre todo, sin hacerse notar. Descubro la extraña mecánica de su corazón. Funciona con un sistema de concha autoprotectora ligada a la falta de confianza que la habita. Una ausencia de autoestima peleándose con una determinación fuera de lo común. Aun no he descubierto qué engranaje tiene roto. El código de acceso a su corazón cambia todas las noches. A veces, la concha es dura como la piedra. Por mucho que pruebe con mil combinaciones en formas de caricias y palabras de apoyo, apenas consigo quedarme en las puertas de su misterio. Sin embargo, ¡Me gusta tanto hacer crujir su concha! Escuchar ese pequeño ruido que produce al desactivarse, ver los hoyuelos que se marcan en la comisura de sus labios y que parece decir "¡Sopla!". El sistema de protección volando en dulces pedazos".”

“Ya no tengo ni encuentro palabras con las que pedir misericordia. Baldía y fea como una rodilla desnuda es mi alma. Busco un poema que no encuentro, el poema de un cuerpo a quien la desesperación pobló súbitamente en su carne, de mil bocas grandiosas, de dos mil labios gritadores. A mis oídos llegan voces distantes, resplandores pirotécnicos, pero yo estoy aquí solo, agarrado por mi tierra de miseria como con nueve pernos.”