Quotessence
Home / Quotes / H Quotes

H Quotes

Browse famous quotes beginning with H. This page is a child index of the full Popular Quotes A-Z directory.

All H Quotes

“Hodge admired Wilder’s performance but didn't want to reproduce it - for practical as well as artistic reasons. ‘I'm working in a different medium,’ he says. ‘I really admire Gene Wilder's version, but his energy - that druggy, transcendental, gently enigmatic thing - is different from what I require to sing huge songs and fill a theatre full of children. There's a different engine powering a big West End musical.”

“Hoe gaat het? vroeg de jongeman, hoe is het thuis? Heel slecht, zei Frits op een opgewerkte toon, heel slecht, Viktor. Laten we de dingen bij hun naam noemen. Laat ons, als het slecht is, zeggen: slecht. Juist, zei Viktor, slecht dus. En met je ouders? Een heel schrandere vraag, antwoorde Frits, dat is zoiets als te vragen, als het onweert: hoe is het weer op het ogenblik? Ach nee, dat is weer een flauwe vergelijking. In elk geval rot.”

“Hoe graag zou ik niet beginnen met de beschrijving van iets moois, een diepblauw meer, omringd door perfect kegelvormige vulkanen, een bulderende waterval diep in een oerwoud, een klaterende bron die in een drassig grasland ontspringt, een tapijt wilde hyacinten uitgerold in een donker bos, plekken die ik op reizen met andere mensen heb gezien, misschien bestaan ze nog, niet alles is verknoeid. ― De tuin der onschuldigen”

“Hoe hoger de graad van postmoderniteit hoe meer burgers te verliezen hebben en hoe groter de onzekerheid m.b.t. hun toekomst (kan ik morgen nog mijn hypotheek aflossen, mijn huur betalen, trekt mijn vrouw of mijn man er niet van onder met een ander, krijg ik nog wel een deftig pensioen, geef ik mijn kinderen en kleinkinderen nog wel een ecologisch leefbare wereld mee). Hoe groter ook de graad van postmoderniteit hoe groter de uitgaven voor leger, politie en gerecht om criminaliteit, terrorisme, of oorlog te bestrijden).”

“Hoe krijg je intimiteit in taal? Hoe wordt de roman die ook een film is toch weer een roman met alle typisch romanachtige kanten ervan? En hoe krijg je léven in die roman? Er moet een relatie zijn tussen taal en het andere; de wereld van vlees en bloed daarbuiten. Die laatste kant had ik misschien te weinig ontwikkeld. Ik word tegenwoordig soms zo overvallen door de gekste emoties, of liever gezegd: door verlangen naar die emoties.”

“Hoe leg je uit wat weerloosheid is en tot wat een mens in staat kan zijn als uw toehoorder nooit heeft gevoeld wat het is om zelf een mogelijke smeerlap te zijn, dat het een zegen is en een vloek dat nooit te hebben gevoeld en dat woede in de fauteuil niks meer is dan schijnheiligheid die blind is voor zichzelf? Mensen zeggen al wel eens dat ge eerst in andermans schoenen moet staan voor ge echte kennis opdoet. Maar ook dat is schijnheilig, want met andermans schoenen wordt altijd weer bedoeld: die van het slachtoffer. Geen woord wordt er gerept over de schoenen van hen die zich misschien geprikkeld voelden om mee te doen. Voor ge de bloeddorst van een ander aanklaagt, van iemand die ge zelfs niet kent, zoudt ge verplicht moeten worden te ervaren wat heimelijke bloeddorst betekent die wordt aangemoedigd door hen die de touwtjes in handen hebben, wier spel gij meespeelt, of ge nu wilt of niet, de bloeddorst, met andere woorden, die ieder in zich heeft.”

“Hoe vaak hoorden we geen uitspraken in de zin van: “Wetenschappelijk onderzoek toonde aan dat …” of “Het is wetenschappelijk bewezen dat …” Daarbij neemt men aan dat wetenschap altijd waar is. Maar hoe betrouwbaar is wetenschap? Heel veel van wat we wetenschap noemen, en we als waar aanvaarden, is noch waar, noch onwaar, en behoort tot de metafysica. Gedurende een korte tijd (volgend op de publicatie van de Tractatus van Wittgenstein) zag het ernaar uit dat we een messcherp onderscheid konden maken tussen betrouwbare wetenschappelijke uitspraken en onbetrouwbare metafysische uitspraken. Maar Wittgenstein zette dat onderscheid zelf op de helling met de postume publicatie van zijn Philosophical Investigations. Nog later pakte de (overwegend Franse) postmoderne filosofie uit met de stelling dat er in de algehele wetenschap minder waarheid is vervat dan in een simpel literair gedicht. De tijd van betrouwbare algemene theorieën leek hopeloos voorbij. Is dat zo? Is cognitief denken onmogelijk geworden? Hierna volgt een reflectie. Het tijdgewricht waarin we leven, althans in de westerse wereld, noemt men de postmoderniteit. Het wordt gekenmerkt door grote onzekerheid en een gevoel van toenemende onveiligheid. Onzekerheid heerst rond onbeantwoorde vragen met betrekking tot de toekomst van de planeet, tot de duurzaamheid van de energievoorziening, tot de werkzekerheid, tot de stabiliteit van het gezin, tot de gedaalde sociale controle, tot de toename van het aantal asielzoekers, tot het bestaan van een god, enzovoort. Onveiligheid houdt verband met oorlog, met terrorisme, met criminaliteit. Het is de bedoeling al die fenomenen wetenschappelijk te bestuderen. Maar hoe zeker ben ik dat wetenschap nog steeds betrouwbaar is?”

“Hoewel er in deze periode een heftige kritiek was op het consumentisme van de kapitalistische samenleving en de eendimensionaliteit van de moderne massamens, is het de ironie van de geschiedenis dat juist de culturele omslag in de jaren zestig en zeventig de ongehoorde dominantie van de kapitalistische consumptiemaatschappij mogelijk heeft gemaakt. Het principe van de vrije individualiteit is een goudmijn gebleken voor de markt, voorzover daarin ook de maximale behoeftebevrediging kon worden geëxploiteerd.”

“Hoewel het overgrote deel van de Vrije Fransen in werkelijkheid bestond uit de zwarte Senegalese manschappen – in de zomer van 1944 waren daarvan al 17 000 gesneuveld – mochten ze geen deel uitmaken van de heldenontvangst in Parijs. De eerste grote parade op het Europese continent zou anders één grote zwarte show zijn geworden en dat, zo onthulde de BBC meer dan een halve eeuw later, wilden de Amerikanen tot iedere prijs voorkomen.”

“HOG, n. A bird remarkable for the catholicity of its appetite and serving to illustrate that of ours. Among the Mahometans and Jews, the hog is not in favor as an article of diet, but is respected for the delicacy and the melody of its voice. It is chiefly as a songster that the fowl is esteemed; the cage of him in full chorus has been known to draw tears from two persons at once. The scientific name of this dicky-bird is _Porcus Rockefelleri_. Mr. Rockefeller did not discover the hog, but it is considered his by right of resemblance.”